The Illegitimate Daughter
“I’m sorry for making you cry back then. Alam kong hindi maiwawala ang sakit na ibinigay ko sa iyo noon, but I am really sorry.”
Tuluyan nang tumulo ang luha sa aking mata. Siya na mismo ang nagpahid sa aking luha.
“But I want you to know, that even we parted ways, I will always love you. I am still in love with you and I am wishing for your happiness…”
Tuloy-tuloy pa rin ang pag-agos ng aking luha.
“I am sorry for not being a husband. I realized that I must not force someone. Loving you is great, and letting you go hurts me the most,” aniya at hinaplos muli ang pisngi ko. “Ang ganda-ganda mo…”