Novel & Cerita Story About My Life

"Namasyal lang kaami, Sis. Nagka-problema pa nga, e." Napataas ng kilay si Dorothy. "Problema ? Bakit? Ano bang nangyari?" "Mahabang kwento,sis, e. Saka, hindi ko pa naku-kwent sa 'yo ang life story ko." Napa-pout si Dorothy. She wants to hear more stories from Karina. "Sige naaaa. Magkwento ka, please!" Pagpupumilit nito. "Mal-MMK ang buhay ko, sis. Ready ka na bang lumuha? Saka, hindi kapanipaniwala lahat ng mga pinagdaanan ko. Baka magduda ka pa nga, e."

"Ang sabi ko kung close ba kayo ng daddy? Kasi palagi ka niyang kinukwento kahit noong nasa US pa kami. He would tell me stories about you tapos kapag tinitignan ko siya he would just smile at me, na parang sobrang miss ka niya. Na parang gusto ka niya palaging makita." Tiningnan ko si Lidie, hanggang ngayon ay napapaisip pa rin ako kung limang taon talaga ang batang ito, iba siya magsalita para sa edad niya. Hindi siya tulad ng ibang bata na iba mag-isip at magsalita. Minsan ay iniisip ko ngang matanda na ito na natrap lang sa katawa ng isang paslit. "Kinukwento niya ako sa iyo?"

" Anong gusto mong malaman?" " Kahit ano, your family, where are you from and everything about you" saad nito at napahugot siya ng medyo malalim na hininga bago sumagot sa mga katanungan nito. " I live by myself since college, my parents both died in a car accident 5 years ago. I am an only child, so as of now i do not have that so called family. I was born in Ilocos and my parents send me in Manila for my degree but unfortunately the Lord get them back so early. Losing them was the darkest days of my life but i need to move on...wala na akong aasahan by then kaya i strive hard para makatapos sa pag-aaral. Im all alone, kaya ang tinatak ko sa isip ko walang ibang makakatulong saakin kundi a

- napatunganga muna ako, ini-isip kung dapat kubang ikwento sa kaniya. "Si Andre at Ralph?"- tanong kupa, napatango naman ito. "Andre is just roaming around, While Ralph i dont know. I've never been meet him" "How long did you know, Klent?"- Interesado din siya kay klent?. "Klent?, I've known him for so long also. " "Pasensya kana medyo pili lang maikukwento ko sayo, medyo private kasi ang life story ni Cally, hope you understand"- hinging paumanhin ko.

Hindi nila dapat na pakialaman ang bawat isa. Halos mga naging buhay at gawain nito ang naging topic nila. Wala naman kasi siyang magandang kuwento. Mahirap lang sila. Hindi niya naranasan ang lahat ng naranasan nito. Ipinanganak itong may ginintuang kutsara sa bibig, samantalang siya, wala. Hindi naman ito makakrarelate kapag kahirapan nilang mag-ina ang ikuwento niya.

"Masyadong maraming nangyari sa buhay ko pagkalipat natin dito sa Cebu, bebs. Pero kung tatanungin ako kung may babaguhin man ako sa mga nangyari ay wala, wala akong gustong baguhin. Dahil ang pinakamagandang nangyari sa buhay ko ay nang pinili kong mamuhay sa isang simpleng apartment. Magtrabaho sa isang coffee shop. Makakilala ng mga bagong tao. Magkaroon ng ibang kaibigan. At higit sa lahat, ang mapalapit sa taong gusto ko." "Ito na lang ang nakikita kong paraan para mapatunayan ko kay Lolo na hindi ako magiging sunod-sunuran sa gusto niya. I have my own life, Jam. At hindi siya ang magdidikta sa kung anong dapat na mangyari sa buhay ko."

Ang lahat ng ito ay sobrang nakakalito at nakakadismaya. Naiinis ako na kailangang sabihin sa akin ang tungkol sa buhay ko ng ibang tao. Ito ay isang bagay na dapat kong matandaan sa halip na sabihin tungkol dito na parang isang mapahamak na kwento. “Nagpahiwatig ka na dumating ka sa buhay ko pagkabalik ni Emma, ​​pero alam mo na ang kwento natin. Paano ito posible at paano tayo nagkakilala?"

Si Vaughn naman, sa ibang pribadong eskwelahan siya pinapasok at ang lahat na problemang kinahaharap nila ay sinalo't hinawakan ng Mommy niya. Sobrang nakakawindang ng pangyayari ngunit wala kaming magawa kung hindi ay ang magpatuloy sa naudlot naming pamumuhay. Kaya nga ay umabot na ng isang taon magmula noong nangyari ang trahedya sa buhay namin. Ngayon, isa-isa na kaming bumabangon at ang bangungot na dumaan sa buhay namin ay itinuring na lamang naming aral at leksyon. ***

"Pero ang Diyos lang ang nakakaalam kung anong magandang plano para sa akin." Hindi ko na pinansin ang mga boses sa paligid ko, ang mga tahimik na usap-usap. Hindi ko na pinansin ang mga titig at ang mga kwento tungkol sa akin. Isang bagay lang ang alam ko—ang mga pagsubok na ito ay magiging parte ng aking kwento. Magiging parte ng buhay ko.

My body is getting weak all of a sudden. "Do you want to hear a story, Arielle? My story?" he smiled innocently. "I bet you'll be entertained." Hindi ako sumagot dahil ang puso ko'y durog na durog na. This is not what I want. I never wanted this. "When I was a kid, we're poor as mice. I need to work in a young age para sa akin at sa kapatid ko. But the world is so unfair... my brother died."