Strike A Pose の小説・ストーリー

A soft, genuine smile gracefully appears on her lips. "Do another pose, Avah," said Arthur, the photographer. With a subtle alteration, I modified my stance, smoothly shifting my weight to one leg and crossing the other leg in front with elegance. My posture conveys a blend of grace and a welcoming aura. With a gentle upward tilt of my chin, I fix my gaze directly into the camera, projecting confidence and an inviting sense of warmth. "Fantastic, Avah! We've got the shot. Your natural beauty was emphasized because of your smile. This billboard will be a hit! Lalo at ikaw ang kauna-unahang modelo ng TriMall," Arthur said and handed his camera to his assistant.

Leopold knew he would be dead in seconds. As the strike hit home, Asahi grinned in triumph. Leopold grinned as he emerged from his opponent’s blind spot after taking a good hit. Before Asahi could do anything, Leopold struck with one hand, piercing the vital point at the base of Asahi’s skull. Asahi went rigid at first, and he then fell forward like one of the wrestling T.V shows actors performing a scene of defeat. It was a seldom-used brawl fist technique, even for seasoned clan members, and the clan considered it the mark of a true expert to drop an opponent in battle with it.

Kung kasabay niya kasi ito ay maiilang siya at hindi magagawa ito dahil baka maghinala ang mga tao kung sino siya sa buhay nito. Huminto siya sa pinakagitna at nag-pose ng nakalagay ang kamay sa gilid ng ulo—headache model pose! Masakit ang balakang pose, masakit ang ngipin pose, masakit ang leeg pose, at pinakahuli, masakit ang hita pose. “Sino ang babaeng iyan?! May nakakakilala ba sa kanya?!” “Isa ba siya sa mga kamag anak ni Mr. X? O kamag anak ni Mr. Han? O sa mga Darmilton?!”

Nag-pose na kami, ang first naming pose is naka-back hug si Kael sa akin tapos yung kamay ko nasa pisngi niya parang pinipilit siya patinginin sa akin. “Good!” Nag-try ulit kami ng pose, next naman nakahiga ako sa sofa then nakaharap sa camera, tapos siya nakapatong sa taas ng sofa then umupo siya taas nun, tapos medyo bumukaka at fierce ang mukha. “Wow it's great!” then we took several photos then last na.

“Pwumesto na kayo! Bilis na!” Tumabi si Grant sa kaliwang bahagi ng aking katawan at si Nehemiah naman sa kanan. Ako ang naka pwesto sa gitna nilang dalawa, nag kanya-kanya pa silang pose at nag-aaway kung bakit same sila ng naiisip na postura. Nahihiya akong ngumiti nang sinabi ng photographer na dapat din akong mag posing. Ginaya ko nalang silang dalawa na naka-peace sign at nag flash na ang camera.

sagot ko dahilan para umirap ito. "Tss! Fine! Pose now," he ordered so impatient. Ngumisi lang ako at ibinaba ang bag sa tiles na nilalakaran bago lumayo sa kanya at pumwesto sa gitna. Lumuhod si LJ at itinapat sa akin ang cellphone ko kaya umayos ako ng pose na pormal. "Ulit!" sigaw ko at sumaludo habang nakatingin sa langit. Sunod ay nag-iba ako ng pose.

I need to get out of here. "What the hell are you doing!?" He's here. ******************** Hit it dudes -MissteriousGuile

Hindi na ako umakyat pa ng kuwarto sa sofa na lang ako humiga. Hanggang sa naka idlip na ako. Isabelle Pov “Ayan, pose!” Natutunan ko na paano ang pagpo-pose. Ilang linggo na rin ang lumipas. “Talikod ka muna tapos dahan-dahan kang humarap,” saad sa akin ng lalaking camera man. Sinunod ko naman ang saad nito. “Ayan, perfect Isabelle.” “Iharap n’yo ang fan kay Isabelle para liparin ang buhok n’ya.”

At saka na niya ako kinuhanan ng mga litrato at ako naman ay nagsimulang mag-pose. Una ay nakangiti pa ako pero sumunod ay naging fierce na ako. Si Louis naman ay bigay na bigay naman na bigyan ako ng mga instructions kaya medyo natatawa na rin ako, sa tingin ko ay medyo marami iyong mga shots ko na tawang-tawa kaysa sa fierce poses ko. Nagpatuloy kaming kuhanan niya ako ng litrato na mayroong iba't ibang mga poses na binigay ko.

Tinuro niya ang cellphone na inabot niya sa akin. Binuksan ko iyon. "Let's take a photo first." "Selfie?" I asked. "Yeah," "Okay. I'll hold it." "How should we pose?" "Yakapin mo ko from behind then kiss mo yung pisngi ko." "Then?" "Gawin mo na." I shrugged. "Okay," He positioned behind me. Carefully, almost with dread and tension — he snaked his arms around me. Parang bigla akong nabuhayan doon.