Sukob Sa Kasal Meaning Novels & Stories

“Mamahalin kita, Rose, katulad kung paano mo ako mahalin noon at ngayon.” Wala pa sila sa kanilang vows para sa isa’t isa pero lumuluha na sila sa sobrang kaligayan na nag uumapaw sa kanilang puso. Ito ang tunay na ‘KASAL’ na magbibigkis sa kanila. Napatunayan nila pareho na hindi pala ang ‘KASAL’ lang ang magbibigkis sa dalawang tao na nakaharap sa altar. Ang dapat pala ay ‘MAHAL’ nila ang isa’t isa.

"Ano ba iyan, kailangan lagi na uulitin sa'yo ang lahat? Hay naku, kailangan ko na manatili na kasal, kaya magkaroon tayo ng kontrata na mananatili tayo na kasal pero may kondisyon ang lahat para hindi mo naman isipin na iniisahan kita at ginagamit ko lang ang pagiging mayaman at milyonaryo mo." "Bakit mo kailangan na manatili na kasal sa akin?" Hindi ko na sinagot ang kan’yang tanong at sa halip ay muli na ipinaliwanag ang proposisyon ko sa kan’ya. "Contract marriage, Mikel. Ang kasunduan natin ay base sa kontrata lamang. Mananatili tayo na kasal hanggang sa papel lamang, at iyon lamang ang tangi na mag-uugnay sa atin. Puwede tayo na gumawa ng kasunduan para masiguro na wala sa atin ang mat

sabi ko sa kanya ng nakangiti. Ibinaba niya ang sarili niya sa ibabaw ko. "Iyon ay maaaring ang ating unang argumento bilang isang magkasintahang mag-asawa, ngunit mayroon kaming ibang negosyo na aasikasuhin bago iyon." “Oh?” "Ang kasal natin."

“Hindi sa ayaw ko na m,atulog ka rito pero iyong excuse mo-“ “Kasama ko naman talaga dito si Janine dito. Alangan naman na sabihin kong ikaw ang kasama ko? Gusto mo na ba ang mapikot ng ora-orada? Pero ako ayaw ko pang mag-asawa kaya ‘di ko gagawin ‘yan. Wala sa dictionary ko ang salitang kasal at pag-aasawa.” Tinignan niya ku ng ano ang magiging reaksyon nito sa sinabi niya at waloa siyang mababakas na gulat o disgusto sa mukha nito.

nakangiti pa rin nitong sabi. "Look Jacob, it's not what you think. We are already marriage and we marriage quitely. No media, no relatives, no friends to invite because our marriage—" "Is a contract marriage! Kaya nga patago lamang at kayo lamang ang nakakaalam. Hindi ko akalain na ganyan pala ang pag iisip mo tungkol sa kasal? Para lang na papel na anytime puwedeng sirain. At pagkain na my expiration. And about sa bawal ang office romance?"

sabi ni Carol sa kanila. Talaga nga namang ang kasal ay isang libingan ng pag-ibig. Ang mga nasa labas, gustong pumasok. Ang mga nasa loob, gustong lumabas. Dapat huwag siyang magmadaling magpakasal. Mas mabuting sulitin muna ang ilang taong malayang buhay bago isipin ang pag-aasawa.

"Oo, tinatanggap ko siya bilang aking asawa." Ang Kasunod na Pangako Ang mga kamay nila ay magkasamang nagsanib sa ilalim ng altar, at sa isang sandali, ang kanilang mga labi ay nagtagpo sa isang malambing at matamis na halik—hindi lamang bilang mag-asawa, kundi bilang mga magulang, mga kasama sa buhay, at mga kaibigan. Ang lahat ng mga saksi ay nagpalakpakan, ang mga mata ng bawat isa ay puno ng pag-asa at kagalakan para sa bagong simula ng magkasunod nilang buhay.

Kami itong nasa harapan nila. “Pagpasensyahan mo na kung di ko alam kung paano ba naging mag-on ang dalawang yan. Alam ko lang mga aso't- pusa noong nasa probinsya sila. Yun pala may namumuong.. Alam mo na.”Namumuong ano? “Dahil inunahan na nga tayo ng dalawa na sinabi sa akin meron na daw silang marriage contract. Nauna pa yun kaysa kasalan.”

Katabi ko si Daddy na katabi naman si Mommy at para silang bagong kasal na nagsusubuan. Di na nga nila alintana kung maraming nakaka-kita sa kanilang sweetness dahil kaniya-kaniya rin namang lambingan sa kani-kanilang mga asawa ang mga kasama naming nakakatanda at talaga namang mapapa-sana all ka na lang! Sino ba namang hindi mai-inggit at magnanais na magkaroon din ng kasubuan, kung ganito ang makikita mo?

bulong niya, “paghaharian natin nang magkasama.” At nang muling magtagpo ang mga labi namin sa gitna ng ulan at apoy, alam kong hindi lang ito isang panata — Isa itong koronasyon. Isang kasal, hindi lang ng pag-ibig — kundi ng kapangyarihan, apoy, at pagkawasak. 🔥