Special Needs Education Quotes Novels & Stories

Magulo ang utak niya at hindi niya alam kung anong emosyon ang uunahin. “Alam kong alam mo na ito, pero sasabihin ko pa rin, may maliit na percentage ng mga batang may autism ang may extraordinary talents sa isang specific na talent. Palagay ko, ganon si Justin, Nat.” Tinakpan ni Natalie ang bibig niya, maiiyak siya. Kailan man ay hindi niya inakala ang ganito, buhat ng ma-diagnose si Justin ng autism, ang pinagtuunan lang niya ang ang pagtuturo ng pagbasa at pagsulat. Hindi sumagi sa isip niya ang higit pa roon.

“At para sa batang kasing-edad niya, napakalakas ng sense of care niya para sa mga tao sa paligid niya. Lalo na sa mga kaibigan niya.” “Hindi nakakapagtaka na gustong-gusto siya ng mga bata, inside and outside the classroom.” Nagpatuloy si Tanya sa pagkuwento tungkol sa iba pang estudyante. Iyong mga may espesyal na pangangailangan o may kakaibang talento. Masigla ang boses niya habang nagsasalita, halatang iniisip na nakikinig nang mabuti ang bisita niya.

Upang regular nila itong maipagamot at para hindi maging malubha ang kondisyon nito. Buwan-buwan ay naka-schedule ito sa special therapy and session para sa mga katulad niya. Nakatapos ito ng high school sa isang special school for autism children. At ngayon ay kasalukuyang naka-enrol sa isang special education program. Hindi man makatapos ng kolehiyo dahil nga sa kalagayan nito, ang importante ay lumago ang kaalaman nito at hindi maging malala ang disability. At ngayong wala na ang mga magulang nila, si Toto na ang gaganap ng mga responsibilidad para kay Mary. Sa tulong ni Meldy.

THIRD PERSON'S POINT OF VIEW MASAYANG masaya si Kezia para may Ruby at hindi niya maiwasang magsalita ulit. “This is a great sign! I think, you can also send her to a special school. Ang mga teachers doon ay karaniwang natapos ng psychology. They can provide care at lead children like Ruby. Maybe it will help more.” Napaisip naman si Ryah sa sinabi ng kaibigan. Ang bagay na iyon ay napakahalaga ngang bagay.

“Napansin ko na rin ang pagsusulit para sa special education ng mga bata. Kailangan ko munang pumasa at magkaroon ng license. “Kailangan talaga ng license. Nasa panahon tayo ng mga kailangan ng certificate or diploma ngayon. Kung wala kang lisensiya, hindi ka tatanggapin ng mga institution at magulang.” “Sa totoo lang, masuwerte ka rin ngayon. Dahil sa aksidente, nakilala mo si Luke Gavin at natulungan mo siya. Dahil doon, nagkaroon ka ng kapit sa kanilang pamilya.” “Kung usapan lang ng career, hindi ka dapat umalis ng Laguna. Si Luke Gavin ang naging daan, at maaari kang ma-refer sa mas maraming resources ng kanyang ina” dagdag pa na sabi ni Lovely.

Ngumiti siya sa akin. "Oo nga. Kagaya nga ng isang batang mangmang na hindi nakapag-aral kumpara sa nakapag-aral. Hindi na ibig sabihin na bobo na yung hindi nakapag-aral at hindi bobo ang nakapag-aral. Everyone just need an education para matuto tayo. Walang bobo, magkaiba lang ang pananaw at abilidad." Saad naman ni Bree na nakatingin sa akin. "Diyos ko, sumakit ang pisnge ko sa mabang speech na yun."

Natatawa pa rin niyang tanong. “Bakit?” Nagtataka kong tanong biruin mo buhat ng iwan kami ng mga magulang namin wala akong ibang iniisip kung hindi paano ko pag-aaralin si Raya. Iniisip ko na mahal ang tuition f*e sa school ng may mga special needs. Kasi kailangan silang tutukan maigi, kaya hangang hanga ako sa mga teachers ng may mga special needs. “Anong bakit?” Natatawa pa rin siya, “do you think Stefan will allow that?! Are you serious?!”

Kagaya ko, si Deus Paulo ay mayro’ng Down Syndrome at Autism Spectrum Disorder ngunit kahit kailan ay hindi namin ipinapakita na hindi niya kayang abutin ang kaniyang mga pangarap. Afterall, a child or a person with special needs were still people who have dreams that were being wished to be granted with the help and support from their family and friends. We could all aim limitless as we soar high in our own rainbows. There would be no room for discouragement and weakness here. Also, family have a huge impact

Mukhang nakuha niya ang respeto ng mga naroon kahit pa sabihing isa’y mahirap lamang. "Good morning everyone. Like me, I am certain that most of us here are from poor families and the only key that we wanted to have is the key of education. Since, we believe that this opens the door for the better future. Sad to say, my fellow graduates, that secondary education is not enough so, we have to take another leap for brighter tomorrow. For those of us, who can't afford to go to college, let me give you a little advice, marami sa mga umunlad at nagtagumpay ang di man nakatapos ng kanilang pag-aaral ngunit kinilala at naging maunlad sa tinahak at pinili nilang buhay. Madami rin ang nakatapos, no of