Speak Yourself Meaning Novels & Stories

Tumikhim mona ako bago ako nagsalita sa microphone. "Ang aking obra ay tungkol sa pag-ibig sa sarili," sabi ko sa mga bisita. "Ito ay tungkol sa pagtanggap sa ating mga pagkakamali at pag-aaral mula sa kanila. Ito ay tungkol sa pagmamahal sa ating sarili at sa ating mga natatanging katangian." Tumingin ako sa mga bisita at nakita ko ang interes at paghanga sa kanilang mga mata. Alam kong naintindihan nila ang mensahe ng aking obra.

“Hindi siya pwedeng mawala.” Doon siya natahimik. Napatingin siya sa sariling repleksyon sa salamin sa harap niya, parang ngayon lang niya narinig ang sarili niyang sinabi. Dahan-dahan siyang napailing at napatawa nang mahina, pero halatang may halong pagkabaliw ang tawang iyon. “Listen to yourself, Rafael…” “Hindi pwedeng mawala?”

"lintik!umayos ka self!focus!focus self!" Humiga akong muli sa kama at itinaas ang kaliwang kamay ko,tiningnan kong muli ang singsing sa daliri ko.malawak akong ngumisi."nagsisimula ka palang self,pero may improvement na,kunti pa,lina.kunting tiis pa."pabulong kong sabi sa sarili ko.

“Simple lang. Ang sikreto ko ay unti-unti kong minahal ang sarili ko. Kinapitan ko ang tapang, hindi para ipaglaban ang sarili sa ibang tao, kung hindi para tahakin ang isang panibagong buhay ng buo ang loob. Hindi ko na inisip ang sasabihin ng iba, kung ano ang tingin nila sa akin. At hindi ko hinayaan ang ibang tao na diktahan kung sino ako o kung ano dapat ang maging ako.” “Tinanggap ko ang mga rejections, pero hindi ko hinayaang makaapekto sa akin ang mga iyon. Ako ay ako. Ako ang nakakaalam kung sino talaga ako. Ako ang may hawak ng sarili kong kaalaman at kakayahan. Madalas kong balikan sa isip ko ang mga hindi magandang pangyayari sa aking nakaraan. At isinumpa ko sa sarili ko na hind

Hindi ka nga nila isinasama sa mga dapat niyong puntahan at at tinataguan ka nila ng impormasyon na dapat mo rin sanang alam. "Just stop"inirapan ko ang sarili ko sa salamin bago sinamaan ng tingin ang taong wala namang ibang ginawa kung hindi ang pagbigyan lang din ang mga tao sa paligid niya kagaya na lang din ng kapatid niya. "You better shut up now self ,hindi na ako natutuwa da iyo"or it would be better if you pull yourself out from your reverie and kust go wherever you need to go.

Tanong niya, parang nanunubok, nakangiti. ‘Ikaw.’ Gusto ko sagutin. Pero syempre hindi ko sasabihin. Hanggang contract lang naman kami. “Myself.” Sagot ko nalang, sabay ngiti. “I own myself. I’m not owned by anyone.” Assertive. Naalala ko pa yung mga salita ni Tina. Parang nagulat siya sa sinabi ko. At parang nag-iba din siya ng taktika. Ngumiti siya at lumapit sa’’kin na kinaatras ko.

Pero ayoko namang ipahalata sa kanya na sobra akong affected. The fvck are you saying? Hindi mo nga siya ni re-replyan sa chat. Tapos sabihin mong hindi mo ipapahalatang affected ka. Napabuga nalang ako ng malalim na hininga. Minsan hindi rin talaga mabuti yung nakakapag salita yung inner self natin. Parang ang tanga lang na nakikipag away ako sa sarili ko. "Yvonne, pwede ka bang maging muse sa booth namin?"

bumaba ang tingin nito saaking labi at hinawakan 'yon gamit ang kanyang hintuturo, agad ko namang iniwas ang aking mukha “ your body, ” pagtutuloy nito, dahan-dahan nitong nilalakbay ang kanyang palad saaking tyan hanggang pataas, Mainit ang palad nito at may kagaspangan, Nang maramdaman kong papalapit na ito saaking dibdib ay agad ko 'yong hinampas “ your soul. ” “ i. Own. You. ” madidiin ang bawat salita na sinasabi nito

May sumigaw pa ng, “Grabe naman!” Doon ko naramdaman ang pagkapunit. Hindi na ako nakapagsalita agad. Hindi dahil wala akong sasabihin—kundi dahil kung magsasalita pa ako, baka masira ko ang sarili ko sa harap nilang lahat.

Hindi sa kanya— kundi sa sarili ko. “Ang yabang mo,” sabi ko, sabay cross arms. Ngumisi ito. “Hindi naman. Honest lang.” “Pareho lang ‘yon.” “Hindi,” sagot nito. “Mas cute ako.” Napairap ako. “Wow. Self-proclaimed.” “Hindi na kailangan i-proclaim kung obvious.” Napatawa ako—pero pinigilan ko agad.