Stalking In Tagalog Novels & Stories

"Bakit may kasama ka ba? Wala, hindi ba?" Gulat akong napatingin sa kaniya. Paano niya nalaman na nag-iisa lang ako? "Are you a stalker?" tanong ko sa kaniya. Iyon nalang ang apat na salitang lumabas sa bibig ko. Napapatanong ako kung paano niya nalaman iyon. Ligtas pa ba ako sa lugar na ito? "Bingi ka talaga! Tsk! Nasabi ko na kanina na hindi ako stalker. Hindi mo ba narinig?" Sa dagat pa rin siya nakatingin pero parang pakiramdam ko nakatingin siya sa akin ngayon.

he said and walk towards the comfort room leaving his laptop opened. Hindi ko na iyon pinansin at hinayaan nalang sa kama habang binubuksan ang aking telepono, nang ma-bored ay napa-punta ako sa Instagram. Nang makita ang notifications at inbox ko na umaabot ng ilang libo at ang tumambad na post sa akin. It was a photo of mine and Evan when we came in Tagaytay, napa-ngiti ako habang nagi-swipe. I stalked his timeline and saw our photos together. Kahit nung sa cebu ay mayruong photo kami, kahit na stolen shot ito ay maganda pa rin ang pagkuha sa litrato. Maybe he hired someone to take a pic of both of us when we came there.

I can watch everyone, and most of all, I can stalk them without their knowledge. Kampante lamang ang pagkakaupo ko sa railings at hindi ko na iningatan ang pagkakahawak sa metal bars. Natutuwa ako sa panonood ko sa kanya. Para siyang bituin na ang sarap abutin. Literal na gusto ko siyang mahawakan. Ini-stretch ko ang isa kong kamay na para bang kinukuha ko siya. Nang isarado ko ang palad ko ay biglang nag-init ang pisngi ko sa kahiyaan. Bigla siyang tumingala at nagtagpo ang mga mata namin.

Ikaw nga lowkey stalking me e. Nang mabasa ko 'yon ay hindi ko napigilan ang pagtawa dahil doon. Akala ko ba naman ay makakalusot na ako sa kaniya pero mas makakasama pa pala ang pag-reply ko sa story niya. Nagtipa na lang tuloy ako nang reply sa kaniya. Ako: You asked for follow back kasi so I stalked you na rin. I didn't know na I accidentally liked yung isa mong picture. Duhh

Problema ba 'yon, kung gusto naman niya talaga puwede niya akong gisingin- Damn it. I also want him. Gumalaw ang leeg niya pa side. Napapikit ako sa takot na baka lumingon siya. Daig ko pa ang malalang stalker. Ini-stalk siya ng harap-harapan. Nagmulat ako ng mga mata nang marinig ang paghakbang niya. Dumeritso siya ng lakad papasok ng banyo. Then,humarap sa kanan papasok sa mismong area ng shower. Namilog ang mga mata ko at napalunok muli.

Stalker ko ba ito? Marahas kong inalis ang kaniyang kamay na mahigpit na nakahawak sa aking pulsuhan, at masama itong pinasadahan ng tingin. Unti-unti na akong nahihilo, at lumalabo na ang paningin ko dahil sa impluwensiya ng alak, but I still manage to face him. "S-Sino ka ba ha? Bakit alam mo ang pangalan ko? Siguro stalker kita hanu?" Malakas ko pang bintang sa kaniya.

Inis naman na kinuha ng babae ang panulat at tickler para ilagay ang pangalan ng lalaki na laging sumusunod sa kanya. She has a stalker, a creepy stalker at kahit saan siya pumunta ay sinusundan siya nito na talaga namang kinakatakot niya kahit pa sa kanyang condo ay nakasunod ito he even leave her a message saying that his just near and watching her nang maalala niya ang sulat na kanina lang niya nabasa ay talaga namang kinilabutan na siya.

“…bakit ka susunod?!” “Curious lang.” “Curious ka diyan!” sabay turo ko sa kanya. “Ang aga-aga nagiging stalker ka na!” “Stalker?” natatawang ulit niya. “Oo!” “Interesting choice of word.” “Wag mo nang i-analyze!” Dahan-dahan siyang humakbang palapit ulit. At ako naman, automatic na napaatras. “Sky,” sambit niya, mas kalmado ngayon.

Nakatingin siya ngayon kay Psyche na walang kamalay-malay sa panganib na muntik na sa kanya. “Kung sino ka man…” malamig niyang sabi. “Nagkamali ka ng piniling target.” --- BASEMENT PARKING – LATER Hingal na hingal ang stalker habang nakasandal sa pader. Kinuha niya ang cellphone at tumawag. “Boss, muntik na. Halos ma-corner ako ng mga tao ni Harrison. Pero don’t worry, hindi pa niya alam kung sino ako. Next time, hindi na ako papalpak.”