Novel & Cerita Stigma In Tagalog Meaning

“What do you want again? Alam mo ang tahimik ng buong linggo ko dahil walang liah na nanggugulo sa akin.” Sumimangot siya at inirapan ako. “Whatever. Let’s go.” “Saan mo na naman ako dadalhin? Hindi ko natatandaan na may lakad tayo ngayon.” “You’ll see. Huwag ka nang maraming dada riyan old corn.” “Old corn?” Napataas ang kilay ko sa sinabi niya. “Matandang mais sa tagalog.” “Saan mo naman napulot ang tawag na iyan? You are disrespecting me.”

Tumango ako na medyo hingal dahil sa patakbong hanap ko sakanya. "Pasensiya na talaga." nagiguilty ako. "Ayos lang iyon. May next time pa naman." pag-iintindi niya. "Sigurado ka?" pangungulit ko. Tumingin ako sa paligid at may mga street foods. "Kain nalang tayo." aya ko. Ngumiti ulit ito. "Ikaw ang bahala." ramdam ko parin ang guilt sa dibdib ko. Bakit parang ang bigat ng bawat bigkas niya sa 'ikaw ang bahala' na para bang may pinanghihinayangan.

Why is no one willing to help him? Tumakbo na rin ito at sumabay sa mga taong nagsisitakbuhan. Tumingin naman ako kay Stalwart. Tatlo ang sumalubong sa kanya. I clenched my chest in terror, but his right hand unleashed an overwhelming light force which made the three in black splashed out. Natanggal ang mga suot nito, namilog ang aking mata dahil ang papangit ng itsura ng mga ito, parang witches sa mga movies na napapanood ko. Is this what the man before mentioned? They are called brujo and bruja?! May susugod na sanang isa kay Stalwart pero mabilis niya itong inilagan at sinipa nang napakalakas. Tumilapon ito ng ilang metro.

Seryosong sabi niya "Huwag muna nating isipin." Hindi naging maayos ang pagkakape namin dahil doon sa sinabi ko. Napa-isip lang din naman ako. Kinwento ko na lang sa kaniya kung paanong naging kapatid ko si Gail. Yun nga ay dahil sa Papa ko na mah ibang kinakasama. Sinabi ko rin sa kaniya yung aksidente, seven years ago at napakunot ang noo ko sa sinabi niya.

"I have no idea girls but all I know is she is annoying." "And why is that?" Taas kilay na tanong ni Maya. "Sinabihan nya man lang akong dumdum." I said with an eye rolled. "Dumdum? Yung candy?" Lalong naconfuse na tanong ni Maya. "Masarap yun—" "It means idiot, moron in tagalog tanga." Paliwanag ko. "Really, she told you that?" Nakanganga si Ava. I just rolled my eyes. "Oh my gosh." Biglang silang natawa. Halos maglumpasay pa ang dalawa. "I can't-- oh my."

Nasa dulo na ng dila ni Zion ang mga salitang ilang gabi na niyang kinatatakutan. Mahal kita. I love you. Dalawang salita lang sa Tagalog. Three words in English. Pero bakit parang mas mabigat pa iyon kaysa kahit anong kontratang pinirmahan niya? Bakit parang mas nakakatakot pa kaysa humarap sa board, sa investors, o sa anumang kaaway?

Tila umigting ang bagang nito sa sinabi ko't nalukot ang gwapong mukha. "Sige-isa pang supot may makakadyot!" Nanggigigil na sabi nitong walang ingat na hinapit ang beywang ko, damang dama ko ang init ng katawan nitong dumaiti sa katawan ko. Parang binuhusan ako ng isang baldeng yelo sa narinig. Did he speak tagalog? Gosh Am I hallucinating? Nawala tuloy ang pilyang ngiti ko sa labi't nag-iinit ang pisngi ko sa hiya. "Akala mo hindi ko naiintindihan ang sinabi mo? For your information I am living in the Philippines all my life!" Napatameme ako sa narinig. God, I have never experienced so much shame in all my life except now! Bullshit!

Kailan kaya siya magsasawa? "At sino sa tingin mo ang bagay sa 'kin? Ang babaeng walang pakialam sa ibang tao, babaeng nanglulustay ng pera ng ibang tao, spoiled brat, masama ang ugali, mayabang, masungit, plastic, malandi?" Nagtatangis na ang bagang ko sa pagpipigil na masigawan siya. "Ka-kasi-" nauutal niyang saad pero hindi ko na pinatapos.