روايات وقصص ضمن Stress Life Problem Quotes

"I just want to make up for all the lost time. Yung mga panahong stress na stress tayo at halos hindi na natin makita ang totoong kulay ng buhay dahil kay Sofia at sa mga problema sa kumpanya." Tumango ako, naramdaman ko ang paglambot ng puso ko. "Totoo ka diyan. Pero alam mo, kahit anong hirap ng pinagdaanan natin noon, parang worth it naman lahat kasi mas lalo tayong naging solid." "Very true," sagot niya sabay halik sa noo ko. "We survived the worst, Clara. Kaya alam ko na wala nang makakasira sa atin."

May pag-aatubili na tumayo at dumistansya sa akin. Ewan ko ba pero nakaramdam ako ng pagtutol na may halong lungkot ng hindi ko na maramdaman ang mainit niyang katawan. “Mahabaging langit, hindi mo ba alam na mahal ang buhay? Kung ano man ang problema mo ay hindi solusyon ang pagpapakamatay. Isang malaking kasalanan sa Diyos na kitlin ang sariling buhay.” Sermon pa nito sa akin bago nagmamadali na nagpaalam.

napatingin kami sa kaniya sa likod "Pasingit na ah, iba kasi difinition niyo ng problem" Huminga siya ng malalim "Para sakin yung problema kasi is 'battle of life' natin at kung wala kang problema, wala kang matututunan" sabi niya "Sinusukat nito kung anong kaya nating gawin, parang exam,kada quarters yan talaga malaking problema ko" "Well, may point ka" sabi ko Hindi naman kasi pwedeng mawala yung problema sa life, he's right. Wala naman kasing forever na kasayahan kasi marami dapat tayong emotion na maramdaman para balance

I want to thank God for giving me another life that he almost took, but luckily I'm still alive. I hope everything will be okay, I hope that my life won't be a mess anymore. This month was so stressful for me. Ack, I need to take a rest na err. I wouldn't blame anyone, because this is my choice, I won’t regret it. -The Other Day-

irap ko na ikinatawa niya. "De seryoso, parte na ng buhay natin ‘yang si problema. Di na mawawala ‘yan. Kasing constant ‘yan ng paghinga natin. Iniisip ko na lang na lahat ng problema may purpose. It’s either it will make us stronger or it will serve some life lessons. Okay lang masaktan basta hindi mo susukuan ang laban…" Napamaang ako sa kanya para kasing, kausap ko lang sarili ko. Boy version ko ba siya?

“Tama ka, habang nandito tayo at malayo sa gulo, sa mga problema kailangan nating ienjoy ang buhay natin dahil pagkatapos nito, nanjan nanaman ang mga sunod-sunod na mga problema. At hindi natin alam kung kelan nanaman tatahimik ang buhay natin.” Ramdam ko ang lungkot sa mga sinabi niya, alam kong tanging katahimikan at kapayapaan ang nais ni Ash at para pang nahihirapan siyang makamit iyun. Makikita mo iyun sa mga mata niya, parang lagi siyang walang kasiguraduhan sa kinabukasan.

lang marinig na ang pangalan ko na pinag chi-chismisan nila ako ibang usapan na. "Ang layo na nang narating mo sa buhay simula noon puro problema ng ibang tao ang nire-resolve mo ngayon kapa ba susuko? Parte talaga ng buhay natin ang mahirapan kaya lumaban ka this is your own battle not for them who sorrounds you if you don't take risks you lose. Nandito lang kami naka support sayo, Hindi naman niya sinabi na ayaw niya na baka marami lang problema sa work niya kaya siya ganyan o baka masama lang ang pakiramdam niya." Dc trying to comfort me pero wala mag e-end na ang december malapit na ang two thousand twenty four ang sabi niya within in six months kukunin niya ako dito bakit hanggang ngay

"Sabi ni Paeng may problema ka daw kaya naisip kong baka gusto mong magpakalunod." "Marami na akong pinagdaanan at ni minsan hindi ko naisip na tapusin ang buhay ko. Mas masaya pa rin ang mabuhay kahit may problema." Tila hinaplos ng kapayapaan at kaginhawaan ang kanyang kalooban dahil sa mga sinabi nito.

“Oo, simple lang ang buhay pero hindi ito madali. Kailangan mong matutunan at subukan na tanggapin kung ano man ang nakatadhanang mangyari. Resolbahin mo ang problema mo. Hindi ‘yong palagi ka na lang tatakbo.” “Pagod na akong sumubok. Pagod na akong umasa. Pagod na akong huminga. Pagod na akong mabuhay. Pagod na ako. Gusto ko nang ipikit ang mata ko at ‘wag nang idilat pa. Bakit ba palagi na lang ganito?”

Naghari ang katahimikan sa paligid hanggang sa nagpasya akong magsalita para basagin ito. "I've never felt so useless until now," I said while looking at the gravestone of my mother. "You're not useless, man. Things are really difficult to solve sometimes." "They left me. All of them. It's as if life really wants me to suffer." He placed his hand on my shoulder. "You have friends, Dave. Weren't you the one who said that in a fight, you already lose the moment you thought of giving up. The process is hard but the result will satisfy you."