Stigma In Tagalog Meaning Novels & Stories

Nahihiya kong bulong sa pangalan niya at akmang aalis sa kaniyang hita ngunit pinigilan niya ako "What?"tanong niya sa akin habang nakanguso na parang Bata Nahihiya kong tinuro ang mva katulong sa harapan namin "Nakakahiya"bulong ko sa mababang boses kahit alam ko naman na hindi nila maiintindihan ang sinasabi kong mga Tagalog "Don't mind them"Aniya at pinatakan ng halik ang aking pisngi kayat mas Lalo akong namula

Napangiti si Esteban, ngunit may halong pait ang kanyang ngiti. Hindi niya nakalimutan. Dati, wala siyang halaga sa mata ng mga tao. Sa Laguna , tatlong taon siyang tinawag na basura ng Su family. Pinagtatawanan, minamaliit, binabalewala. Ngayon, kahit bumalik pa siya sa Eight Directions World, sa paningin ng karamihan... isa pa rin siyang walang silbi. "Sa Laguna , tinawag akong basura. Pero scripted 'yon. Ako ang pumili n’un para sa sariling dahilan," bulong niya sa sarili.

Marami na pala akong walang alam, nakapokus lamang ako sa aking pag-aaral. Ni hindi ko man lamang nakikita na marami na palang tao ang nahihirapan, sinasaktan at pinapahiya dahil sa estado, mukha, kaanyuan ng kanilang katawan at maging kung ano lamang ba ang kaya nila. 'Nakakaawa man, pero iyon ang katotohanan' "Zack" isang tawag sa ngalan ko. Nasa direksyon ito pakanan, nakatingin sa akin nang nagtataka.

tugon n'ya. "Who gave you the courage to do this to us? " hamon nito. "I am just a Zaragoza. Wala akong tinitingnan na pangalan, it's just so happen na naging biktima ako at ang pamilya ko ng mga kagaya ninyo ni Don Mondragon," sagot n'ya. "Ang lakas mo magbintang, kaibigan. Mag-ingat ka!" banta nito.

Kaagad na nanalaytay ang hapdi bunga ng tinamong sugat. "Isang malaking pagkakamali na pinasok n'yo ang aming teritoryo!" galit na sigaw ng mestisong lalaki habang nakatutok pa rin ang baril sa kan'ya. May tono ang pananalita nito, maging ang anyo ay mahahalatang hindi Pinoy.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Natawa na lang ako. “Are you laughing at me?” she asked with a frown on her forehead. Magtataray na naman sigurado ito. “Oo, nakakatawa accent mo. Ang sagwa.” “Sag–wah?” Puta! Ano bang klaseng mga Tagalog ang alam lang nito? “Hey…” inis niya akong tinitigan. “Nilalabasan o lalabasan when used in doing sex* means cumming*…” parang ewan na paliwanag ko.

Ngumiti naman ako sa kaniya nang mapang-asar. "Yes, it means Dyosa in tagalog, kung hindi mo pa rin naintindihan." Sagot ko at bumaling na kay Reigan. Ang boring makipag-usap kay Sabrina. Weak ma-mlastik, play victim pa sa harap ni Reigan. Halata namang nagpapansin siya sa tatay ng baby ko. "Pasok na, magpapahangin lang ako rito sa labas." Napaayos naman siya at sinulyapan pa 'ko bago pumasok.

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

Mataas ang kanilang emosyon ngunit pakiramdam niya rin ay inaapoy siya ng maalab na apoy habang kayakap ito sa ilalim ng tubig at bula sa tub na iyon. “N-nasaktan kita…” Liam’s Tagalog was surreal; he still had an accent when he was speaking Tagalog, but still tried to express his thoughts in Tagalog… Ito ang namimiss niyang pakinggan sa ialng taong hindi niya ito nakita… “P-patawad… Since last night, I knew I was wrong about you. “