Novel & Cerita Somewhere In My Past

Iyon ang gusto niyang malaman sa hindi niya maintindihang dahilan. "Hindi siya tumawag, Naomi." Naiinis ba si Martin? Pero kanino at bakit? Bahagya siyang yumuko at pinaglaruan ang mga daliri. "Martin," banggit niya sa pangalan nito. Humarap ito sa kaniya na bakas pa rin ang pag-aalala sa mukha nito. "A-anong koneksyon ng lugar na iyon sa nakaraan ko? Nang makita ko ang pedestrian at ang mga sasakyang dumadaan, para bang may mga eksena sa isip ko na bumalik pero hindi ko lubos maintindihan. Pakiramdam ko, ang lugar na iyon ay may malaking bahagi sa nakaraan ko," pagtatapat niya rito.

“Tapusin mo muna akong magsalita. Hindi ako madi-disappoint dahil ikaw ‘yon… kundi dahil parang wala akong maalala.” Doon lang siya tumingin nang diretso sa akin, tahimik na hinihintay ang kasunod. Dinilaan ko ang labi ko, naiilang. “Hindi ko alam kung tatawa ka, pero sa past life ko, matagal kaming magkasintahan ni Denver. Pero ang tanging naging ‘intimate’ naming sandali ay nung nalasing ako. Pagising ko kinabukasan, wala akong natatandaan.”

Napatingin ako sa mansion na ngayon ay nasa aking harapan. Hindi ko alam kung bakit ganito ang pagkabog ng dibdib ko. Pero kung ano man iyon, alam ko hindi ako pababayaan ng lalaking naglalakad ngayon papunta sa gawi kung nasaan ako. End of Flashback

iniangat niya ang baba ko para silipin ang mukha ko. "Like what I've said before. What would be in my past, is just a past and I don't wan't to bring it back to this season. What I've been encountered before, is just a big mistake. So I will remind you, don't be being overthink about the things that doesn't exist anymore." tumango lang ako sa kanya at tinugunan siya ng mariin na halik sa pisngi.

Masiyado kong inasa lahat kay Ate at nakalimutan ko na may sarili na pala siyang pamilya. I didn't know what to decide for now. Four years of hiding here and escaping my past. Handa na ba akong umuwi para harapin ang Punta del Sol? Is my come back to the place will never give any thing to be remembered?

"Don't get me wrong. Pero sa lahat ng kaso na hinawakan ko ate, dito ako nahirapan. Dito ako ko napag-isip-isip na hindi lahat ng nakukulong ay may kasalanan." "Ewan ko! Litong-lito na ako! I am still stuck between the past and the present, James! That guy inside the jail was part of my dream! Pinangarap kong maging pamilya kami! Pero siya rin ang rason kung bakit tayo nawalan ng pamilya."

Yes in denial kasi alam ko, sa kaibuturan ng puso ko na mahal ko siya. Pero hindi ako aabot sa ganito, na walang maalala kung hindi dahil sa trauma at sakit ng mga nakaraan ko. At gusto kong malaman kung anong ang mga yun. Gusto ko ng makawala. I want to free myself from all the pain and trauma and one way to do that is to remember my past.

The memory still lingers in her like it was just yesterday. "Let's leave the painful memory where it belongs, it's all in the p-past now Tita," she said without conviction because there's still a part of her that wants to seek for something in their past, however she doesn't know where to start. Kapag binabalikan niya kase ang nakaraan nila parang mas lumalabo iyun at bukod doon wala namang masaya doon. All she saw was red, from the start until the end.

And in that single moment… I realized something. Hindi pa tapos ang kwento namin. Not yet. And no matter how much she runs… The past will always find its way back. Especially when the past is me.

Ipinikit ko ang mga mata ko na baka sakaling makatulog man lang ako. Ilang taon na akong walang matinong tulog. Sa tuwing pipikit ko naaalala ko ang lahat. Ang lahat ng mga nangyare sa akin. Hindi ko alam kong anong naging kasalanan ko baka ang laki ng kasalanan ko sa past life ko kaya ako nagkaka ganito. [NOTE: FLASHBACK FROM PAST TO PRESENT ITO. MORE ON ANYA POINT OF VIEW KASI NABABASA NYO. BAKA MAY MALITO KESYO NA BUMALIK SA UMPISA.]