Stay Tuned In Tagalog Novels & Stories

O di kaya nama'y silang pareho. Hindi ko naman pinansin at nagpatuloy sa aking paglalakad tungo sa aking kuwarto. Naririnig ko pa ang nangaakit na boses ng babaeng iyon. "Salem,I can't wait to taste you". Hindi ko naman narinig pang sumagot si Salem. Ngunit,ang narinig ko ay ang tila ba'y napunit na tela. Gusto kong lumingon ngunit marahas kong pinangaralan ang aking sarili.

you have a job tomorrow, do you want tobe fired? "ba-bakit ba lage monalang sinasabe yan Mr.montaire mukang bang gusto kung ma fired sa trabaho. Atsyaka mag tagalog ka nga nandito ka sa pilipinas kaya mag tagalog ka para mas lalo kitang maintindihan para hindi nako mahirapan kaka translate sa utak ko alam mo bayun. "sumakay kana sa kotse ko ihahatid nakita sa bahay mo.

“Pareho pa rin ang mga aktibidad niya, pero patuloy pong nakabantay ang mga tauhan natin roon. Wala pong dapat ikabahala sa ngayon.” Bahagya akong napangiti—isang mapait, malamig na ngiti. Walang dapat ikabahala. Ang mga salitang iyon ay parang paulit-ulit na panlilinlang. Sa mundo namin, ang katahimikan ang pinakamasamang senyales. “Keep monitoring,” utos ko. “Anything unusual… kahit gaano kaliit. I want to know immediately. Naiintindihan mo?”

'Good Friends help you to find important things when you have lost them... Your smile, your hope, and your courage' -Doe Zantamata *** I'LL BE WAITING YOU. Kinabukasan, sa oras nang ikawalo ng umaga. Mapapansin ang binata na nakaupo sa kaniyang upuan sa balkonahe habang nakatitig sa laptop na nakapatong sa lamesa. Matiyagang nagsasaliksik si Rei Zax sa internet ng kaniyang asignatura, nang mapansin niya ang kaibigan na si Laishia.

Ano pa kaya pag umalis na talaga ako dito? "Don't worry, Bes. Kaya ko pa naman magtiis. Alam ko na dadating din yong araw na mamahalin niya ako higit pa sa binigay ko. Magtiwala ka sa akin.... alam kong mamahalin niya din ako..." Sana nga.... sana dumating ang araw na masusuklian din itong pagmamahal ko. "Hanggang kailan?" tanong nito.

Wala pa yan Mag hintay ka lang at madame pa akong ipapagawa sayo. Para naman akong baliw dito na nakangisi na kaharap ang laptop ko. To be continued. _________________

"Argh, talaga. Hindi ko alam." [Halika, hinihintay ko ang iyong presensya, kaibigan]

Tanong ni Kira Tumango ang matanda at ngumiti. "Sige po, ito na lang." saad ni Kira Binayaran ko naman ang story book at nag pasalamat kay manong. Ilang minuto napuno na rin ng pasahero ang jeep at umandar na ito. Huminto kami sa school ni Kira. "Oh dito nalang ako sa gate ha." Paalam ko kay Kira "Okay, shoo shoo na." Sabi ni Kira. Aba't—

i am so happy, so damn happy at the moment. "hushh now baby everything is going to be fine hmm? your ate and your daughter is waiting for you darling, go back now" umiling iling ako, i can not let them go just like that, hindi ko maatim na mawala ulit sila sa aking paningin...

Paano siya naging matatas sa isang bagong wika nang napakabilis? Nanatiling nakatutok sa sultan ang live broadcast camera, ngunit nakikita rin sa gilid ng screen sina Alex at Phillipa. Ang mga boluntaryong nanonood sa kanila ay nawala ang kanilang pagkabigla nang makita sila doon at ipinahayag ang kanilang paghanga sa kanila. Sabi ng isang lalaki, “Kahanga-hanga ang dalawang iyon. Pareho silang mahusay sa mga wikang banyaga.”