Story About Myself Mga Nobela at Kwento

Tanong ko pa. Pilit na kinalma ang sarili ko. Pero hindi ibig sabihin na palalagpasin ko lang ng ganun kadali ang mga nalaman ko. "So! Iyon. Naglayas ako sa kanila. Total naman, ako lang din naman ang bumuhuhay sa sarili ko. May ipon ako kahit papaano sa pag pa part time job ko kaya nakaupa ako ng maliit na apartment hanggang sa makapagtapos ako. Hanggang sa makahanap ako ng trabaho at lumipat sa maayos ayos na apartment. At nakakapag ipon ng pera kahit paunti unti lang. Kahit pa man laging nagpaparinig ang tiyahin ko at mga pinsan ko. Wala na akong pakialam sa kanila kahit na sabihan nila ako ng walang kwenta at walang utang na loob sa pagpapalaki nila sa akin." Nagpakawala siya ng buntong

Nagsimula akong matawa. “What?” “I thought this story was going to be wholesome.” “Aba, mali ka Nico. Mahilig ako sa mga internal conflicts sabi ko sa ‘yo. Hindi mo maiiwasan ang mga iyan kapag nagbabasa ka ng mga libro ko.” “It was always so dark and depressing. But you have such a bright personality in real life. How do you even write these?” “Ini-imagine ko lang na ako ang nasa paanan nila.” “It’s just the first two chapters!” reklamo na naman niya.

Hindi mabubuo si Calcifer kung hindi ninyo siya sinuportahan sa kung ano mang masamang desisyon ang kaniyang napag-isipan. Ito’y hindi pamamaalam kundi pagsisimula sa panibagong yugto. Magsisimula muli sa umpisa at tatahakin ang bagong lakbayin sa ibang lugar. Kung nasaan man ako mapunta ay aking bitbit ang mga kuwento kong medyo may kuwenta at mga aral na natutunan ko sa pagsusulat. Nasimulan ko na ito limang taon na halos ang nakakalipas sa pamamagitan ng kuwentong ito kaya kung ano man ang aking harapin ay sigurado akong may panibagong kwento akong maitatalakay sainyo.

Gusto kong malaman ang bawat kwento ng nakaraan ko, kahit gaano pa katindi ang kasinungalingan o dumi niyon, I just want to know it all. Dahil ang sakit-sakit na sa loob ng dalawampu't walong taon ng buhay ko, para akong isang tanga na wala man lang alam sa sarili! Wala akong kahit anong panlaban para ipagtanggol ang sarili ko. Tangina! Umiling-iling si Auntie Jenna. "H-Hindi ko kayang sagutin ang lahat ng 'yan, Maya... Pasensya na."

I lied at them because thats the only thing I can do para naman maiangat ko ang sarili ko. Ngayon, kailangan ko na talagang makahanap ng trabaho dahil kung hindi pa rin, pagtatawanan ako ni Ate at maging ni mommy at Daddy. Yes, I made a wrong turn once, twice, make bad decision but im not a failure. ALAM KO SA SARILI KO NA KAYA KO! LOOK, I'M STILL AROUND.

Kapag masama ang mood ko or galit ako, masaya man o hindi, lahat ng emotions na pinagdadaanan ko dito ko binubuhos sa pamamagitan ng paggawa ng mga nobela. Ito na ang naging libangan ko mula ng edad 12 years old ako. Dito malaya kong nasusulat ang mga opinyon ko, sama ng loob, hinanakit, at problema kahit pa sa pamamagitan ng kwento ko ito ginagawa. Pumunta ako sa profile ko at nagsimulang magsulat ng panibagong chapter ng ongoing kong story. I'm not that well known as a writer yet pero nangangarap akong one day magiging isa din akong successful novel writer globally.

Hindi ko akalain na dahil sa nasasaktan ako ngayon ay magagawa ko ang mga simpleng bagay para ma-realize ko ang aking worth. I also took this time to engage in activities I loved, like reading books and shopping sprees, that I had neglected for a while. These activities provided me a sense of peace and helped me reconnect with myself. Nakakamiss din pala ang ginagawa ko noong nasa high school at college palang ako. Gradually, I began to regain my strength and clarity. I realized that I deserved respect, honesty, and a partner who valued me. With this newfound understanding, I felt more prepared to make a decision about my future.

But habang hinabol nya ako mag papakilala muna ako sa inyo huuuuu. I'm angel Valenciana 19y/o nakatira syempre dito sa earth. But minsan lumilipat ako Ng mars or sutern. And minsa sa moon. Chawott lang hehe. And I'm first year college student. Ang kinuha Kong course is medtect. Kaya pag magpapa injection sakin si shine sasaksakan ko sya Ng mariwana haha For the joke Lang hah!!!. Yung humahabol pala sakin Ngayun ay si Shine Alessandra Ambrosio, my Best friend simula daw ng pinanganak kami mag best friend na kami haha Sabi lang ng mommy nya sakin, sya ay 20y/o na

Bigla naman akong ninerbyos ng malala. "Hindi man po ako kasing talino ng iba, alam ko po sa sarili ko na karapat-dapat ako na mapabilang bilang isang intern ng inyong hospital," nakangiting saad ko. "Alam ko po ang mga pagkukulang ko bilang estudyante, makikita niyo naman po ang records ko, pero sana huwag lang kayong bumase sa kung ano ang performance ko sa school, dahil ako, si Mikael Ynares Mendoza, ay isang babaeng puno ng pangarap sa buhay." And I thank you. Siguro naman humanga sila sa naging sagot ko. Aba, pinaghandaan ko ang speech na 'yan eh.

"I already told you my story. Maghihintay ako, hanggang sa ikaw mismo ang magsabi sa akin sa mga pinagdaanan mo." "I... I went through a lot. Hindi ko alam, hindi ko na mabilang sa mga daliri ko kung gaano kahirap ang pinagdaanan ko. Isang araw nagising nalang ako, walang maalala. Walang ideya kung sino ako maliban na lang sa pangalan ko. Sobrang tagal. Sobrang tagal bago ko malaman kung sino ako. Araw-araw kailangan kong gumising ng maaga para pumasok sa mga trabaho ko. Kailangan kong mag-ipon ng pera para makapunta ako sa mga lugar na posibleng makatulong sa akin para bumalik ang memorya ko."