Speak Yourself Meaning Novels & Stories

Tss oo crush ko sya pero konti lang naman no, talagang super duper slight na slight lang of the slightest ganun. 'weh, slight lang daw pero may titigan amp' Shut up! Aish baliw na ata ako.. I am talking to myself, err nakakahaggard lalo. So far okay naman ang tulog ko kahit medyo pre-occupied ako about kay Mr. I dunno the name ayy basta curious ako aba malay ko sa sarili ko may pa spark effect, connection connection pa.

Manlalamon ako ng microphone. Hindi sa pagmamayabang pero palagi akong sinasabak sa spontaneous speech at impromptu, kaya kayang-kaya kong makibardagulan sa on-the-spot na tanong. “Let’s welcome our candidates for Mr. & Ms. CIT 2026!”

sabi nito. “Ayaw ko munang magplano para sa ibang bagay. Uunahin ko muna ang sarili ko,” matatag niyang wika. “That’s good. Love yourself first.” “Ikaw, wala ka bang plano?” balik niyang tanong. “Hm. It’s hard for me to make plans in advance. I’m reckless sometimes, and I love it. Gusto ko kasi ng sorpresa palagi.” “Paano kung pumalpak ka sa on-the-spot plans mo?”

My every word was filled with virtue and conviction. "Being soft does not make anyone less of a person. Sometimes, we also have to be weak in order to grow stronger. Do not ever change just to conform in other people's world. Just be yourself and rule your own queendom." I gave a one last alluring smile before uttering my thank you. Everyone clapped and it was my signal to elegantly go back to my position. Nakangiti man ako habang nakaharap sa audience kanina ay hindi ko maiwasang mapapikit pagkatalikod.

Natawa din siya "Speaking of!" Nagpunas muna siya ng bibig bago magpatuloy sa pagsasalita "Itutuloy ko yun, gusto ko din kasi magkaroon ng sariling bahay.. well i have a condo but gusto ko ng bahay talaga kaya itutuloy ko yon at!" Bitin niya "I will let you to decide kung ano ang magiging design sa bahay ko" Napangiti ako

Napakatahimik ng buong silid at tanging tunog lamang mula sa air conditioner ang nagbibigay ng ingay. Ilang minuto na rin kaming tahimik. Hindi ko alam kung anong aking sasabihin at parang nakakamatay na ang katahimikan. Nguniwi ako. I decided to slowly walk back to the room I am staying. Ngunit nang papatayo na sana ako ay bigla itong nagsalita. "Tell me about yourself," he said. "Everything you knew about yourself." Ngumiwi ako sa aking isipan bago ako muling naupo. I fidgeted my fingers on my lap as I replied, "M-myself?"

pagsingit ni Nathan habang ang mga mata ay nasa kanyang pagkain. "Huwag mong purihin ang iyong sarili, Nathan. Hindi ko ito itinuturing na isang lihim na maaaring makasira ng isang reputasyon . Pumunta at isapubliko mo ito sa iyong sarili," walang pag-aalinlangan niyang sagot habang abala siya sa kanyang telepono.

Nabitin sa ere ang anumang gusto niyang sabihin hanggang sa muli akong nagsalita. "No one is entitled to define me. For your fucking information, I'm no one's property. Imagine the freedom that I have?" I laughed sarcastically, silently commanding my tears to stay where they should be. "I am no one's property, and I don't own anything as well. Walang-wala na ako. When I die, no one will grieve. It's a good thing because I have nothing to leave." Akmang magsasalita na naman siya nang itinaas ko ang kamay ko. "Kaya tigil-tigilan mo ako sa mga words of wisdom mong iyan. I'm not a slave or disciple of anyone's standard, I'm a freeman!"

“You think staying silent will make people stop? No. It just tells them they can do worse next time. Mas lalala pa.” “Then what am I supposed to do?” Tanong ko, mas mahina sa inaasahan ko. “Confront them? Call them out? I don’t even have proof.” “Who cares about proof?” Bumuntong hininga siya. “You want to survive here? Learn to speak up. Make noise. Defend yourself kung sa tingin mo tama ka." “You think I’m not trying?” Napalakas ang boses ko nang kaunti. “Every single day I wake up asking myself if I still belong here.”

Ngumiti ito at nag-umpisang gumawa ng sarili nitong tsaa. Halos masamid siya matapos maka-recover sa tagpong iyon. Wala siyang naintindihan sa mga sinabi nito dahil panandaliang nag-shut down ang utak niya. She thought something would happen but unfortunately... 'Hoy fortunately yun!' sermon niya sa sarili nang may nangahas na parte ng kanyang utak na magnasa sa lalaking ito. 'Tumigil ka self! Kelan ka pa naging ambisyosa?' Wala sa sariling ininom niya ang tsaa, hindi na rin niya ininda kahit medyo mainit pa ito. Basta ang kailangan ay maikalma ang mga sarili.