Sovereign In Tagalog Novels & Stories

IKATLONG TAUHAN “Selene” MABAGAL siyang tumango rito bago ngumiti na rin; ganoon din ang ginawa ng kanyang ina bago ito naunang maupo sa sopa na dati nang inupuan nito. “Alma.”

Naiintindihan n'ya ang mga salitang ginamit nito. "Sorry! Dapat pala at nagsalita ako sa tagalog. Na-curios ako kaya ako nagpunta rito dahil gusto ko makita ka ng personal. Napapaisip tuloy ako kung paano ka nagustuhan ng kagaya ni Noelle. Well, may itsura ka naman ngunit wala ka namang dating. Anyway, nandito lang ako para magpakilala. Ako si Davis Montelibano, ang bagong asawa ni Noelle Mondragon." Mahabang pahayag ng lalaki.

Saad pa nito sa Bata Hindi na ako nakapagprotesta sa diretsahang Sabi niya sa anak Kong si Abe. Mommy... totoo ba Ang narinig ko si Tito Kiel Ang daddy ko? Oo nga lovely bakit Hindi mo sabihin Kong sino talaga Ang daddy ni Abe. Oo... Tama ka Ikaw nga Ang tatay ni Abe... Pero Hindi ako papayag na makuha mo sa akin Ang anak ko Kiel. Kaya puwede ba umalis ka na Lang. Sa tingin mo papayag akong ilayo mo ulit sa akin Ang anak ko.

Gagong coach yun mamimirwisyo pa sa ibang tao. “So ano na? boracay is waving.” Rinig ko pang saad ni Sophia. Ano bang meron sa Boracay na yan at baliw na baliw sila sa lugar na yan, bukod sa dagat, ano pa bang makikita dun? Medyo matagal na rin pala simula noong huli kong napuntahan ang dagat dahil sobrang layo sa amin.

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

Parang natakam naman siya agad. Napatingin siya sa gawi ni Sebastian, nagmamaneho pa rin ito. “Good morning, sleepyhead!” nakangiting sabi nito. “Morning, anong lugar ito?” tanong niya. “Nandito tayo ngayon sa villa ko, pero don’t you worry, sa Quezon Province lang ito. Malapit-lapit lang sa Manila,” tugon nito.

Pagtataka ko ang matanda ay may papel na inilabas galing sa dala nitong bag. "Pinapirma ko pa nga ‘yan oh—at alam mo ba, ginamit pa niyang kolateral ang bahay n’yo. Hindi mo ba alam? Ipinagbili niya na sa akin ‘tong lupa’t bahay para pambayad sa utang. May papel akong hawak. Legal ito, hija." Namutla ang mga mata ko at hindi makapaniwala sa mga sinabi nito

Kumabog nang napakalakas ang nahihibang kong puso. “Boy friend mo ako. Lalaking kaibigan, `di ba?” Umawang ang bibig ko; nalusaw ang kakatiting na pag-asa. Napakapaasa kasi ng mga salita niya. “Oo nga. I mean, hindi naman kita boyfriend—as in, karelasyon—kundi boy friend. At bakit ba ang init ng ulo mo? Ano ba’ng problema mo sa akin? Inaano ba kita?” yamot kong sabi.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Dahil sa pagkabigla ay hindi na nakapalag ang dalaga ay hinayaan na lang na mapahiga siya dito. Mabilis na pinatong ng lalake ang tuhod niya sa ibabaw ng sofa sa tapat ng nakabukang hita ng dalaga, “tell me, Danica… Did you know what sponsor means sa isang katulad mo na artista na kailangan na kailangan ng tulong?” Mahina ang boses nito na para siyang inaakit. “You offering yourself as their prostitute, now tell me, are you going to accept my sponsorship and willing to be my prostitute hm?”