روايات وقصص ضمن Taking Pictures Quotes

Pumwesto na di namamalayan ng mga tao. “Well, I am needing a lot of blood.” Sinundan nito ang kilos nang isang photographer na siyang puntirya nga nilang lahat. “How pity you are a filthy rat.” *** Napangiti ang isang photographer dahil sa nakuha niyang larawan. Di man siya kabilang sa official na kinuhang photographer, di parin ito napigilan na pumunta at kumuha ng mga larawan para sa pang sariling interest. Sa lahat na na-cover niya, ang paboritong pagdiriwang ay kagaya ng magarbong kasalan.

May ipinasadya pa ngang duyan ito sa gitna ng stage at napapalibutan din ng mga bulaklak ang paligid gaya ng sa hardin ng mga ito. Ilang beses pa siya nitong kinunan ng mga larawan. Tumigil muna sila para mag-break saglit. Ipinakita pa nito sa kanya ang mga kuha nitong pictures niya habang kumakain sila ng snacks. Ang ganda ng mga kuha nito. Magaling nga itong photographer. Marami na naman siyang maloloko sa mga larawan niyang iyon. Tiyak iisipin ng mga tao na maganda talaga siya.

Pagkalapit nito sa amin ay agad siyang umupo sa tabi ko. “Hey there. Do you like it here?” he asked. I nodded. “Yeah. Bakit may dala kang camera? Aanhin mo ‘yan?” “Ito?” He raised the camera and then shrugged off his shoulders. “Someone told me that the best way to keep memories is by photos. So I bought one. Let’s take some photos, shall we?”

Napahinto ako sa pagkuha ng picture at tinignan ang gallery ng cellphone ko upang makita ang mga nakuhanan kong stolen shots. "In most cases I do not use a caption to any pictures that I post on my i*******m because...In my opinion, the photo does not always need a caption. Sometimes I prefer to leave the thought of it—behind the photo silent or over to my followers imagination. You know, in every picture, there will always be a different interpretation by someone." "Ohh! Sabagay...now I know hahaha! Gagayahin ko 'yan!"

Sumagot si Quinn, “Hindi! Gusto kong sunduin kita! Hindi mo kailangang mag-alala. Magsusuot ako ng disguise at hindi ako makikilala ng paparazzi!” “Kalimutan mo na.” Sumagot si Charlie, “Sobrang galing na ng paparazzi sa panahon ngayon. Maraming artista ang madalas na iniisip na natago nila ang sarili nila nang mabuti pero nakunan pa rin sila ng litrato ng paparazzi.”

nakatingin lang sa akin nang may malalim at tapat na ngiti, na tila ba sa buong malawak na resorts at karagatan, wala nang ibang tao sa paligid kundi kaming dalawa lang. "Ang ganda..." mahina kong bulong sa aking sarili habang nakatitig sa screen. "Favorite shot ko na yata 'to sa buong bakasyon natin." Ngumiti ang photographer habang ibinibigay muli kay Trevor ang camera. "The best photos in life are always the ones that aren't planned, Ma'am. Mas nakikita po kasi ang totoong nararamdaman kapag hindi pilit."

Sigaw naming lahat habang nakatayo sa gitna ng hagdan at nakahilera para sa picture taking. He spends hours capturing memories, organizing group shots, intimate couple portraits, heartwarming family moments, and cherished friend gatherings. Each click of the camera brings joy, and I find myself unable to wipe the smile from my face, even as the clock ticks towards midnight.

palakpak pa ng photographer na tuwang-tuwa sa kuhang larawan. "Madam, here oh, look this shot, ang ganda po ninyo!" Puri pa ng photographer na pinakita ang camera. Rumihestro doon ang mga mukha nila ni Theodore at Levi na tumatawa na halos naningkit na ang mga mata sa tuwa. Nasa gilid din siya na yakap ni Theodore at nakangiti na parang ang saya-saya niya.

Maraming tao kaya nag picture picture muna kami. For the first time, may picture kami dalawa. Halos mapunit na nga ang labi ko kakangiti sa camera at siya naman ay busy kakakuha sa akin ng litrato. Nang hindi pa siya nagsawa, may mga candid pa ako sa cellphone niya "Tama na Rico. Feeling ko ang pangit ko sa mga kuha mo." "Nope. Ang ganda nga," aniya habang nakangiti na nakatingin sa cellphone niya.

Maraming tao kaya nag picture picture muna kami. For the first time, may picture kami dalawa. Halos mapunit na nga ang labi ko kakangiti sa camera at siya naman ay busy kakakuha sa akin ng litrato. Nang hindi pa siya nagsawa, may mga candid pa ako sa cellphone niya "Tama na Rico. Feeling ko ang pangit ko sa mga kuha mo." "Nope. Ang ganda nga," aniya habang nakangiti na nakatingin sa cellphone niya.