Speak Yourself Meaning Novels & Stories

"I don't get it." "All I am saying is, kahit walang maniwala sa lahat ng sasabihin mo, kahit pakiramdam mo walang nakikinig sa iyo, ilabas mo pa rin ang lahat ng nararamdaman ng loob mo. He is listening anyway. The one from above. E, ano kung hindi ka nila pinapakinggan, the fact that you stand for yourself, the fact that you defended yourself, the fact that you protected yourself are the most important."

Muli ay nagsalita ito patungkol sa anumang sinasabi ng isang tinig mula sa kanyang isipan. "Sabi niya, pinilit niyang kausapin ka sa isipan mo pero hindi niya magawa. Wika pa niya, isang kakaibang nilalang ka rin katulad niya," "Isa akong bampira," aking sinabi sa lobo. "Isa ring sumpa ito sa akin kagaya ng sumpa sa inyo"

Siya yung kanina ko pa napapansin na seryosong nakatingin at nakakikinig sa akin while I'm saying my speech in front. Ngumiti ako sa kanya." It's an honor to share those words to you. Don't give up, magtiwala ka sa sarili mo. Whatever problem you'll encounter in your journey, tatagan mo lang ang loob mo.Wag na wag kang susuko. I wish your success in the future. Someday, 'pag magkita tayo ulit alam kong magtatagumpay ka. Hindi lang katulad ko kundi mas higit pa."

sabi ko at inayos naman nito ang suit na suot niya saka ngumisi saakin. “Me? Nah! The word ‘fear’ doesn‘t exist in my dictionary.” sabi nito saka kumindat muna saakin bago tumayo. And as always, he walks the talk. His speech is equal parts funny and inspiring. Nakatingin at namamangha lang ako sa bawat salita na lumalabas sa labi nito.

Kinamot niya ang kanyang kilay at umupo sa kama. “And why am I even talking to myself?” wala sa sarili niyang tanong. Nababaliw na yata siya. Kinakausap ang sarili. Binitiwan na niya ang hawak niyang suklay at tumayo na muli. Mahina niyang tinampal ang sariling pisngi para gisingin ang sarili, at para na rin matauhan siya. She then bit her lower lip and sighed.

Because you deserve it - you always have. I still can vividly remember what Fr. Theodore said on his last homily. He said, loving yourself means coming back home to yourself. In a world that sometimes convinces us we have to change, or edit ourselves, in order to be loved, it is so important to reintroduce ourselves to our own souls again.

para namang narinig n'ya ang kabilang isip n'ya na nagsalita. "Selos? Me? No way! Wala akong pakialam kahit sino pa ang kakausapin n'ya," parang timang na sagot n'ya sa kan'yang sariling utak. Sino ba kasi ang matino na nakikipag-away sa sariling isip.

Dagdag ko pa. "Huwag ka rin umasa sa ibang tao, matuto kang tumayo sa sarili mong paa. Huwag mo rin isipin ang sasabihin ng iba. Kung gusto mo isuot ang mga damit na 'yon isuot mo, you wear it for yourself not for others." Dagdag ko pa ulit.

Nag-umpisa na naman maging magaspang ang bibig nito. At kahit sanayin ko ang sarili ko na maging normal na lamang ang mga naririnig sa kanya, ay hindi pa rin ako masanay-sanay sa kagaspangan ng bibig niya. He always speaks his mind. Wala siyang pakialam talaga! Huminga ako ng malalim at pilit na kinalma ang aking sarili. Hindi ko alam kung nakakain na ito.

Ako yung namimilit na magustuhan niya kahit na ilang beses niyang sinabi na ayaw niya sa akin. Gagi! Kasalanan ko pala eh! "Look at yourself. Look at the way you dress. The way you speak, the way you carry yourself in front of other people. Do you think I will like someone as corny as you? You’re so loud, you’re so annoying. You bring nothing to me but trouble and you're expecting me to like you?"