Novel & Cerita Tagalog Of Dragon Fruit

“Siya nga pala, may lakad ka ba mamaya? Yayayain sana kitang pumunta sa dragon fruit plantation natin. Magsisimula na kasi ang anihan ng mga bunga niyon sa sunod na linggo.” My eyes lit up. “Seriously?” Dragon fruit is one of my favorite fruits to eat. Nakakatuwa naman na may bunga na ang mga iyon. Akala ko dati ay napakaimposibleng makapagtanim niyon dito sa Ilocos. But my Mom tried. Ang sabi niya, wala naman daw mawawala kung sakali kaya sinubukan niya. And now it’s harvest season.

Agad namang ngumiti ang dalaga pagkakita sa kaibigan pagkatapos ay dumirecho sa tabi nito. “Tikman mo ito, ang sarap.”, masayang turan ni Arabella kasabay ng pag-abot ng isang basong dragon fruit. “Salamat.”, nakangiting wika ng dalaga dito habang nacucurious kung anong lasa juice. Ang ganda kasi ng kulay, red-pink na may batik batik na kulay itim. „Uhmm, ang sarap nga.”, saad ni Anna pagkatapos matikman ang juice. Para nga itong narefresh dahil sa sarap at lamig nito.

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

malambing kong sabi, ngumiti si Chin na sinulyapan akong may langkap ng kaunting gulat. "Do you know what's the meaning of Ryu?" "Yeah, its dragon-I am an avid fan of Japanese culture, such as manga, anime at saka anything about Japan I would love to know, Chin," deklara ko na tumalungko upang mas mahaplos si Ryu.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

I shrugged and followed him. +++ "Gaano na kayo katagal magkakilala ni Terrence?" tanong ko bago sumubo ng kanin na may kasamang baboy. We ate to a restaurant serving Filipino cuisine. I ordered sinigang and some vegies. Inabot nito ang basong may iced tea at uminom roon. "We... met because he's a cousin of C. Sinama siya sa swimming namin." Nakita kong parang natulala siya ulit kaya napakunot ang noo ko. What is he thinking? He kept on acting... strange.

Hindi maganda ang interior design at parang pinaglumaang bahay lang. After a few minutes of discriminating against this place—well, to be honest—I wanted to give them ten stars. It was my first time to eat tuwalya and puso sa rice porridge. Merong tokwa at itlog sa maliit na plato. Kulay orange na rin ang lugaw namin dahil sa dami ng chili oil. But it was nice dahil unli porridge!

Ashley Napakalambot ng mga labi ni Gem, nag-aalab at naghahatid ng matinding ligaya. Segundo lang ang lumipas at nagawa nang makapasok ng dila niya sa loob ng bibig ko, meeting my tongue and playing with it, strolling inside as if looking for some secrets.

I need to see my doctor in the soonest time possible. Tumunog ang cellphone sa bulsa ko. "Hello, Jex," sagot ko. "Sir, tama po ang hinala niyo. Mr. Lagma Rey is a member of El Draconem." Napatuwid ako ng upo sa sinabi nito. "More."

Umalon ang katawan ko sa ibabaw ng pagkalalaki niya na madalas gawing tuksuhan dito dahil singlaki daw ng dragon. Kasabihan ng matatanda sa Quezon Province na para hindi lumaki ang pototoy at huwag mamaga, huwag daw iihi sa bahay ng mga nuno sa punso. At dahil sagad ang kulit ng lalaking ito, naghahanap pa talaga ng punso kung saan-saan.