Novel & Cerita Tagalog Quotes Para Sa Sarili

kunot noo niyang tanong "Basta..kaya naman, huwag mo nang sisisihin ang sarili mo sa mga nangyari. Ang isipin mo na lang ngayun ay ang sarili mo pati na din iyang pamangkin ko na nasa sinapupunan mo." seryosong sagot ko sa kanya Malakas naman siyang tumawa

Nakuyuko lang ako pero patuloy na nag-uunahan ang mga luha sa aking pisngi. "Be gentle with yourself, Ma'am. You only have you. If you will not love yourself, who else will? In this life, there are lessons that we need to learn the hard way. But it's okay, life is like that and we need to deal with it. Hindi naman natin pwedeng ipilit ang mga bagay na hindi naman talaga dapat pinipilit."

Alam kong wala akong karapatang mag react. "Hindi pa nga naging kayo over maka react. Na para bang may chance. So funny, self. Delulu ka na talaga." Mahina kong tinapik-tapik ang magkabilang pisngi. Binasa ko ng tubig ang aking mukha at napabuntong hininga. Bumaba ang tingin ko sa dibdib. "Karapatan mong masaktan? Arte mo masyado. Hindi bagay. Hinding-hindi mangyayari ang iniimagine mo. So please ha, huwag makapal ang mukha dahil masasaktan ka. Huwag umasa. Love yourself nalang. Keep your feelings to yourself." Parang timang kong kinausap ang sarili. Nanunubig ang mga mata, nagbabadya ang pagtulo ng luha.

“You can’t do that, I’m literally lost, from the things that I don’t know. Ganito na ako, huwag mo ng hayaan na mawala ang sarili mo dahil sa akin.” Napahinga ako nang malalim at napahigpit ng yakap sa kaniya. “Bakit mo naman kasi masyadong minamaliit ang sarili mo? Bakit hindi ka maniwala na minsan kaya mo rin makawala sa pinapangambahan mo?” wika ko sa kaniya. “Lagi mong sinasabi na dapat maging malaya ako, pero bakit parang hindi mo naman pinapalaya yung sarili mo?”

THEA FAITH “Mukhang mahal mo na, hindi mo naman ibibigay ang sarili mo kung hindi,” nakangiti na sabi sa akin ni yaya kaya bigla akong napaisip. “Mahal ko na nga talaga siguro,” saad ko sa sarili ko. “Mahal mo na nga talaga, hindi ka ganyan kung hindi.” “Mahal ko na nga talaga siguro, yaya. Kaya lang natatakot ako na sabihin ‘yon sa kanya kasi mukhang hindi naman siya ganun sa akin.”

"i can't forget that day when she said that the game was finally over and it's time for her to let you go coz you are finally happy with your family..that she already lost you.,masaya kana daw sa lalaking mahal mo, masaya kana daw sa pamilya mo" Umiling iling na ako. Ang lakas na ng iyak ko. Pinagtitinginan na kami ng mga tao. Nasasaktan na ako at hindi ko na kayang pakinggan pa ang iba pa niyang sasabihin. Baka tuloyan ko ng hindi mapatawad ang sarili ko kapag may narinig pa ako. Ayaw ko na..

paliwanag ko sa kaniya. "Susuportahan kita! Kaya mo 'yan! Alam ko namang maipapasa mo iyan!" wika niya na ikinangiti ko. "Lagi mo na lang akong binobola!" nakangusong wika ko. "Hindi kaya! Pinapalakas ko ang loob mo. Ano'ng gusto mong sabihin ko?" "Iyong totoo! Siyempre!" "Totoo 'yon. Wala ka kasing bilib at tiwala sa sarili mo," seryosong wika niya.

Nabasa ko ito sa mga huling linggo ng kanyang buhay, at tuwing nadarama ko ang pangungulila, binabalikan ko ito upang magbigay ng lakas. "Anak, pagdating ng panahon, mararamdaman mong nag-iisa ka na. Ngunit lagi mong tatandaan, hindi ka nag-iisa. Nasa puso ko, at sa puso ng bawat isa sa mga minahal ko, naroroon pa rin ang mga aral na nais kong ipamana sa iyo. Laban lang, at huwag mong kalimutang mahalin ang iyong sarili at ang iyong pamilya. Sa bawat hakbang, magtiwala ka sa Diyos at sa iyong sariling kakayahan."

mahabang litanya niya. "Pero, Nay ... ayoko naman na mapagod ka ng husto. Talagang kaya ko naman po ang sarili ko. Malaki lang po ang tiyan ko pero malakas po ako. 'Tsaka, hindi ka na nga po bata, sabi mo nga kanina. Kailangan alagaan mo rin ang sarili mo. Hindi 'yong puro kami ang laging inaalala mo," mahaba ko ring tugon. Kahit alam kong magpupumilit pa rin siya sa gusto niyang gawin.

"I-I am sorry...I am being selfish...I am sorry, hmmm, mali ako, puro nararamdaman ko lang ang iniisip ko, hmmm sob*sob* hmmmm..." "No, you just being honest, one thing I have never done for myself, iyong maging totoo, hanggang ngayon hindi ko pa rin magawa, so much in my plate that I need to do, balang araw mapapaliwanag ko sa iyo lahat..."