Speak Yourself Meaning Novels & Stories

Sa pagkakataong ito dapat Kong i-angat at ipagtanggol ang sarili. "Kung mangyayari ang lahat ng sinabi ko, ako ang unang-una na tatawa sa kabiguan mo." Sinamantala niya ang nakatikom kong bibig. Pinaalalahanan ko ang sarili na maging matatag sa pagkakataong ito. Walang ibang makakatulong sa'kin kung hindi ang sarili mismo. Humugot ako ng malalim na hininga bago nagsalita.

Tahimik ang lahat. Ramdam ang bawat salita. “What matters,” dagdag niya, mas mahinahon ngayon, “is who you become when no one is there to define you.” Dahan-dahan niyang hinigpitan ang hawak sa mikropono. “I built myself,” diretso niyang sabi. “Not for validation. Not for revenge. But because I refused to stay where I was underestimated.” Ang mga salitang iyon ay parang direktang tumama sa mga taong kanina lamang ay nagdududa.

"Don't make yourself too pretty, I prepare simple yet eye-catching." Nakakakilig pa rin talaga kapag naiisip ko ang mga sinabi niyang 'yon. Mapapalingon kaya siya sa akin mamaya kapag nakita niya ako?! "Siguro naman ay oo!" hindi ko napigilang sambit, Art and the cashier look at me with curiosity. "What?" I asked them. "Kausap ko self ko, and that's what I called self-love!" giit ko pa, umaasang makakalusot sa kanilang dalawa.

Hindi na lang din ito nagsalita pa dahil sa ginawa ko. I didn't know someone would approach me like this! Hindi naman ako artista para sabihan ng ganoon. Saka, kung sinabi lang niyang ang galing kong magsalita sa TV, e 'di sana ay mas sasaya pa ako. Dagdag self-confidence din 'yon.

“Odessa, ihahatid ka ni kuya mamayang madaling-araw sa bayan. Hindi pwede na ikaw lang ang umalis at baka kung ano ang magyari sa'yo.” “Unsa man ka oy, kaya nako akong self daii. Gwapa lang ko pero 'di ko tanga para magpatsugi dayon.” Ano ka ba, kaya ko ang sarili ko day. Maganda lang ako pero 'di ako tanga para magpapatay agad.

Nahiya ako bigla kaya lumipat na ako sa harapan ni Harrison at doon ako nagtago. "Baka nilalait na nila ako," sabi ko sa sarili. "Maganda naman ako sa walang tao ayon ang sabi ni Harrison kaya ayos na iyon, huwag lang nila akong laitin. Hayyy nako, self, nakakahiya," loka-loka kong sabi sa sarili ko. "What are you saying, Mahal?" takang tanong ni Harrison. "Wala! Huwag mo akong pansinin," sabi ko at naglagay na ng ibang mga iiihawin pa.

Tss oo crush ko sya pero konti lang naman no, talagang super duper slight na slight lang of the slightest ganun. 'weh, slight lang daw pero may titigan amp' Shut up! Aish baliw na ata ako.. I am talking to myself, err nakakahaggard lalo. So far okay naman ang tulog ko kahit medyo pre-occupied ako about kay Mr. I dunno the name ayy basta curious ako aba malay ko sa sarili ko may pa spark effect, connection connection pa.

Nang sumagot siya ay walang pag-aalinlangan sa kanyang tinig. “I am not a shield,” wika niya, “and I am not a mouthpiece. I am here because I chose to stand here. Whoever stands behind this mask carries full responsibility for every word spoken today.” Nagkaroon ng mahihinang bulungan sa hanay ng mga mamamahayag. May mga nagkatinginan at may mga nagtaas ng kilay, at may ilan na mas lalong inilapit ang camera, umaasang may mahuhuling senyales isang pamilyar na galaw isang kilalang boses.

Sumuko at tumigil ka para sa sarili mong kapakanan. Para sa susunod na laban maging malakas ka at kaya mo ng harapin ang lahat ng sakit na pagdadaanan mo sa buhay. It's not selfish if you choose to love yourself. It's the way to improve or enhance yourself. Matapos kong pakalmahin ang aking sarili. Tumayo ako sa pagkakaupo ko at lumabas ng kwarto. Like what I expect, nakita ko si Bryson na nakaupo sa loob ng kaniyang opisina dito sa bahay.

Hinawakan ni Kai ang aking kamay, nakita ko sa mga mata niya ang pagkahabag sa akin. “Hey, we’re here and we’ve got your back but If you want people to appreciate you, you gotta look out for yourself first. ” wika nito sa akin. Hindi ko na mapigilang nang pumatak ang aking mga luha. Masyado akong natouch sa mga sinabi nila. Nakaramdam ako nang kakampi mula sa kanilang dalawa.