Survives Novels & Stories

Para magdesisyon. Binuksan ko ulit ang mata ko, saka ako ngumiti. Hindi na ito laro. Hindi na ito tungkol kay Nathan. Survival na ito. At kung kailangan kong may mawala para mabuhay ako, gagawin ko. Kinuha ko ulit ang phone ko, nag-type ako ng message. Isang pangalan lang. Isang utos. Isang target. Pinindot ko ang send.

LEON POV "She is the only one, who survived about that tragic accident. Patay ang lahat ng mga kasamahan niya sa loob ng bus at ni hindi na makilala pa ang mga labi nito. Including, Mariel, your fiancee. Sa hinuha ko ay maaaring nakagapang pa si Allys palabas ng bus bago pa ito sumabog. Kaya naman siya lang ang nakaligtas, but of course kahit nakagapang pa siya palabas ay nagtamo pa rin siya ng mga malalang injury na maaari niyang ikinamatay. I still couldn't believe that she survived that one," naiiling na sabi ni Freddie at ininom ang kanyang alak.

Sa isang mataas na building sa kabilang dulo ng siyudad, may babaeng nakasilip sa floor-to-ceiling glass window. Hawak niya ang tablet. Sa screen: Live update: Lucas Serrano awake. Rhea Morales stable. Jake Reyes alive. Ngumiti nang bahagya ang babae. “So they survived,” bulong ni Vice Chairwoman Serrano. Isinara niya ang tablet. “Good,” dagdag niya. “That means the real game can finally begin.”

Namumutla. "Stop overreacting, people. I'm not dying, okay? Kaunti nga ang survival rate sa sakit na ito but I assure you na isa ako sa kaunti na iyon. Malalampasan ko ito. I won't die because I have a wife to take care of."

“You’re going to be here for a long time. Twenty years is not twenty days. Kailangan mong matutong mabuhay dito.” Napatingin si Jane sa kaniya. Namumula ang mga mata nito. Basang-basa ang mukha. Sipunin na rin ito sa kaiiyak. “How do you do it?” tanong niya. “How do you survive in a place like this?” Ngumiti si Carla. “You find something to live for,” sabi niya. “Someone to live for. A reason para gumising araw-araw.”

Nauubos na ang katiting kong pasensya. "Alam mo, po, ba kung bakit? I'm holding out for that below one percent chance to survive. Please, just run. And also, I am that miracle you need. You are welcome in advance." Iginiit ko at nagmamakaawa sa kanya ulit. Kailangan ko talagang kumbinsihin siya ng maigi. Last na talaga ‘to. Kung ayaw niya, edi bahala siya sa buhay. Matanda na naman siya.

" '' sabi ko sir oo sobrang masaklap '' '' atlist you survive right '' tumango siya agad tama nga naman nakasurvive siya at ngayon may bunga ang pagkasurvive niya sa pangyayaring iyon . Kung noon sobra siyang nasaktan at nanlumo sa kanyang sarili .Pero ngayong nakikita niya ang kambal masaya siya at nakalimutan kaunti ang nangyari sa kanya . '' sa tulong ng mga kaibigan ko nakasurvive ako sa lahat '' '' so can I call you friend malay mo makasurvive din ako '' subukan niyang maging kaibigan si Krystal baka tama ang sinabi nitong baka makatulong sa kanyang katawan . '' oo naman pwede so we can be friend sir '' nagkamayan pa sila at nagtawanan .

“I think surviving everything they did to me already did.” Silence. Heavy. Sharp. His eyes locked on mine. And there it was again— that unstable crack beneath his control. Because this wasn’t just about operations anymore. This was about us. About the way we survive. Torren protects through control. Ako? I survive by refusing to stay powerless. And now those two things were crashing against each other. “You stay here,” sabi niya. “I’m not asking.” “And I’m not obeying.” Biglang lumamig ang buong paligid.

Hindi siya mapakali at panay ang lingon niya sa paligid dahil baka bigla na lang may pumasok na tao at mahuli sila sa gano'ng akto. "Stay still, Anna." "B-baka m-may tao," aniya. "Nevermind them. Just focus on me." anito at muling sinunggaban ang dibdib niya. Jusmiyo Marimar! Paano nga ba sila umabot sa gano'ng tagpo ng amo? Bakit ni wala man lang siyang nakapang pagtutol sa sarili? Inaangkin na nito ngayon ang dibdib niya pero heto siya, nasasarapan imbes na pigilan niya ito.