Speak Yourself Meaning Novels & Stories

Siniguradong makikita niya iyon upang malaman niya na hindi ko gusto ang suhetsiyon niya. Naglakad ako patungo sa aking vanity mirror, tiningnan ang sarili—inayos ang aking buhok at kitang-kita kung paano ako tumingin na parang may papatayin anumang oras. “I talk who I want too,” matigas kong sinabi. Hindi na siya kumibo, mukhang bumalik na sa kanyang ginagawa dahil alam niyang matigas ang ulo ko.

Ihahanda niya ang sarili sa paglaban. “User ka, Ella at tatapatan ko ang pagiging user mo,” pakikipag-usap ni Sophie sa wala, “alam kong ginagamit mo lang ako for reasons na hindi ko pa lubos na alam. Okey lang. Gagamitin din kita para sa sarili kong pakinabang. Maggagamitan tayo, traydor kong kaibigan.”

Natawa din siya "Speaking of!" Nagpunas muna siya ng bibig bago magpatuloy sa pagsasalita "Itutuloy ko yun, gusto ko din kasi magkaroon ng sariling bahay.. well i have a condo but gusto ko ng bahay talaga kaya itutuloy ko yon at!" Bitin niya "I will let you to decide kung ano ang magiging design sa bahay ko" Napangiti ako

Napakatahimik ng buong silid at tanging tunog lamang mula sa air conditioner ang nagbibigay ng ingay. Ilang minuto na rin kaming tahimik. Hindi ko alam kung anong aking sasabihin at parang nakakamatay na ang katahimikan. Nguniwi ako. I decided to slowly walk back to the room I am staying. Ngunit nang papatayo na sana ako ay bigla itong nagsalita. "Tell me about yourself," he said. "Everything you knew about yourself." Ngumiwi ako sa aking isipan bago ako muling naupo. I fidgeted my fingers on my lap as I replied, "M-myself?"

pagsingit ni Nathan habang ang mga mata ay nasa kanyang pagkain. "Huwag mong purihin ang iyong sarili, Nathan. Hindi ko ito itinuturing na isang lihim na maaaring makasira ng isang reputasyon . Pumunta at isapubliko mo ito sa iyong sarili," walang pag-aalinlangan niyang sagot habang abala siya sa kanyang telepono.

Nabitin sa ere ang anumang gusto niyang sabihin hanggang sa muli akong nagsalita. "No one is entitled to define me. For your fucking information, I'm no one's property. Imagine the freedom that I have?" I laughed sarcastically, silently commanding my tears to stay where they should be. "I am no one's property, and I don't own anything as well. Walang-wala na ako. When I die, no one will grieve. It's a good thing because I have nothing to leave." Akmang magsasalita na naman siya nang itinaas ko ang kamay ko. "Kaya tigil-tigilan mo ako sa mga words of wisdom mong iyan. I'm not a slave or disciple of anyone's standard, I'm a freeman!"

“You think staying silent will make people stop? No. It just tells them they can do worse next time. Mas lalala pa.” “Then what am I supposed to do?” Tanong ko, mas mahina sa inaasahan ko. “Confront them? Call them out? I don’t even have proof.” “Who cares about proof?” Bumuntong hininga siya. “You want to survive here? Learn to speak up. Make noise. Defend yourself kung sa tingin mo tama ka." “You think I’m not trying?” Napalakas ang boses ko nang kaunti. “Every single day I wake up asking myself if I still belong here.”

singit na naman ng hipokrita. Ilang beses ko munang pinakalma ang sarili bago nagsalita. Hanggat maaari ay ayaw ko munang ipakita ang ka-dimonyohan ko lalo na't maraming matandang nanonood sa amin ngayon.

Ngumiti ito at nag-umpisang gumawa ng sarili nitong tsaa. Halos masamid siya matapos maka-recover sa tagpong iyon. Wala siyang naintindihan sa mga sinabi nito dahil panandaliang nag-shut down ang utak niya. She thought something would happen but unfortunately... 'Hoy fortunately yun!' sermon niya sa sarili nang may nangahas na parte ng kanyang utak na magnasa sa lalaking ito. 'Tumigil ka self! Kelan ka pa naging ambisyosa?' Wala sa sariling ininom niya ang tsaa, hindi na rin niya ininda kahit medyo mainit pa ito. Basta ang kailangan ay maikalma ang mga sarili.

I'll note it. modernongdyosaa I write when I can't speak. I write when all the thoughts caged inside my mind was wildly asking for it to be free. I write to speak up all the things, thoughts I can't even speak up for myself. I write to be free from all the judgments and pains from reality. They ask you and let them be. You're the only one who have the power, not anyone else. Your words will never be seen unless you show them. Camsy_Classy