Tagalog Quotes Para Sa Sarili Novels & Stories

“Natural. Wag kang tanga. Dapat maging matalino ka sa kahit anong situation na papasukin mo. Wag mong hayaan na apak-apakan ka ng iba at gawin ka nilang basahan. Dapat lang na mas nirerespeto natin ang sarili kesa sa ibang tao. Sarili muna. Hindi ko naman sinasabi na maging selfish ka, dapat maging patas ka lalo na sa sarili mo.” Ngumiti ako sa kanya. Napatango. Bigla siyang tumawa. “Ayan. Ang ganda mo pala kapag nakangiti kang ganyan. Lakihan mo pa.” Kaya mas lalo akong ngumiti. “Ayan. Always wear your genuine smile, pero pakiramdaman mo parin ang sarili mo kung may umapak na sayo.” “Maraming salama— Achooo!” Nang inabot niya sa akin ang tuyo nitong panyo. “Salamat. Pero ayos na ako.”

sabi niya, "ang pinakamahalaga ay ang mahalin mo ang sarili mo. Hindi mo kailangan magmukhang malakas palagi, okay lang na masaktan, okay lang na magluha. Ang mahalaga, hindi ka mawalan ng pag-asa." Napatingin si Mirasol kay Donya Loida, ang mga mata’y puno ng pasasalamat. "Salamat, La," sagot niya, ang kanyang boses na puno ng emosyon. "Sa ngayon, ang tanging alam ko lang ay kailangan ko munang ayusin ang sarili ko."

Sino pa bang magre-remind sa akin ng ganun? Kung siguro may makakarinig sa akin baka iisipin nilang may saltik ako. This is how I motivate myself. Kinakausap ko ang aking sarili para palakasin ang loob ko dahil sino pa ba ang gagawa nun para sa akin? Minsan tuloy kahit ako natatawa na lang din sa sarili ko. Hay buhay nga naman. Ang hirap maging mahirap, pero ganun talaga.

"Wag ka ngang magsalita ng ganyan, parang nagpapa alam ka na eh. 'Yang mga sinasabi mo dapat sa sarili mo sabihin 'yan. Kaya ko namang alagaan ang sarili ko. Mas kailangan mong alagaan ang sarili mo sa ngayon. Mag pa lakas ka. Kumain ka at mag pa galing para makasama pa kita ng matagal." Nakita ko siyang ngumiti. Ito 'yong gusto ko. 'Yong mapa ngiti siya. Gusto kong bumawi sakanya dahil nong mga panahong palagi akong malungkot, nand'yan siya para pangitiin o patawanin ako. Kaya gusto kong gawin din 'yon sakanya.

Bakit sumagot ka pa? Gusto ko na lang i-umpog ang sarili ko dahil tila nababaliw na ako. Kausapin ko ba naman ang sarili ko dahil sa kagagahan ko. Mukhang mababaliw ako sa mansyong ito bago ko pa magawa ang plano ko! Kumunot ang noo ni Tita Kelly, “What do you mean, hija? My son is lying to me?.”

Wala ata talaga sa sarili ang isang 'to hindi ba naman ako narinig. "Huwag mo ng isipin 'yong nakita mo masaya naman siya maging masaya ka na din para sa sarili mo at para sa ibang nakapaligid sayo." seryosong sabi ko sakanya. Dahan dahan siyang napalingon sakin kita mo ang lungkot sa kanyang mga mata. Nasasaktan pa din siya.

Napalakas na rin ang boses niya. Mapait itong ngumiti at tumingin sa mga mata niya. "Sarili mo lang ang totoong makakatulong sayo! Paano kung habang buhay mo nang hindi maalala. Habang buhay mo rin pagkakaitan ang sarili mong maging masaya? Akala ko matalino ka! 'Wag kang maging makasarili! Isipin mo ang mga taong nakapaligid sayo, sa tingin mo masaya sila na nakikita kang ganyan? Tulungan mo ang sarili mo. Umpisahan mong tanggapin na parte na 'yon ng nakaraan mo at mananatiling nakaraan! Kapag nagawa mo 'yon, makikita mo ang mga nasayang mong panahon! Pwede naman magsisi pero 'wag tumambay, maglakad ka at makikita mo na ang ganda ng kasalukuyan." Pinunasan nito ang mga luha at mabilis siyan

Tumulo na lang tuloy-tuloy ang luha ko habang patuloy kong binabasa. “Kung sakaling maalala mo ako, ‘wag mo nang sisihin ang sarili mo. Kasi sa totoo lang, kung may isang bagay akong ipagmamalaki bago ako umalis, ‘yun ay ‘yung nakilala kita. Kahit sandali lang, naging totoo ako. Naging masaya ako. At sa dami ng taong niloko ako, ikaw lang ‘yung naniwala. Salamat, Ninong. Sana sa susunod nating pagkikita… wala nang sakit.”

Sikat ng araw ang tumatama sa aking mukha ng magising ako. Hindi ko namalayang nakatulog na pala ako. "Happiest Birthday, Self" sabi ko sa sarili ko. "Ang wish ko sayo, sana maging matapang kana this time! Kaya ba natin yon?! Syempre! Kaya natin yon!" pahabol ko pa at binigyan ko ng isang mahigpit na yakap ang aking sarili.

Pagkaraan ay lumapit ako aa salamin at pinagmasdan ang sarili ko. "Rhea, kaya mo yan!" Motivate ko sa sarili ko at nakangiting lumabas na. ***** FOLLOW ME, TIP ME, COMMENT, AND GODBLESS!