Speak Yourself Meaning の小説・ストーリー

r dahil pinauna Niya naman akong mag bihis, agad agad naman akong nag bihis, at inayus Ang sarili ko. Tiningnan ko Naman Ang sarili ko sa salamin, gusto kung umiyak ng makita ko ang sarili ko na miserable at Hindi alam kung anong gagawin, ayuko na maging ganito ako. " Makakaalis ka dito! Aalis Tayo dito" wika ko Naman habang kinakausap Ang sarili ko. Tumulo Naman Ang luha ko at agad naman itong pinunasan.

Naupo ako sa tabi niya, tumingin siya sa akin at nabalot kami ng katahimikan, after sometime he finally spoke. "Tama ka." bulong niya. "Tungkol san?" pabulong ko ding tanong, ayokong lakasan ang boses ko dahil baka magising ako bigla at malamang panaginip lang pala lahat. "Sana magaling din ako sa mga salita." naupo siya at tumingin ulit sa buwan. Ngumiti ako sa kanya at ipinakita ang scrap book. "Naiexpress mo na ng mabuti ang sarili mo. Actions speaks louder than words."

Leona sarcastically asked hindi na ako nagsalita, tumulungan ko nalang siya. I can't understand her! Kanina mabait nag-offered panga ng pizza. Tapos naging weird. Ngayon naman sarcastic. Hai! Grabe na 'to! Did I really talk to myself? Bulong kasi ako ng bulong sa sarili ko. Teka! Kailan ko pa ba kinausap ang sarili ko. Never mind maybe I'm so tried for this day.

Maybe she can leave this darkness. Ngunit agad din siyang natigilan nang magsalita itong muli. “Seychas ya uchus' govorit' po-ital'yanski. Takim obrazom, ya smogu govorit' s toboy i ponimat' tebya na lyubom yazyke, kotoryy tebe nravitsya, tak chto, pozhaluysta, prosypaysya seychas zhe. I want to hear your voice. Your whisper… please…” [translation: I am learning how to speak Italian now. In this way, I can speak to you and understand you in every language that you like so please, wake up now.]

parang tangang pagkausap n'ya sa sarili habang inabot ang mga lumang gamit at tinupi. "Bibili na lang tayo self kapag nakapag sahod ka na , o di kaya ay manungkit na lang tayo ng mga panty sa kapitbahay na nakasampay sa mga sampayan nila mamaya," malokong sabi n'ya sa sarili.

"Ni hindi nga yata marunong ngumiti nang matino 'yon." Napatawa na naman ako sa sarili kong reklamo. "Saka ang hirap mabuhay sa mundong puro masusungit ang tao..." Huminto ako sandali bago mapailing. "Ay, bahay pala. Hindi mundo." Napakagat ako sa labi upang pigilan ang sariling matawa. Talagang wala na akong matinong kausap. Patuloy akong nagdidilig habang kinakausap ang sarili ko. Kung may ibang taong makakakita sa akin sa mga sandaling iyon, malamang ay iisipin nilang may sariling mundo ako.

Dahil mas makikita nila ang sincerity mo sa gano’ng paraan. “I think authenticity is…” Nagpakawala ako ng mahina na tawa. “Itong… g-ganito. I am standing in front of you all, obviously nervous and unsure of what to answer. But I’m still here smiling, kahit parang anytime matutumba na ako rito sa kaba.” Nagtawanan ang mga audience. “I believe that’s what authenticity is. Authenticity starts when you stop pretending… not for the world, but for yourself.”

"We grow fearless when we do things we fear...pero don't kill yourself." Tumingin ako sa kanya at ibinaba ang headphone ko. "May...sinasabi ka?" "Wala." "Ahh sige pagpatuloy mo lang pagkausap d'yan sa sarili mo, hindi na kita iistorbohin." "Sabi nga, talk to yourself like someone you love. I love myself kaya I do that!" "Okay, sabi mo eh!"

Bakit ako umiiyak at nasasaktan? Hindi ako ito. Hindi ako iyakin. Malakas ako. Matapang. Pero bakit ganito ang nararamdaman ko ngayon? Ano ba ang nangyayari sa akin? Karine’s Point of View Selfish. Ako iyan. According to Merriam Webster Dictionary, it is having or showing concern only for yourself and not for the needs or feelings of other people.

Halatang hindi natutuwa sa mga nangyayari. "Don't dictate my body. I own this body. You're just my one persona. I know my self what is right and wrong!" inis niya turan. "I'm not dictating you. I just reminding you! Don't you know if you give to much love it can harm and kill other." "Just stop this fuck up conversation!" "Oh, 'yong nagsabi na siya na ang bahala pero tingnan mo ngayon. Unti-unti nang nahuhulog ang sarili," nanunudyo nitong bigkas.