Superhero Quotes Novels & Stories

“Mommy… natatakot ako…” “Alam ko yun, anak…” mahina kong sabi. “Pero ikaw lang ang makakatulong sa atin ngayon. Hindi ba’t strong ka? Brave ka rin, alam ko yun, Sevi, kasi ikaw ang superhero ko.” Huminga siya nang malalim. Parang pinipilit maging matapang. Tumango. “I’ll come back, Mommy.” “Mag-iingat ka, please.”

"Sumakit lang naman ng hinawakan mo na." "Ah ganun? Pukpukin ko kaya ulit ng martilyo." "Sabi ko nga masakit..." napangiwi siya. "...akala ko madali lang gumawa ng tree house. Ang hirap pala." "Akala mo kasi sa sarili mo si Superman." sermon ko sa kanya. "Ang mga superhero nga nagpapahinga, ikaw pa kaya na ordinaryong tao lang? Iwan ko ba sayo at parang nagmamadali kang tapusin agad itong tree house."

"Pasyensya na po Mom, Dad, hindi ko pa po ma-ibigay ang gusto ni'yo. Marami po akong responsibilities lalo na at wala pa si Ate. Baka po marami ang mapahamak lalo na't malaman nilang hindi Ako makakalaban dahil sa aking kalagayan. Baka po gawin nilang reason iyon para malaya silang makakilos specially the Mafia's." "Na-iintindihan namin, Anak. Kung may ma-itutulong lang ba kami sa'yo eh." "Mayroon Mom, just keep safe always. Malaking tulong na po iyon sa akin." nakangiting sabi ko sa kanila. "What a scene!" Napalingon kami ng sabay sabay kay Zain na gising na. "Kumusta ang pakiramdam ng aking super hero?" pabirong sabi ko rito.

Lahat ng tao'y pinapangarap ang kaniyang buhay, pero ang hindi nila alam, hindi naging madali ang lahat bago niya nakamtan ang lahat ng ito. Kaya naman pinaniniwalaan niya ang quote ni Uncle Ben mula sa Spider-man film na "With Great Power Comes Great Responsibility." Hindi porke't mayaman ka, hindi ka na magkakaproblema. "Bigger wealth, bigger problems," 'ika niya sa sarili niya. Kaya nga wala siyang pinagkakatiwalaan maliban sa sarili niya. Tinawag na nga siyang narcissistic dahil dito.

Natatawa siya habang sinasabi iyon at natawa na rin naman ako. “Ikaw ang bahala, basta kung kailangan mo ng tulong ko ay sabihin mo lang.” “Oo naman. Kanino pa ba ako tatakbo kung hindi sa superhero ng pamilya?” tugon niya kasabay ang paghawak niya sa pisngi ko. “Superhero?” nakataas kilay kong tanong. “Oo. Superhero. Para sa amin ni Riz, ikaw ang aming tagapagligtas, tagapagtanggol. Lahat-lahat. Kaya superhero.”

Para siyang isang bayani, isang superhero na may misyon na hindi ko lubos maisip kung paano niya kinakaya. “Papa…” mahina kong sabi, puno ng paghanga ang boses ko. “You’re like… a real hero.” Napangiti siya, pero parang may bigat sa ngiti niya. “Heroes don’t always win, Caline. Sometimes, they have to sacrifice everything.”

Nang makita na tumugon siya muli sa kanyang sarili, mabilis na lumapit si Lance sa kanya at sinabi, "Ako ang iyong superhero. Alam mo ba kung ano ang isang superhero?" Si Felicity ay tumingin sa kanya tulad ng isang bata, tinitingnan siya sa isang malabo, nalito. Patuloy na pumutok si Lance, "Iyon ay, kahit na nasa panganib ka, maaari akong mahulog mula sa langit upang mailigtas ka mula sa tubig at apoy." Ang Felicity ay tila nauunawaan at puno ng pagsamba.

Super Hero: I'll try. Me: Anong try?! Gawin mo, uy! Super Hero: hahahahaha Me: Anong pinagsasabi mo at sobrang good shot ako?!? I kennat!!! Super Hero: Hahaha. Me: Nakakainis ka!!!! Super Hero: Ayaw mo no'n, good shot ka kaagad kay mother-in-law mo?" Me: wth?!? Super Hero: Oh, bakit ka nagagalit??? Me: Bwisit ka!

Kahit nga ang superhero na may kakaibang kakayahan at kapangyarihan ay hindi kayang iligtas ang lahat ng tao na nasa panganib. "I won't mind if you will depend your life on me, I will give everything on my accord in order to secure you." Ito ang isa sa mga nakapagpa-bihag ng good side ni Mia. Whenever she ask him anything ay sinusunod nito iyon. Iilan lang yata ang hindi masusunod.