Tagalog Ng Lemon Novels & Stories

tanong niya, halatang pinipigilan ang tawa. “Bakit? Masarap ‘to, no! Nilagyan ko pa ng lemon para may twist.” “Lemon?” he repeated, parang hindi makapaniwala. “Seryoso ka?” I shrugged. “Oo, para hindi nakakaumay.” Bago ko pa siya mapigilan, kinuha niya ang isa at tinikman. “Ugh—Ayah!” halos mapasigaw siya. “Bakit maasim?!”

At sinabihan na rin ito ni nanay na wag akong paglutuin kung gusto pa daw nilang humaba ang buhay nila. "Alam ko ang step by step process. Kailangan natin kunin lahat ng manggo meat at isalang yun sa kalsero o kaya naman ay sa kawali. Basta magkasya tsaka lagyan yun ng asukal at paghaluin at lutuin." Saad ko rito. Yun kasi ang ginawa namin noon high school pa ako. Sa subject namin na TLE, kailangan namin na gumawa ng Mango Jam. Nagresearch kami sa g****e at youtube kung paano gawin yun. Nakuha naman namin kung paano yun gagawin pero yung mga kasama ko ang gumawa. Taga tikim lang yung papel ko noon.

sabi ko habang nilalagyan ng lemon ang spaghetti na nasa pinggan ko. "Ang weird mo. Spaghetti kinakain mo ha. Hindi pancit." "Alam ko. Masarap naman siya. Try mo," sabi ko sabay subo ko kay Jeff "Salamat nalang sa lahat Pat." "Grabe naman. Hindi mo nagustuhan?" "Hindi." Bago ako pumasok nagsuka muna ko. "Ayan kasi. Spaghetti with lemon pa. Nasira tuloy t'yan mo. Huwag ka muna kaya pumasok."

Ang sabi nila, "Apple! Apple! Nasaan ang lechon?" "Apple, Apple, nasaan ang lechon? Apple, Apple, nasaan ang—" Natigilan ako nang mapansin ko si Hiro na nakatingin sa'kin. Nakataas din ang dalawang kamay ko. Teka nga, akala ko nag-iimagine lang ako? "Tsss. Sa bahay ka na kumain at maghanap ng lechon. Tara na." Nasabi ko ba talaga ng malakas iyon, ha? Sabihin n'yong hindi please? Sabihin n'yong hindi!

Kinabahan siya sa bulong nito kaya hindi niya mapigilang tumanggi. "Ayoko nito. H-indi ko alam," kinakabahang bulong niya. "I know what to do. Kagatin mo lang itong lemon hanggang sa kunin ko mamaya. Trust me, Pumpkin," bulong nito pabalik kaya't tinanggap niya ang lemon at inipit sa bibig niya.

"Akala ko ba mayaman ka? Bakit sa akin ka ngayon naghahanap ng pera?" "What the hell Leon! I'm asking you if you have money right now because I need you to buy me napkins! Gets mo?! Oh, gusto mong tagalugin ko pa, but I bet if you understand, dahil kahit Tagalog, hirap na hirap ka, letche!"

Naglakad ako palabas ng kwarto, nakasunod naman siya sa'kin. Ipinagluto kami ni Lola ng manok na may lemon grass na kasama. Buong-buo ang manok na nilagay niya sa palayok at asin lang ang inilagay niya 'don, walang halong preservative katulad ng magic sarap or any other ingredient. "Lola. Kailangan niyo po 'ba ng tulong?"tanong ko sa matanda habang inihahain niya sa hapag ang niluto niya.

Nilagok ko na agad upang umalis na itong kausap ko. Naramdaman ko kaagad ang pag guhit ng alak sa lalamunan ko. shutaness tequila pala yun di man lang ako inabisohan. Agad akong nag hanap ng lemon buti na lang meron kami sa table namin. Agad itong nag paalam sakin at may kakausapin pa daw na iba.

“With lemon.” “Paano mo ‘yan ginawa?” Nagsalin naman ako sa kaniyang baso, at kaagad na ibinigay ‘to sa kaniya. “Chopped cucumber, apat na pirasong lemon, at kaunting sugar lang ang inilagay ko. Kung gusto mo naman nang kaunting tamis, mas maganda na honey ang ilagay mo kasi mas natural ‘yon, tapos lagyan mo na ng tubig,” paliwanag ko sa kaniya.

At ang chandelier ay halata na luma ngunit matibay pa. Maging ang mga upuan at lamesa ay gawa sa kahoy. Maganda itong upuan at higaan. Napaka'relaxing sa katawan at hindi mainit. "Wait, teka kilala na talaga kita," napaharap ako sa likuran ko. Nakita ko si Leo na nag-iisip. Nakalagay ang kanang kamay nito sa kaniyang baba. "Oo ikaw nga! Hindi ba ikaw ang sumulat ng ' Chance for Love'? o mali lang ako?"