Stay Home Novels & Stories

They didn't know na I already deleted my social media application. "Pakiramdam ko hindi na babalik sa normal ang buhay ko," bulong ko. Nag-reply na ako sa mga messages nila sa group chat. Maddy: Guys, okay lang ako. Nakabalik na ako dito sa bahay ni Raven at maayos na ulit kami. Pero nagdadalamhati pa rin sa pagkawala ng first baby namin. Sana lang maka-recover na rin ako kaagad sa lahat. Sa ngayon home school muna ako, ayoko na humarap sa maraming tao dahil alam kong may masasabi sila sakin. Basta focus lang kayo diyang dalawa. Huwag niyo na muna ako masyadong isipin, kapag naman free time niyo pwede kayo dumalaw sa subdivision kung saan kami nakatira ni Raven. Love you both.

tanong bigla nung Scottie. "Is that so? Hindi namin alam kung anong lugar ang sinasabi mo pero we'll try to help you find a way to go back to your home," sagot ni Avyanna. "You should stay here for the meantime habang naghahanap tayo ng way para makauwi ka," Callie said. "Thank you so much," I said. They just gave me a genuine smile. "Alright! We're gonna go now, malapit na ring magcurfew. You should stay here in the clinic for the meantime kasama si Reina," sambit ni Callie.

Marahang wika niya habang nakatutok ang mga mata sa maulang kalsada. Napahinga ako ng malalim. Hindi maaari ito. "No, I can't stay there." Tipid na sagot ko lang. Bukod sa hahanapin ako ni Amadeus ay hindi magandang tingnan na makikituloy ako sa bahay ng isang lalaking malapit ng ikasal. "Wala rin namang biyahe so you can't leave. There's no other safer place right now but to stay at home." Baritono at mariing tugon niya at muling pinaandar ang sasakyan para bumalik sa bahay niya.

nakangiti kong sambit. Yes...alam kong ito ang pinaka-magandang desisyon sa buhay na nagawa ko. Safe naman kaming mag stay dito sa bahay ni Mommy kahit ngayung gabi lang dahil maliban sa kasambahay , mag-isa lang din naman siya sa bahay na ito.

"No one knows! Kaya dapat palagi kang mag-ingat. Kagaya nito, hindi ka ngayon safe rito kaya mas mabuti kung lumipat ka muna kahit ngayong gabi lang. Hindi yata ako matatahimik nito kung mananatili ka pa rito sa bahay ngayong gabi. Paano kung bumalik ang mga 'yon?" "Don't bother. I can manage," "Mas mabuti na ang sigurado," "Okay para makampante ka. Pwede mo naman akong pasamahan sa ilang tauhan mo. But, gusto ko ng space. Ayaw ko nang nakabuntot palagi. And one more thing, ngayong gabi lang. Siguro naman okay na 'yon sa 'yo?" "I'll stay here for the night!" Biglang sabi nito.

Ayun na lamang ang kanyang sagot bago magpatuloy sa ginagawa. “Okay, thank you.” Sagot ko bago umalis. “Alam mo, mukhang kailangan nating mag-bukod. Ayaw mo bang magstay muna sa condo ko?” Saad ni Axzie nang makasalubong ko siya muli. “May bahay ako, pwede tayo dun.” Sagot ko. “Ayokong mag-stay rin dito.” Dagdag ko sa aking sinabi. “Why is that?” She asked as she wrapped her arm around mine.

bigong ani ko sa kaniya saka natahimik na lamang habang bumababa sa hagdan. Ang sabi ng mga magulang ko, hindi ako puwedeng lumabas man lamang sa bahay namin para sa safety ko. Wala akong anomang gadgets rito sa bahay. Wala rin akong nakikitang newspaper man lang, kahit ang Television's namin ay hindi rin gumagana. I wonder why....bakit hindi ako puwedeng lumabas man lang sa bahay? Is it because maraming kaaway sa trabaho ang mommy at Daddy ko?

Dahil sinabi ko naman sa kaniya na nasa bahay ako nila mama, sigurado ako na dito siya pupunta. But should I go home now? Bakit hindi na lang sa bahay namin kami mag-usap? Bakit hindi na lang ako doon maghintay? Mariin akong napailing pagkaraan. No, I'll only get suffocated when we started to talk. Baka mas lalo akong kabahan kung sa bahay kami. Mas mabuti kung dito, para kahit paano ay mayroon kaming distractions. Mama is here, the maids are here, at baka ngayong hapon ay umuwi si Kuya Nexon at si Papa.

For safety. “Kung uuwi tayo araw-araw sa bahay at minamanmanan na pala ang bahay ko at mapansing may kasama akong lumabas, mas delikado. Ilalagay natin sa alanganin ang pamilya mong sa akin nakatira. Kapag malaman ni Jason na sa akin ka, maiisip niyang naroon din ang pamilya mo pero kung wala silang mamanmanan na Nadine na kasa-kasama kong lumalabas sa aming bakuran, hindi sila mag-iisip na naroon ang pamilya mo sa bahay. Mas safe sila. Mas safe ka rin.”

“Stop! Let’s go home.” “I have no home.” Sagot ni Phoebe kay Thomas. Nakita niyang bumaba mula sa kabilang kotse ang mga kaibigan nito. “Dude, let her stay here kung gusto niya muna dito.” Panghihimok ni Lloyd. “Yeah…it’s not good kung mag-aaway lang kayo. Gabi na din.” Dagdag ni Max. “Shut up!” sigaw ni Thomas. “You’re coming with me, whether you like it or not.”