Story About Ibong Adarna Mga Nobela at Kwento

Magmula noon ang nasabing puno ay pinagkatakutan at pinangilagan dahil sa mga balitang kumalat na may nakikitang ilaw sa punongkahoy kung gabi at nakaririnig din sila ng mga panaghoy na nanggagaling mula sa puno. Lumipas ang ilang taon, dumating sa nasabing pook ang isang binatang mukhang mistisong Kastila. Nagpakilala ito sa pangalang Arthuro. Ayon kay Arthuro, siya ang anak ng namatay na matanda at simula noon doon siya namalagi.

Paghawak niya rito, agad niyang naalala ang kakaibang lalaking si Adai. Ito ang unang regalo na ibinigay sa kanya ni Adai. Tinitigan niya ang bead, at nagniningning ang mga mata niya. Matagal siyang nag-isip, at unti-unting umangat ang gilid ng labi niya sa isang malamig na ngiti. Ibinalik niya ang bead sa bag of holding. ⚔️ Ang Problema sa Berdeng Espada Huminga siya nang malalim at umubo ng berdeng liwanag.

Gustong gusto na niyang lapitan si Ceryna upang yakapin. "I was at war during that time," hindi niya inaalis ang tingin kay Ceryna. "It never crossed my mind, yet your memory stayed with me... haunting my thoughts and my dreams. At tulad mo, hindi ko inaasahan na magbubunga ang gabing pinagsaluhan natin," napapikit si Adrian dahil sumagi sa alaala niya ang araw na umalis siya ng Pilipinas dala ang galit sa sariling ama.

Mula noon, hanggang ngayon, ganoon kamanhid ang mga Avendaño. Lahat ng inis at lihim na galit ko sa mga Avedaño ay bumalik lahat sa akin. Bigla kong naalala ang mga kwento ng papa kung gaano siya naging sunud-sunuran sa dating gobernador na siya ring ama niya. Ang lahat ng kasamaan nila sa bayan. Stefano deserves all the treath he had been receiving. Ang daming pagtitiis at sakripisyo ng ama ko makarating lang sa dulo pero ng dahil pa rin sa isang Avedaño ay naglaho bigla ang magandang pangarap niya para sa bayan.

Nasa underground ang basement na sinasabi niya kaya naman natagalan pa kami bago napuntahan ito. “How unfortunate to see you here, Miss Andrada,” naka ngising sambit ko nang makita ang babaeng halos panawan nang malay nang makita ako. “I-ignacio? What is the meaning of this?” nanginginig nitong tanong sa akin. Ngumisi ako sa kanya. Nilapitan ko siya. “Alam mo bang ang pinaka ayoko sa lahat ay ang mga sinungaling?” Hindi siya maka sagot sa akin. Nakatingin lang siya habang nanginginig ang buong katawan niya.

Mukhang isa na namang malungkot na kuwento ng pag-ibig ang nangyari kina Don Arnulfo at sa tunay na ina ni Vicento. “Paano naman sina Tita Vivian at at ang papa nila Jander?” “Kabaligtaran sila ng kuwento ng nanay ko. Ang papa nila ang unang umibig kay Tita Vivian at desperado siyang niligawan. Ayaw ni Tita Vivian, kaya dinala siya nito sa bahay at ikinulong gamit ang matitinding paraan. Sinubukan niyang itali ang puso nito sa pamamagitan ng mga anak. Hindi lang niya kinamuhian ang papa nila, kundi pati ang mga anak nila. Nang mamatay ang papa nila dahil sa isang aksidente, saka lang siya naging malaya. Kung hindi nangyari iyon, matagal na niya akong isinama palayo.”

Halos sirain ng kumakatok sa labas ang pinto dahil sa malakas napagkatok. Agad naman akong bumangon nang tumayo si Argo para ayosin ang sarili. "I'll be right back. . ." Matapos niyang lumabas ng silid ay agad din akong sumunod. Naabotan ko doon si Andra na siyang napagbuksan ni Argo ng pinto. Bahagya pa itong sumulyap sa'kin bago kausapin si Argo. Maya pa'y nauna na itong bumaba ng bungalow habang naiwan naman sa labas ng pinto si Andra.

Agad na tumilapon ang lalake sa sahig. Evony landed gracefully, enduring the pain in her legs. Hindi pa siya nakuntento at tinadyakan ang sunog na pisngi ni Arnaldo kaya napahiyaw ang lalake sa sakit. Dahil dito, naalarma na ang mga tauhan nila at akmang kikilos nang pinigilan sila ni Gabriel—kilos na nagpagulat din sa kanyang pamilya.

“Huh? No Sir, totoo po ang sinabi ko. Ako po ay nagmula sa lalawigan ng Cordillera mula sa mga lahing Igorot. At ang madalas naming ginagamit na panlinis ng ngipin ay ang tangkay ng bayabas. Hindi lang po halata ang pagiging Igorot ko dahil isa pong banyaga ang aking ama na siyang nakabuntis sa aking ina, noong dalawang libo’t isang taon na ang nakalipas. Anak po ako ni Crucifix Igta Hamsa na kilala sa tawag na Am-ama.” Mas lalong sumamâ ang timplada ng mukha ko, dahil sa haba ng sagot sa akin ng babaeng ito. Kulang na lang ay pati ang talambuhay ng saling lahi nito ay ikwento sa akin. “Why are you here?” Seryoso kong tanong upang maiba ang usapan, dahil mukhang ginaganahan yata ang babaeng

inis na wika niya bago siya dalawin ng antok ulit. Pag gising niya isang tawag ang gumulantang sa kan'ya mula ito kay Andrea at sinabi na pumunta daw siya sa resort kong saan nandoon si Draeden kasi naaksidente. Kaya nagmamadali siyang bumangong at nag bihis hindi na siya nag abalang maligo pa, dahil nagmamadali na rin siya at baka hindi na raw niyang maabutan ng buhay ito kaya labis labis ang kabang nararamdaman niya habang nagdadrive. Hanggang sa may humarang sa dinaraanan niya maggaalit sana siya kaso natakot siya ng may lumabas na limang lalaki at pawang mga armado. At lumapit ito sa sasakyan niya at ilang beses siyang kinakatok kaso ayaw niya itong pag buksan, sapagkat natatakot siya na