Stupid Is Forevermore Novels & Stories

Hindi ko napigilang yumakap nang mahigpit sa kanya. “Then let’s just stay like this,” sabi ko. “No past, no chaos… just us. Just… love.” “You mean it?” tanong niya, hawak ang aking mukha. “Always,” sagot ko. At sa ilalim ng langit na kulay pastel, habang si Gideon ay tumatawa sa buhangin, naramdaman ko ang katotohanan: Ang forever ay hindi laging malakas o malaki.

I don't care kung may makakakita man sa 'min or maybe, wala naman talaga kasi kanina ko pa napapansing wala masyadong dumadaan dito. Dear Lord, thank you so much for your kind consideration—este, thank you po pala dahil ibinigay mo sa akin ang nag-iisang Patrick Raveno. Thank you po, kasi pinagtagpo mo kaming dalawa. Thank you, kasi kahit may mga problemang dumaraan, nalalagpasan pa rin namin. Siya na po ba ang forever ko? Sana, oo ang sagot, 'no? Pero sabi nga niya, 'wag ko raw isipin na siya na ang magiging forever ko. Mamahalin lang daw niya ako hanggang sa huli. May pinagkaiba ba? Ewan ko. Siguro, doon namin makikita ang forever—sa pagmamahal na meron kaming dalawa.

"Nalaman ko ito noong hawak ko ang kamay mo sa delivery room. Nalaman ko ito noong nakita ko ang pagtawa ni Elias habang tumitingin sa dagat. Ang forever ay hindi isang pangako na kailangan mong gawin; ito ay isang pundasyon na kailangan mong itayo araw-araw." "Ang forever natin, Mariel," pagpapatuloy ni Billie, ang kanyang boses ay naging matatag, "ay binubuo ng maliliit na bagay: ang varnish sa mesa, ang drainage sa hardin mo, ang tamang init ng kape, at ang katotohanan na bawat gabi ay natutulog tayo nang magkatabi, walang armas, walang takot. Iyan ang aking Legacy. Hindi ang pagkatalo ni Victoria, o ang pag-alis ni Rafael. Ito ang katatagan na binuo natin. Kaya, oo. Ang ating forever ay

tanong ni Paola. "Sa simula ng lahat," sagot ng nilalang. "Doon kung saan ang kasalanan ay hindi pa kasalanan. Doon kung saan ang 'One Night' ay magiging 'Forever'." Ngunit habang papalapit sila sa huling pinto, isang boses ang narinig ni Paola sa kanyang isipan. Isang boses na hindi kay Alexei, hindi kay Kristoff, at hindi sa Arbitrator.

“Mula sa pag-iwan, hanggang sa walang hanggan. Dumped to Forever—dahil ang paglayo ay naging daan upang mas mapatunayan na ang pagmamahal natin ay hindi matitinag ng panahon, panlilinlang, o anumang pagsubok na maaaring dumaan sa ating landas.” Sa sandaling banggitin niya ang mga salitang iyon, tila bumalik ang lahat ng yugto ng kanilang kwento at muling naglarawan sa isipan nila. “Dumped to Forever” ay hindi karaniwang kahulugan ng pagtatapos o pagtalikod—sa halip, ito ay naging kanilang sariling kahulugan ng tagumpay. Ipinapahiwatig nito na ang panahong inakala nilang katapusan ay naging simula pa lamang ng isang pagmamahalang mas matibay, mas malalim, at mas tunay.

I wish we can stay like this forever. "Let's stay like this forever, even though forever doesn't exist, Chas." He intertwined our hands. "Forever exists," he said smiling, he kissed my forehead. "As long as you and me stay like this. It'll take forever." ----

patuloy niya. Nagkibit balikat ito at tumingin sa makulay na kalangitan dahil sa papalunog na araw. "Because I always believed death has never been the answer to end our suffering. Believe me you can still do great things." tila siguradong sambit nito. "And if ever you feel alone remember me. Remember this one stranger that still believes in you." At that time for some reason… for the first time, I cried. I cried with my soul.

“Tempus et aeternum, per sanctum lumen transivi, Apertum sit ianua aevi, Ad praeteritum et futurum duce me. In nomine Veritas, Fiat Lux, Fiat Tempus. Amen.” Sabay na binigkas nina Jia at Jeyzel ang nakaukit na Latin words sa locket. Sabay din silang pumikit, naghihintay ng kakatwang mangyayari. Ngunit makalipas ang mahigit kinse-minutos ay napadilat si Jeyzel dahil tila wala din namang ibang kakatwang nangyayari. "Jia! Jia!"

“Syempre, handang-handa na. Handa na akong ipakilala kayo ni Nathan sa buong mundo. Handang-handa na ipagsigawan sa buong universe na ikaw ang nag-iisang babae na mahal ko. My queen, my muse, my forever!" Kasabay ng mga binitawang salita ni Tandre na nagpaluha ng bahagya sa mata ni Arwena ay dahan-dahan namang lumingkis ang kamay nito sa baywang ng pinakamamahal niya, at ngayon ay yapos-yapos na nga niya ito na hindi na magawang awatin ni Arwena.

Presilda Amore Chapter 1 There are times when I just want to look at your face… With the stars in the night. There are times when I just want to feel your embrace… In the cold night… Habang tumutugtog ang Forevermore ng Side A sa radyo ay kasabay naman nito ang hindi matigil na pag-agos ng luha ni Faye sa magkabila niyang pisngi. Kanina pa siya nakatayo sa bintana ng kwarto niya, nakadungaw sa labas na tila may hinihintay. Gulo-gulo ang buhok, blangko ang mukha, walang ganang kumilos, humpak ang mga pisngi at nangangalumata. Mabaho na din ang amoy niya dahil ilang araw na siyang hindi naliligo. Hindi pa siya lumalabas ng kwarto, may dalawang araw na.