Somewhere In My Past Novels & Stories

Ilang sandali pa ay natagpuan na lang niya ang kanyang sarili sa loob ng kotse. “Paano mo muling makukuha ang tiwala ko niyan kung ganyan ka? At pwede ba? Anong pinagsasabi mong nagustuhan ko? The past is like age, it can't be returned, Atticus. Huwag mo ng lingunin iyon, please lang. Dadalhin kita ng hospital!”

It's confusing the hell out of me. I bow my head when my senses are back. Sh*t! What have I done? Damn it! Ano ang connection ko sa kanila? Bakit ko naramdaman iyon? Are they part of my past? All my life, ngayon lang ako nacurious sa past ko. I dont know about my past. Auntie didn't tell a single word about it.

tanong ni Sazzy sa kanya malakas ang kutob. "Parang may naramdaman akong lindol na hindi galing sa lupa ha." Napangiti si Alexie nang pilit. "Nag-usap kami ni...someone from the past." "Yong past na dapat nasa archive na at hindi nire-replay?" dagdag ni Alenah. Nag-shrug lang siya. "I handled it." Pero bago pa niya maidagdag ang iba may aninong huminto sa likuran nila.

Pakiramdam ko ay masisiraan na ng bait ka kakaisip ng dapat gawin. For a few moments, my mind was filled with recollections ranging from childhood through college. How I wish those recollections could help me solve all of my issues. I suddenly remembered something that might give me hope. Then I dashed up the stairs to my room. I looked through my old knapsack and found my old wallet. I picked a little card and dialed the number on my mobile. “Hello, Mr. Hart.”

Ang lakas-lakas niya kaya hindi ako makapalag. Sa tuwing uuwi ako sa bahay, bubungad sa akin si Mama na nakapameywang. Si Papa na abala sa lambat niya. Titingin sila sa akin at saka ako hahabulin. Hindi ako magsasawang balikan ang mga lumang alaala. I'm not sad, but I'm not exactly happy either. Since the start, why I can't be satisfied? The past has a lot to my mind, like it's offered nothing but that feeling of emptiness.

Habang iniisip ang bagay na iyon, pakiramdam ko unti-unti akong namamatay. I used to hate this place. Ayaw ko dito. Pero lately na-appreciate ko din ito, dahil na din sa mga mabubuting tao na naging parte ng aking buhay. Hindi ko alam kung makakabalik pa ako dito, dahil wala naman ng dahilan para bumalik pa. Thank you for the memories. Thank you for the beautiful years, Atlanta.

"Pasensya na po kayong dalawa, ha? Magaspang po talaga ang ugali ko lalo na sa mga taong ginagawang laman ng tsismisan ang misfortunes ng iba. Matutuwa pa kayo na sana hindi na lang ako hinanap nila Mama sa kalsada? Correction—hindi nila ako hinanap. Ako—Ako ang nakahanap sa kanila. Ako ang naghanap ng paraan para makauwi ako sa pamilya ko." Memories flooded my mind. Naramdaman ko na lang ang pagdaloy ng mainit na likido sa magkabila kong pisngi. I've always been so sensitive when someone pokes at my terrible past. It wasn't just something light that I could always carry. May hangganan din ang maskara ko.

Kailangan niya pang hanapin ang sagot. "Magsalita ka," mahina kong saad habang pilit na pinipigilan ang pagbasag ng boses ko. "Kahit masaktan ako, gusto kong marinig ang totoo." Mabigat siyang napabuntong-hininga. Pagkatapos ay dahan-dahan niyang itinaas ang tingin sa akin. "Anthonia is part of my past," paos niyang sagot habang seryoso ang ekspresyon. "A past I thought was buried years ago."

Sana noon ko pa nakita ang kagaguhan niya. Kung nakita ko iyon noon pa, hindi sana ako mapipilitang samahan si Sebastian sa mga plano niya ngayon. Ngayon lang ako muling nakabalik sa theme park na ito, at kasama ko pa ang malamig at hindi mahulaan na lalaki. "I did..." sabi ko sa mahinang boses. "Past tense?" "Oo, noong bata pa ako." "How about your exes? Have you never gone here for a date before?"

Para silang mga mantsa ng dugo sa puting tela—habang tumatagal, mas lalong nangingitim. ​Habang nakatingin ako sa kawalan dito sa loob ng mansyon sa Batangas, tila hinihigop ako pabalik sa madilim na bodega ng mga Valderrama sa London. Amoy na amoy ko pa rin ang singaw ng diesel at ang malansang amoy ng kinalawang na bakal. Iyon ang amoy ng aking pagbagsak. ​FLASHBACK (Two Years Ago – The Valderrama Underground)