Novel & Cerita Tagalog Poem About Family

“Mukhang aabutan pa tayo niyan hanggang apo sa apo.” At sa gabing iyon, muling napuno ng tawanan ang buong paligid... mas magaan, mas masaya, at mas payapa… dahil alam nilang matagal-tagal pa nilang makakasama ang haligi ng kanilang pamilya. ---THE END---

Kami tatlo, sa bahay, a real family. My son is alive. He’s fighting. He’s growing. At nandoon ako, para sa bawat segundo, bawat milestone. Family na kami. Totoo na. Forever.

Wala akong o pakialam sa mga gamit namin dahil ang pamilya ko ang importante sa amin. Kaagad kong hinanap ang aking itay at mga kapatid. Nasa evacuation center pala sila at salamat sa Diyos ay wala namang tinamong pinasala. Nang nakita ako ng itay ay kaagad niya akong sinalubong at niyakap ng mahigpit. "Abak, buti at dumating ka na. Ang bahay natin. Wala na ang bahay natin." umiiyak na sabi ng itay.

sabay-sabay namin sigaw ng pumatak ang alas dose. "Merry Christmas, Mama and Dada!" sabay na sigaw ng mga anak namin ng makalapit ito sa amin. "Merry Christmas mga babies ko!" niyakap namin ang mga anak namin. "It feels so good to have in my arms these beautiful treasures," bulong ni Theseus. "Yey! I am a beautiful treasure!" si Thalliah. "We're a happy family!" "I love my family!" "I'm so lucky to have this cheesy but lovely family," ang lahat ay natawa sa biglang sambit ng masungit namin na anak.

Hindi rin naman nagpatalo ang dalaga sa kanyang emosyon dahil baka buong pamilya ni Iñigo ay mag-aalala sa kanya. "Ang ganda ng pondasyon ng pamilya mo. Isipin mo, may mababait kang mga magulang; parehong marangya ang buhay—pero hindi nagmamayabang sa ibang tao o hindi man lang sumagi sa isipan nila na mambaba ng ibang tao para lang masabi na mayaman sila o kayang-kaya ka nilang durugin. May kapatid kang sobrang masiyahin at magalang. At higit sa lahat mahal ng buong tao ang pamilya mo. At ikaw naman, walang katulad. You have a pure heart and good intention. Maraming salamat dahil sa inyo ay naranasan kong magkaroon ng pamilya—hindi man totoo, ngunit pinaramdam ninyo naman sa akin na hindi a

“Tita Thalia, pamilya po kami. Walang problema sa pagitan natin." Sumagot si Thalia, “Kahit pamilya tayo, dapat nating sabihin kung ano ang kailangan.” "Sa pagkakataong ito, pinag-alala ka ng iyong nakatatandang bayaw." Tumayo si Thalia at nagpatuloy, “Maupo ka muna rito. may kukunin ako. Babalik ako kaagad.”

"Pinili mo ang babaeng iyon!" "Pinili mo ang batang iyon!" Parang may apoy na sumiklab sa dibdib ko. Mabilis akong lumapit sa mesa. "They are my family!" Mariin kong diin. "My wife." "My son." "Ang pamilya ko ang pinag-uusapan natin!" Ngunit lalo lamang siyang natawa. "Pamilya?" "Naging pamilya mo lang sila dahil pinili mo sila!"

Parang may humigpit sa dibdib ko. Hindi ko alam kung bakit. Pero mas masakit marinig iyon kaysa sa lahat ng galit na naramdaman ko noon. Dahil habang kami ay abala sa mga pagkakamali namin... May batang nangangarap lang pala ng simpleng pamilya. “Kuya.” Napatingin ako sa kanya. “Kapag naging family tayo...” Bigla siyang nag-isip.

kiel Araw NG kasal namin ni lovely gusto Kung sa huwes lang kami maikasal at kami kaming pamilya lang Ang dumalo. Dahil sa ayaw Kong maraming makakaalam na kasal na ako. Pati Ang kaibigan Kung si Joel ay Hindi ko na pinaalam na ikakasal ko Ngayon Araw. Mga pamilya ni Lovely lang at sila mommy at daddy lang at tita at Tito lang Ang dumalo.

DYLAN "Talaga bang lilipat kana sa condo?" Usisa ng kanyang ina nang maabutan siya sakanyang silid na nag iimpake ng iilang mga damit niya. "Yes mama, mas okay na ito. Dahil kung nandito ako hindi ko maipapangakong hindi kami mag aaway ni papa. " Sabi niya sa ina na bakas sa mukha ang kalungkutan.