Son Quotes From Dad Novels & Stories

She had fallen asleep. "I love you," I whispered and kissed her head. "WHAT brings you here, son?" Dad gave me a warm hug. "Are you going to take over?" "Nah that would never happen, not in the near future, " sabi ko at umikot sa harap ng mesa niya. I sat in front of his office table and he did the same. "Na miss lang kita. How's mom?" "She misses you. Why won't you talk to your mother?"

"Don't blame yourself, Dad. Naiintindihan ko lahat 'yon." "You should have enjoyed your younger years, hon—" I cut off his words. "We can still do that, Dad. We still have plenty years ahead of us," sabi ko agad. He sighed. "Yeah... I want you to always remember, proud na proud kami sa 'yo ng Mommy mo." Napangiti ako. "Punta tayo kay Mommy bukas, Dad. Gusto kong magkuwento sa kaniya."

“Maraming salamat po, Dad. Sa tiwala na ibinibigay n'yo." Ngumiti siya saka tinapik ang balikat ko. “Make us proud, son.”

“How’s your back feeling lately? Still giving you trouble?” “Same as always,” tawa niya. “That’s what happens when you get old. Don’t worry about me, I’m fine. You should bring Dylan over for dinner sometime soon.” “We will,” pangako ko. “Please take care of yourself, Dad. Remember to eat on time.” “Yes, yes, I know,” tawa niya. “I’ll hang up now.” “Bye, Dad.” “Bye.” Ibinaba ko ang phone, nakangiti. Mukhang maganda ang mood ni Dad—mas masaya kaysa dati.

I mimicked him. Parehong napakurap sila ni Dad sa sinabi ko, parehong mga hindi makapaniwala sa sinabi ko. “I’m sorry, Son. I’m sorry that this is happening to you and I’m sorry that we couldn’t help you in this mess. I’m sorry that I’m your father and I couldn’t do anything to help you.”

hindi mawala ang ngiti sa labi ko habang sinasabi 'yon. Tinapik ni dad ang likod ko. "Of course son, kanino ko paba ipapamana ang kompanya diba? Inantay ko lang talaga na maging handa ka at Ikaw lang naman ang anak ko, and also thank you dahil hindi ka na tulad ng dati, you can control yourself son I'm amazed," sabi ni dad at humiwalay sa akin. "Me too dad."

Wala naman na siguro kaming dapat na pag-usapan tungkol sa bata. “Dad is such a clown isn’t he?” Idinaan ko na lamang sa biro at mahinang pagtawa ang nangyari. Kinuha ko na ang pagkakataong iyon na umayos ng pagkakaupo at sandaling yumuko upang ayusin ang nalihis kong kumot. I was busy nang bigla siyang sumagot, “Y-Your dad is right somehow, your son needs a father…”

Niyakap niya ako at hinalikan sa pisngi. "Anong gusto mo? Treat ko," saad ni Dad sa akin. "Wala Dad, pinakita ko lang po talaga iyan sa inyo kasi sobrang masaya po ako dahil nakakuha ako ng mataas na grades, and I'm too old for that," saad ko sa kanya. "No don't say that, you're still my baby, Darling," saad ni Daddy sa akin. He's the best dad ever when he says that and I'm so thankful for his unconditional love.

Ako na naman ang magiging sentro ng kanilang kalokohan. "Dad, ipagtanggol mo naman ako sa kanilang dalawa!" Napatingin ako kay Dad na parang isang sundalong humihingi ng backup sa gitna ng digmaan. Sa kasamaang-palad... Mukhang iniwan na ako ng sarili kong hukbo. "Son," kalmadong sabi niya habang tumatayo mula sa kinauupuan niya. "Labas ako diyan."

Dahil kanina pa silang tahimik ni Jackson. "Ako? Syempre, ayos lang ako. Sanay na ako ako sa pamilya ko. Lalo na sa Dad ko. Halos away na lang naman ang bonding naming mag-ama. Kaya huwag niyo ako alalahanin dahil wala rin naman silang magagawa sa akin. Pero, hindi naman ibigsabihin no'n ay kinakalaban ko na si Dad. Gusto ko lang maisip niya rin ang kalagayan ko bilang anak niya." Kahit paano ay nagawa ko pa rin ngumiti. Hindi naman talaga ako magagalit kay Dad kung maayos siya sa akin. "Gano'n ba? Mabuti naman at hindi na aapektuhan ang career mo sa tuwing nag-aaway kayo?" tanong ulit ni Jayson.