Tagalog Poem About Family Novels & Stories

sabay yakap ni Rose Marie sa ina. "Bakit anak, ayaw mo na ba itong bahay?" si aling Thess. "Hindi naman sa ganun 'Nay, gusto ko lang po kasing nakatira tayong family sa mas magandang bahay" "Nako talaga ang anak ko, sige na nga, hihintayin kong mangyari iyon. Sabagay masyado nang luma itong bahay natin, minana pa sa lolo mo," hinaplos pa ni aling Thess ang kamay ng dalaga na nakapulupot sa kanya.

dagdag ni Papa, “kailangan ko ng maraming yakap bago ako umalis, ha?” Agad na tumayo ang kambal at mahigpit na yumakap sa kanya. “Ngayon pa lang, Lolo! Para sulit!” Napatawa kaming lahat. At sa gabing ito, lalo ko lang naisip kung gaano kahalaga ang bawat sandali kasama ang pamilya—mga simpleng hapunan, tawanan, at kwentuhan na nagbibigay ng init at saya sa aming tahanan.

CHAPTER THREE NANGGALING sa isang mahirap na pamilya si Dhalia Uson, isang tagpi-tagping bahay lamang ang pinagtiya-tiyagaan nilang pagbahayan. Anim silang magkapatid, pangatlo siya. Malapit pa sila sa ilog kung saan nilulutangan ng mga b****a at kapag umuulan ay nangangalingasaw ang mabahong amoy na may kasama pang dumi ng tao.

Ayaw kong kaawaan ang anak ko, ayaw kong ipakita sa kaniya ang emosyon na iyon. Dahil ang lahat ng iyon ay naranasan ko. Alam ko ang pakiramdam dahil nanggaling ako roon. Gabi-gabi, araw-araw palagi akong humihingi ng tawad sa kaniya. Patawad dahil ganito ang nararamdaman niya, patawad dahil hindi buo ang pamilya niya... Kaya palagi ko siyang binubusog ng pagmamahal. Dahil alam ko ang pakiramdam na palaging hinahanap ang kasiyahan ng puso at pakiramdam kung paano mahalin pabalik. "Mama ... It says family. A family, made up of Mama and Papa. Not mama, sisters and Father Theodore. I know they are my family but ..." Napayuko ito. Nagsimula nang magtaas-baba ang balikat.

Tila ba may dumaan na lungkot sa mata ng aking ama habang sinasabi ang mga kataga na iyon. “ Tay, magbago man ang ikot o gulong ng panahon, ang pamilya ay mananatiling pamilya. Kadugo man o hindi. Dahil ang pagmamahal ay sadyang mananahan na sa kaibuturan ng puso natin. Masaktan man o magkaroon ng hindi maganda unawaan. A family will forever be family. " Makahulugan na sagot ko sa aking ama na siyang ikinatango nito sa akin at sabay na gumuhit ng isang patak na luha mula sa kanyang mga mata. “ Salamat anak, isa ka sa pinakamagandang biyaya na dumating sa buhay naming lahat.” Muling sabi ni Tatay kaya naman sinugod ko ito ng yakap na siyang ikanaganti naman ng huli.

kuwento nito. Tumango-tango siya. “Sobrang tagal na pala talaga nila. Kaya pala parang pamilya na kung ituring mo sila.” Ngumiti ang lalaki.”Oo naman. Sila ang tumayong mga magulang ko nang mamatay ang Mama at ang Papa. Muntik na nga raw silang palayasin ni Mama nang mahuli silang lihim na nagtatagpo sa isang madilim na bahagi ng bakuran ng mansyon namin sa Maynila,” natatawa pa nitong dagdag sa kuwento na sinasabayan pa nito ng pailing-iling.

“Y-Yes, baka sa katapusan ng buwan siya makipagkita sa atin.” “Really?” she said excitedly. “I can’t wait to meet your brother. Sa apat na buwang relasyon natin, wala pa akong nakikilala kahit isa sa kamag-anak mo. Tapos, heto tayo at ikakasal na agad.” “I told you, my parents are dead already. Si Kuya Poll na lang ang immediate family ko na mas ginustong manatili sa... sa probinsiya.”

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

"ah oo naman. tara siguradong masarap ang niluto ni sister.saad ko "sa isang lamesa sama sama kaming kumakain ng sabay sabay na para bang isang pamilya. sa tagal na taon ngayon nalang ulit ako nakaramdam ng ganito yung may kasabay kumain dahil simula nung nawala ang pareho kung magulang hindi ko na ulit ito naranasan palagi akong mag isa kumain ng agahan o mapa gabihan palaging sarili konalang ang kasalo ko kaya masaya ako na nararamdaman ko ulit yung pakiramdam na may pamilya at may kasabay sa tawanan at kwentuhan kaya masaya ako na nakilala ko sila kahit ngayon palang pinaramdam na nila sa aken na para bang matagal nanila kong kasama. "at masaya ko na may tumatawag sakeng ate dahil hindi k

I paused and everyone clapped their hands habang nakatingin sa pamilya ko. “To my extended family, thank you so much also for all the love and support that you have showered me over the years. Bata pa lang ako, I grew up having five mothers and five fathers. Kaya naman hindi ako nagkulang noon when it comes to love, support, at syempre, pangaral, sa twing nakakagawa ako ng pagkakamali. Thank you so much at mahal na mahal ko po kayo!” yumukod ako sa harap ng mesa ng mga elders and they all gave me their nod and loving smile to acknowledge my words of love for them.