Sunset Love Novels & Stories

BROKEN LOVE C4 WARNING MATURED CONTEXT!!! SPG 3RD POV “M-Matteo..” Utal na sambit ni Luna, habang nakatitig si Matteo sa h*bad niyang katawan. “Ang ganda..” Sambit nito, habang namumugay ang mga mata nito na tumingin sa kanya. Kahit sobrang lakas ng kaba na kanyang nararamdaman, habang papalapit sa kanya si Matteo, ay nilakasan niya ang loob niya at niyakap niya ang hubad din nitong katawan.

At sa gitna ng mga kuwentuhan at mahinang tawanan, may isang ngiting dumapo sa kanya hindi bilang kapalit, kundi bilang simula. Hindi siya nagmadali. Hindi niya kinailangan. Natutunan na niyang ang pag-ibig ay hindi hinahabol kusang dumarating kapag handa ka nang tumanggap. Dumating din ang araw na nagtagpo muli ang landas nina Julia at Robbie hindi sa gitna ng bagyo, kundi sa isang payapang umaga. Isang simpleng pagkikita, may pagitan ng ilang taon at maraming pagkatuto. Walang sumbat. Walang paliwanag na hinihingi. Sa pagitan ng mga salitang maingat na pinili, naroon ang pag-unawa na minsan ay hindi sapat ang pagmamahal para manatili, ngunit sapat ito para magpaalam nang maayos.

Nakakabawas ng sadmood niya. “Yeah. Tama ka. Isa rin naman sa paborito ko sa beach ay sunset,” tumingin ito sa sunset at ngumiti. “Alam mo ba ang kasabihan na ‘If you confess your love under the sunset, your love will lasts forever’,” tumawa ito. “Ang corny, ‘no haha “ Napaisip siya sa sinabi nito. “Hmm, hindi naman corny, ang cute nga eh.”

At kapwa naming nilasap ang pagmamahal na umuusbong sa buo naming pagkatao. I am willing to face everything with him this time. Hindi na ako tatakasan at hindi na ako magiging duwag. I want to prove to him that I am really in love with him. I want to prove myself. I want to be with him forever. Sa sumunod na araw ay sinamahan ako ni Isaac at ni Trevor papunta sa pinagtatrabahuhan ko. I filed my resignation and our head signed that with no hard feelings. Masaya ako dahil unti-unti ko ng inaayos ang lahat.

Yun nga, sino naman ang makakagawa ng bagay na kitang-kita nang talo na. Napabuntong-hininga na lamang si Serena saka tumango. “Parang may palabas.” Kaagad naman nakilala ni Serena kung sino ang palabas… Buntis… Ito si Allison. Yung puso niya parang biglang tumalon sa sobrang pananabik. Naunang lumabas si Venus at sumunod na siya. May itinapon sa labas na basura si Allison at nang papasok na sana…

Inilagay ko ang kamay ko sa gilid ng leeg niya at hinaplos iyon pataas sa likod ng tenga niya habang sinusundan ko ang pagkilos ng labi niya. Sabay naming binalingan ang sunset matapos maghiwalay ang mga labi namin. Pakiramdam ko ito 'yung pinaka-perfect na timing para sa'ming mag-asawa, ramdam na ramdam ko ang pagmamahal namin sa isa't-isa hindi lang kapag nag ma-make loved kami. Sana palaging ganito ang relasyon namin. 'Yung masaya lang at walang problema. Nanatili kaming magkayap ni Xavi sa isa't-isa hanggang sa dumilim ang buong paligid.

ngumiti ako at tumango tango. "I love you too Kent Axel, please keep on giving me energy. I need you my sun," umawang ang labi niya at napatitig sa akin. "S-Sun?" "It is when we parted again, Luna and Sol. Even if we parted again, it may take too long for us to meet but when it's our time. It's called eclipse." Nakita ko siyang natigilan hindi niya siguro batid na alam ko na siya ang nagsisilbing araw.

Namangha ako sa ganda ng lugar. "Ang bait naman ni Sir Zion, siguro mahal to" sambit ko sa aking sarili. Nagpasya akong gumala sa dalampasigan at pinanood ang sunset. "Watching this beautiful sunset with you Mi Amor makes me wanted to live more" "Spending time with you is all i wanted Mi Amor"

Our life together was uncomplicated, and we made it a point never to forget to extend a helping hand to those in need. "The sunset is absolutely stunning, just like you, sweetie. I love you more than words can express," he murmured, his voice brimming with tenderness and adoration. "I love you too, my dear hubby," I responded, feeling the depth of our connection growing with each passing moment. Our lips met in a gentle kiss, the reflection of the sunset dancing upon the surface of the sea. It felt like time stood still, capturing a perfect moment that could have been immortalized by a camera lens.

Ginamit niya ang kamay at iwinasiwas ito sa paligid, nagbabakasakaling mahawakan ang babaeng minamahal. Dahil sa pagkataranta ni Apollo ay hindi sinasadyang tumama ang paa niya sa isang upuan doon at natumba na lang. Agad napaungol si Apollo dahil sa sakit ng katawan pagkatumba niya. Hindi sumuko si Apollo at agad na tumayo saka pinakiramdaman ulit ang paligid, “Lucienda babe, I miss you too please let me hold you,” nagsusumamong sabi ni Apollo at napaluha ng wala pa ring sumasagot sa kanya.