Story About My Life Novels & Stories

Huminga siya ng malalim, “It’s a long story.” “Try me, I’m willing to listen,” kibit balikat na sabi nito sa kanya. “Bakit hindi ikaw ang magkwento ng tungkol sa love life mo?” aniya dito. “Hah, kulang ang isang araw para magkwento ako ng tungkol sa love life ko. But to cut the long story short, iyong love life ko, parang iyong mga ipinipinta ko, abstract at colorful,” anito sa kanya. Huminga ito ng malalim, “Kapag naalala ko iyong mga nangyari sakin, parang gusto ko na namang mag-smoke. May sigarilyo ka?”

mangiyak ngiyak na aniya ko. E Kasi naman, baka mangunguha nga ng organ?, gusto ko pang mabuhay, mag tatrabaho pako, mag aasawa, mag aanak ng triplets, kaya diko hahayaan na mamatay na lang ako dito. "What the hell, saang planeta kaba pinanganak at ganyang ang utak mo?" Tanong Niya sakin. Di sa earth. Nasan bako ngayon? Hayst duling yata ito.

Hindi kaya dahil sa agwat ng estado namin sa buhay? “Nga pala, balita ko may bumalik sa buhay mo na hindi mo sa akin na kwento noon ha!” Pasaway talaga si Monique! Na-ikwento agad! “Oo na at ikwe-kwento ko sayo pati ang dahilan kung bakit ko hindi ‘yon in-open up sayo.”

"Alin sa mga 'yon? Maraming ganap sa panahon ko. Baka nakarating na tayo sa bahay mo pero hindi pa rin ako tapos sa kwento ko." Sandali siyang tumingin sa akin. "Tungkol muna sa iyo. Sino ba si Seraphim Santiago?" "Naku! 'Wag mo na alamin ang tungkol sa buhay ko. Masyadong trahedya ang life." "Wala namang masamang ikwento ang tungkol sa buhay mo. Maski ang buhay ko'y isa ring trahedya."

“We were poor, so poor that we had to endure a day without getting any food to eat, lumaki akong mahirap, maagang namulat sa hirap ng buhay kaya’t maaga ring namulat sa pangako sa sariling kailangan kong gumawa ng paraan, I grew up poor and I vowed not to die that way, I had to make way, I had to do something… I was high school when I started working, started with a simple and small business, this car was the first car I got after I had my first big break, little by little I started to climb on top, and here I am now…” Pagtatapos nito sa maikli nitong kwento tungkol sa sarili, hindi man lahat na ikwento nito at kung susumahin ay tila lamang iyon buod ng talambuhay nito ay sapat nang dahilan

Noong wala akong ibang makapitan kun'di ang sarili kong kamay, habang nagsisikap na itaguyod ang araw-araw upang mabuhay. Wala akong ibang alam dati kun'di ang sumayaw at umindayog sa saliw ng maharot na musika. Palakpak ng ibat-ibang tao na karamihan ay lalaki ang siyang nag papalakas ng loob ko. Habang hinahanap ko ang pamilya ko'y, ang bahay aliwan ang humubog sa pagkatao ko. My family never ever tried to ask me about my story. Maybe they wanted to asked... but maybe, they wanted me to say it willingly. Ganoon pa man ay tinanggap nila ako ng walang alinlangan. But just like before, my story remained untold. Tulad ng kung paano rin banggitin ng mga nakilala at nakasama ko noon sa mga nag t

Bukod pa roon ay totoong napakaganda nito. Hindi naman nagkukwento sa kanya si Mia ng tungkol sa personal nitong buhay. Katulad na lamang ng kung sino ang ama ng ipinagbubuntis nito. Kung bakit ito sa kanila nakatira ngayon. Dahil kung tutuusin, hindi naman mahalaga ang lahat ng iyo para sa kanya. Dahil para sa kanya na matagal ng humahanga dito ay sapat ng nabigyan ng buhay ang lahat ng kwentong naririnig niya noon sa tiyahin niya. Mga kwento tungkol kay Mia at sa klase ng buhay na pinagdaanan ng dalaga. *****

Ngayon ay puwede na akong magkuwento sa kanya tungkol sa nangyari sa akin. "Ano ba ang nangyari? Bakit nasa gilid ka ng kalsada at walang sapin sa paa? At bakit ka umiiyak tapos takot na takot pa ang hitsura mo?" tanong niya sa akin nang makita niyang ready na akong sumagot sa kanyang mga tanong. Ikinuwento ko sa kanya ang nangyari. Mula sa nasaksihan kong pagkamatay ni Mr. Quintana hanggang sa nakita niya akong umiiyak sa gilid ng kalsada.

wika ko. "Sige," sang-ayon naman niya. Nang kumakain na kami marami siyang baong kwento patungkol sa mga ka work niya na daig pa daw naging taga pagmana ng kumpanya. Kong maka utos ay akala mo kong sino. Natatawa na lang ako sa mga kwento niya. Napaka bubbly person kasi niya na hindi ko man lang magawa. I grew up with a serious life. Hindi uso sa amin ang biruan kaya kong minsan naiisip ko na napaka boring ng buhay ko kasama ang pamilya ko.

Masakit, pero ito yung katotohanang nangyayari sa buhay isang tao. I am Carla Ysabelle Sabanal, my friends call me Cara and this is my story. Naks! Pangalan palang tunog mayaman na, diba? Well, salamat sa Nanay at Tatay ko. Kung hindi dahil sa kanila, hindi niyo ako makikilala. Char! So, simulan ko na ang kwento ng buhay ko. Ay, mali! Hindi lang pala ako ang bida sa kwentong ito dahil dalawa kami.Well, ang part ko nalang muna.