Novel & Cerita Superbook Song Lyrics Tagalog

Lumapit ako sa CD player at nag patugtog ng lullaby song para hindi ito maistorbo sa pagtulog. "I'm sorry bestie. Alam mo namang mag pinsang buo si Carrick at Lawrence.." aniya pa sa akin. Sigurado kong makakarating kay Lawrence ang balitang nandirito na kami sa Pinas dahil kay Carrick. My heart felt as if my blood had become tar as it struggled to keep a steady beat. Ngayon palang ay halos hindi ko na ma-control ang kaba ko sa isiping mag haharap kaming muli.

Dahil sa pagkabigla ay hindi na nakapalag ang dalaga ay hinayaan na lang na mapahiga siya dito. Mabilis na pinatong ng lalake ang tuhod niya sa ibabaw ng sofa sa tapat ng nakabukang hita ng dalaga, “tell me, Danica… Did you know what sponsor means sa isang katulad mo na artista na kailangan na kailangan ng tulong?” Mahina ang boses nito na para siyang inaakit. “You offering yourself as their prostitute, now tell me, are you going to accept my sponsorship and willing to be my prostitute hm?”

Nasa huli pala talaga ang pag-sisisi. Iniyak kona ng iniyak ang lahat dahil pinapangako kong ito na ang huli. From now on. I will be a different Kylie Madelyn. Hindi na ako ulit iiyak ng dahil sa lalaki. Hindi na ako mag-papaka t*nga at hinding hindi na ako papayag na mapag-laruan ang damdamin ko. Love is like poison. It's killing you.. ******** END OF FLASHBACK

deretsong tanong nya dito. " yeah, we're heading home" maikling sagot ni Cooper sa kanya. Napasinghap siya sa binitawang salita ni Copper. Sa pagkakabigkas nito ng Home, parang ang sarap sa pakiramdam na kabahagi siya nito. Pero napabuntunghininga siya ng maisip kung ano ang kahihinatnan niya sa pamamahay ni Cooper. Isang malaking adjustment para sa kanya ang lahat. Mula sa simpling pamumuhay nya at ngayon isa na siyang may bahay ng isang bilyonaryo" Sophia is waiting for us" dagdag pa nito sa kanya na pumukaw sa kanyang pag iisip.

matamlay kong bigkas Tanginang buhay talaga ito napakalupit sa akin *** "Mukhang masaya nga ang gabi mo kapatid" sabay tango tango ni supremo "Okay na din nasa day two na ako ng paghihirap ko sa buhay... atsaka pagkatapos non kumain kami" "Nagkainan kayo?" "Punyeta supremo hindi yung iniisip mo!" "Ayy patawad patawad"

pero may kakaiba sa puso ko. Bakit...bakit parang wala na? "Akala ko...akala ko hindi na nila ako mahahanap. Ang tagal na ng panahon pero wala pala talagang imposible sa mga taong maraming koneksyon. Nahanap nila ako rito at patuloy na ginugulo sa pamamagitan ng pagsesend at pagmemessage ng mga kung anu-ano na nakakatakot. Hindi ako makatulog ng mga panahon na iyon, kung kaya uminom ako ng alak nagbabaka sakali na maibsan ang takot ko. At tama nga ako, sa alak nawawala ang takot ko. Sa alak naranasan ko na wala akong kinatatakutan na kung sino. Hanggang sa malulong ako rito at hindi ko na kaya pang tumigil. Parang...parang iba na ako, hindi ko na kilala ang sarili ko. Sa mga panahon na iyon

Hindi ko inaasahan na biglang naramdaman kong sumakit ang lalamunan ko kaya ay bigla akong napaubo. Tumigil naman siya sa pagtutugtog at binigyan niya naman ako kaagad ng tubiog, "Uminom ka muna oh. Sabi naman kasi sayo na break muna eh," sabi niya sabay upo sa tabi ko, "Okay na yung ibang kanta na nai-record na. Pinakinggan ko kasi 'yun kagabi and it's perfect."

Napansin kong naluluha na pala ako. Lumapit si Toby sa akin. "Hello po! Nakikita ko po kayo sa TV, idol po kayo ng Mama ko. Diba po asawa kayo ni Sir Sebastian?" Nag-angat ng tingin sa akin si Sebastian, tila inaantay ang isasagot ko. "Hi, Toby! Talaga? Tell your mom I'll be happy to meet her. And yes, asawa ako ni Super S," nakangiti kong sabi.

I'm stuck. Sinalubong ako ni Manang ng yakap pagbaba ko pa lang ng sasakyan. "Jusko, Iha! Nag-alala naman ako sayo, akala namin na kidnap ka uli dahil bigla kana lang nawala!"

FLASHBACK "Pag umamin kaya akong gusto kita, magkakaroon kaya ako ng chance sa'yo kahit 'yung zero percent dati gawin mo nang one haha, sira ulo talaga ako marahil, maharot ako oo aaminin ko pero duwag din naman ako kapag aminan na ang usapan." Natatawang saad nito habang pinipilit hinaan ang mga sinasabi niya kasi alam niya sigurong tulog ako. Naririnig ko lahat ng sinasabi niya pero hindi ako kumibo at pinakinggan lang ito, sinasabi niya kaya talaga ito o baka imahinasyon ko lang at nanaginip lang ako, ngunit hindi e parang totoo ramdam ko ang subrang lapit na pagitan namin dalawa at mukhang nakatitig din ito sa akin.