Tabing Dagat Novels & Stories

Ang dalaga ay tila abala sa paglalaro ng buhangin na may mga alon na paminsan-minsan ay humahampas sa kanyang mga paa. Sumigaw si Tania nang mabasa ang kanyang mga paa ng tubig dagat. Ang dalaga ay tila nasisiyahan sa sandaling iyon kahit na walang kasama. Tingnan natin, hanggang kailan ka tatagal Tania. Sa isip ni David.

Bahagyang kumunot ang noo ko habang iniisip kung saan ko narinig o nakita ang pangalang iyon. “Teka, hindi ba may Lake House din tayong pinuntahan noon?” tanong ko, tumango naman siya. “Pero mas maganda rito. Tabing dagat kasi,” aniya kaya tumango na lang ako. Pagkaparada niya sa sasakyan ay sabay kaming bumaba. Tapos ay naglakad kami papunta sa tabing dagat. “Ang ganda naman,” nakangiting saad ko.

Tubig naman ang babagsakan niya kaya ayos lang. Lalo lang niyang nilakasan ang paghampas dito nang makitang lagpas na ng tuhod nito ang tubig dagat. Hindi pa siya handang maligo ng dagat dahil ang taas pa ng araw. Tirik na tirk! Nasa mamalim na sila ng bahaging iyon kaya kinabahan siya.

nakangiti kong bulong sa aking sarili. Direcho kong tinahak ang way patungo sa tabing dagat at muling sumilay ang masayang ngiti sa labi ko nang matanaw ko ang mala-bughaw na karagatan. Sobrang ganda ng buong paligid. Hindi ko na nga mapigilan ang mag selfie eh. Since mag-isa lang naman ako dito sa tabing dagat,.wala din akong ibang ginawa kundi ang magselfie nang mag-selfie.

sagot naman pabalik ng binata. Dahil maaga pa naman at natapos na sila, nag paalam sya saglit kay marco na mag-lalakad-lakad lamang sa tabi ng dagat dahil tila iba sa paningin nya ang ganda ng islang iyon.

BINABA ni Jaqui ang bintana sa tabi niya nang makita ang asul na dagat sa labas. Bumungad sa mukha niya ang mainit na sikat ng araw at hangin ng dalampasigan. Pumikit si Jaqui at hinayaang tangayin ng hangin ang buhok niya. Sa ilang taon niyang hindi pagbalik sa Poblacion, nakalimutan na niyang napapalibutan nga pala ng magandang karagatan ang probinsya. Noong bata pa siya, madalas siyang dinadala ng kaniyang mga magulang sa dagat para ipasyal at turuan din siyang lumangoy. Pero kahit kailan ay hindi siya natuto. Natakot kasi siya na oras bitiwan siya ng mga ito, hindi na siya makaahon.

Pero bago pa ito makawala ay hinapit niya ang makitid nitong baywang at mapintog nitong puwet pagkatapos ay iniangat ito. “Huh!” Napasinghap ito pero walang nagawa kundi ikapit ang mga braso sa leeg niya at ibalot ang hita sa baywang niya. This time they kiss deep and long . . . * HUMIWA ANG YATE sa buhay na buhay na alon ng asul na dagat. Popular sa mga divers ang dagat na nakapalibot sa Isla Verde, Batangas, dahil sa rich marine ecosystem nito. Sobrang liwanag ng tubig— hindi polluted. Sa sobrang liwanag ng tubig ay sumasalamin dito ang magandang kaulapan. Sariwa ang hangin katulad sa isla na napaliligiran pa ng maraming puno.

Nasira naman na ang timetable ko, pero hindi dahil sa dagat. Ang weird ko nga dahil kung gaano ko kahilig magstay sa tabing dagat ay hate na hate ko naman ang mabasa ng tubig dagat. Hindi ko gusto ang tama nito sa balat ko. Masaya na ako na pagmasdan siya, lalong lalo na tuwing lulubog na ang araw. Pero magagalit ako kapag pinilit akong maligo rito. Iyong pinsan ko nang minsang humila sa akin noong bata pa kami para maligo kami sa dagat ay kibuin dili ko pa rin hanggang ngayon.

natatawang sagot niya. "We need help. kailangan namin mag sagawa ng surveillance sa mga baybayin ng dagat dito at sa mga kalapit na isla." "Ah tour guide! kailangan nyo ng tour guide may kilala ako, marami kaming kilala ni Tarcy! di mo naitatanong dati kami mga agents ng Tourism dito sa lugar namin. Halos lahat ng mga isla dito napuntahan na namin. naku kayang kaya ko kayo ikuha ng magandang deal! mag sa-"

Tumingin siya sa malayo at nakakita ng ilang mga barko, 'balang araw dapat nating itaboy ang barko nang magnisa upang maglayag sa dagat. "Oo..." Tumingin si Rasheedah sa mga bangkang nakaparada sa paradahan ng dagat at naisip kung ano ang magiging hitsura nito, siya at si Justine lamang ang naglalayag sa dagat! Paano matamis iyon?