Novel & Cerita Speak Yourself Meaning

malamig niyang sabi. "Kung ang pagpili sa sarili ko ay pagiging selfish, sige. Maging selfish na ako. Hindi ko na kailangan ng kahit anong sentimo mo. Iwan mo na ang papel na 'yan, pirmahan mo, at huwag mo na akong gambalain pa."

“Pansamantala. Isang babaeng pinulot niya kasi… nandiyan ako nung kailangan niya.” Mas masakit pala kapag ikaw na mismo ang nagsasabi sa sarili mo ng mga bagay na kinatatakutan mong marinig mula sa iba. Tinakpan ko ang mukha ko. Hindi ko namalayang yakap-yakap ko na ang sarili ko, parang bata. “Hindi ako espesyal,” iyak ko. “Hindi ako katulad nila. Hindi ako pinanganak sa mundo ng kristal at kapangyarihan.”

Nakaupo sa gilid ng kama habang pinagmamasdan ako. Hindi ko maintindihan kung bakit ganoon siya makatingin. Para bang may gusto siyang sabihin ngunit hindi niya magawa. Para bang may gusto siyang aminin ngunit hindi niya kayang bigkasin. Hanggang sa marahas itong napabuntong hininga at nagsalita. "Is that really how you see yourself?" Napahinto ako. Bahagya akong napakunot-noo.

sorry sorry ka dyan! " Naku naman Chin bakit ba kasi ginanon mo nanaman ang magiging boss mo? ". rinig kong kausap niya sa sarili She looks crazy! " Are you done talking to yourself? Can I speak now? ". sabi ko na ikinatigil niya " Sorry po talaga.. sige po ". pangalawang paumanhin niya Grabe talaga itong babaeng toh? Hindi man lang inantay sumagot kung sino ang kausap at minura ako kaagad?

Kainis! 'Limot mo na siya self kaya umayos ka! Iyang pagiging marupok mo ang nagtulak sa iyo kaya ka nga napasabak sa buwis buhay na training eh tapos sa isang iglap, magiging marupok ka lang. Haysssst, isusumpa na talaga kita self' of course sa sariling isip ko lang iyun sinabi. Hindi po pwedeng iparinig sa iba dahil baka mapagkamalan akong baliw.

You have to. Pero kahit anong self-talk ang gawin ko, hindi ko maitago ang totoo, na sa mga sandaling ‘yon, gusto kong bumaba sa audience, hawakan siya sa kamay, at ipaalala sa lahat: siya ang asawa ko.

Nakagat ko ang ibabang labi nang maintindihan ko ang sinabi niya. P-Papaanong nalalaman niya ang laman ng isip ko sa mga ganoong sitwasyon? "You can't even defend yourself by speaking for yourself. You want me to tell you how weak you are?" He stood in front of me, confronting me. He's emotionless, I'm afraid I might take his word as an offense.

aniya. Ngumiti na lang ako at hindi na nagsalita pa. Hindi siya ang unang taong nagsabi no'n kundi si Freya. Wala akong tiwala sa sarili ko o sa paraan ko ng pagsasalita kaya naman nagulat ako nang sabihin sa'kin ni Freya na may word of wisdom ako. Kailangan ko lang daw talaga ng self-confidence at perfect ako para sa mga public speaking.

"That's good to hear, ni minsan ay hindi ko pa narinig sa isang tao yan." "Ang alin?" Nagtatakang tanong ko sakanya. "Na proud sila sakin." "Well, simula ngayon palagi mo na yan maririnig galing sakin. But you know what, even if someone didn't say that they're proud of you then say it on your own, you can just say to yourself that I am so proud of you self, stay strong and I love you."

NAIS ko namang hanapin ‘yong sarili kong kasiyahan. Nais ko namang pangarap ko naman ang manaig ngayon. Nais ko namang makawala sa anino ng ibang tao. Nais ko namang tumigil nang maging selfless, nais ko ring i-try maging selfish. P’wede naman na siguro, hindi ba?