Swerte O Malas Mula Sa China นิยาย & เรื่องราว

muli kong tanong sa kanya habang nililibot ko ang paningin ko sa paligid. "Ganito kasi 'yon, Gelay, yung mga Chinese ay may paniniwala sila na mas mabilis na makakarating ang mga kamag-anak nilang namatay kung mas malakas ang iyakan sa lamay. Kaya naman kumukuha sila ng crying lady, at tayo yon," paliwanag pa ni Vienna. Napanganga na lang ako dahil kahit taga-iyak pala ngayon ay binabayaran din nila. Sobrang yaman naman nila. Mapapa sana all ka na lang talaga. Ibang-iba sa kultura natin.

Nang makita niyang pumasok na ang kanyang amo sa isang tindahan, agad siyang sumunod. Ang tindahang ito ay nagbebenta ng mga kagamitang gawa sa luad na karamihan ay mula sa bansang tinatawag na "Land of the Bamboo Curtain" o Tsina. At lahat ng mga kagamitang gawa sa luad na ito ay sinasabing mula pa sa Panahong Ming, hindi alam ni Lucas kung ilang daang taon na ito, hindi siya mahilig sa mga antigong gamit.

Inabot naman ni Ria ang kamay niya at muling pinaupo. "Kalma ka lang. Mas hightech ang mga kagamitan sa China, mas malaki ang laboratoryo roon. Mas masusuri nang mabuti si Eya. At alam mo ba na ipapa-check ang ilalim ng dagat sa Celebes Sea, maaari kasing hindi lang nag-iisa si Eya...may posibilidad na mayroon din matagpuan na katulad niya," paliwanag ni Ria sa kanya.

Kabanata 15 A RUSH OF EXCITEMENT was running through her the moment her feet touched at the tarmac at Phuket International Airport. Dala lamang ang isang Osprey Porter backpack ay bumiyahe ang dise-otso anyos na si Sheeva mula Skopje, North Macedonia patungong Phuket, Thailand upang bisitahin ang matalik n’yang kaibigan at kababata noon sa Paco, Manila na si Suzannah o nakasanayan n’yang tinatawag sa palayaw na Swannie.

Tahimik na Ang buhay namin simula ng umalis kami sa Switzerland at lumipat kami Dito sa china puro business at pamilya lang ang inaasikaso namin kaya siguro ganito nalang ang reaction ng lalaki na ito dahil sa Oras na babalik kami ng pilipinas ay Ang Araw na babalik na naman sa magulong set up ang Buhay namin. “Tara na baby, kanina pa Sila nag hihintay sayo” wika ko Naman sa anak ko. Tumango Naman ito habang yakap yakap Ang Doraemon na binili ko sakaniya. Lumabas Naman kaagad kami sa silid at bumaba na. Sinalubong Naman kami ni Nana Helen at ibinigay Sakin Ang pagkain. “Baonin niyo ito iha, bumalik kayo kaagad namimiss kita at Yung anak mo” wika Naman Niya habang naiiyak.

she asked, a bit of concern for Malcolm. Suzette shook her head. "He was furious. Hanggang ngayon ay hindi pa nahahanap si Mr. Atienza. He smuggled himself to China, but they couldn't find him in that country. Ang hinala nila'y baka lumipat ito ng ibang barko bago pa dumaong ang barkong sinakyan nito sa port ng China... Hindi titigil si Malcolm hangga't hindi nahahanap si Mr. atienza, hindi dahil habol niya ang pera kung 'di dahil nasaktan ang pride niya. He was fooled by the person he trusted, knowing Malcolm, he doesn't like being lied to..." then she waved her hand dismissively. "Don't mind him. Kaya na niya ang sarili niya. Ikaw itong nanggaling sa isang operasyon."

Kasi ako kapag meron, tawa nang tawa, hindi nagsusungit. “Pwede ka na lang ba bayaran? Nakakahiya pa rin eh.” nakatingin lang din ako sa kanya. His eyes, it’s easy to get lost in them. They were a deep shade of brown and they were doe-like. Doe-like meaning malalaking mata- eyes like a doll’s. Ayun, dun ko siya mahahaintulad, sa manika. Alam niyo yung mga chinese dolls? Yung gawa sa porcelain tapos ‘yung hitsura, parang out of this world. Yung tipong alam mo na walang tao na may ganung physical appearance. But him- he was living proof. O may pinagawa siya? Di uso sa Pinas ang magpasurgery pero kung may pera ka naman, diba?

Marami pa siyang dapat malaman at matutunan kaya naman nagsisikap talaga siya. Gusto sana ng dalaga na personal na magpasalamat kay Frank ngunit wala ito. Simula ng turuan siya ni Mrs. Galoso ay umalis ito ng bansa. Ayon kay Aling Fatima ay nagtungo daw ito ng China.

dagdag pang paliwanag nito. "Well! so ito pala ang ginawa mo nang tatlong araw. Tama ba?" tanong niya. Partida galing pa ito sa China at kailan lang umuwi. "Well! two days lang naman kasi kanina wala naman akong ginawa kundi mag patay oras sa labas, para iwasan ka. Dahil baka sa kakatanong mo ay madulas ako masira pa ang plano ko." wika niya.

Durug na durog. Durug na durog na si Aylo. Naubos na ang lahat ng pag-asa at pagnanais niyang ituloy ang buhay. Masakit man ay tuluyan na siyang sumuko. Tapos na ang laban. Tanggap na niya na dito na siya sa China malalagutan ng hininga.