The Dead Short Story の小説・ストーリー

Dali-dali akong lumapit sa nahuhuling babae at agad kong hinawakan sa bibig at dinala sa isang kwarto. Agad ko itong ginilitan sa leeg at sinaksak sa tagiliran. Mahinang itong napa d***g. Agad itong bumagsak sa sahig at namatay kumalat ang dugo nito sa tuyong sahig. Lumabas nako sa kwartong iyon at sinunod ang isa pang babae. Ito ang isang bumugbog kay Aurora.

Inis kong sabi. Parang alam ko na siguro ang ikinamatay nila. Sinubukan siguro nilang mang-rape nang lalaki kase hindi na nila kayang matiis ang init na nararamdaman nila pero ang hindi alam na isang sendekato pala yung lalaking hinalay nila kaya pinagbabaril silang tatlo hanggang namatay. DEAD END. Ganon nga siguro! Baka nga kahit multo na sila sinusubukan parin nilang mang rape--

Tapos ko itong mailagay pinindot ko ang OK button. Bumukas nga ito. Nakita ko ang maraming pictures at newspapers cuttings. Hindi ko halos maintindihan dahil may mga pictures ako. Isang picture frame ang nakalapag sa maliit na table. Nakataob ito. Pag-angat ko, isang maikli ang buhok na babae. Ako rin ito. Ano ba 'to?! Katabi ko si Red na nakangiti. Anong nangyayari?! May kakambal ba ako? Imposible yun! Sumasakit ang ulo ko sa di malamang dahilan. Isang alaala ang pumasok sa utak ko.

sabi pa nito saka kami iniwan Pare-pareho kaming bagsak ang balikat. Ibig sabihin ba nun, hindi magsasalita si Ma'am Baltazar? Pagtatakpan niya kami? "Ahhh! I just want to die." Parang batang nagta-tantrums si Shantel. Naging mahaba ang maghapong iyon. Sa bawat pagbukas ng pinto ay ginugupo ng kaba ang d****b namin. Para ba kaming mga nasa death row na naghihintay sa aming execution.

Maging sa pananalita nito ay pulido, hindi ito nautal sa kaba. Muling naging malikot ang mga mata ng lalaki. Luminga-linga rin ito sa paligid na akala mo ay may hinahanap. "Sa lugar na ito, iilan lamang ang nakakapasok. Swertehan na rin kung may makalabas. May mga puting tela kasi na kumukuha sa mga naliliigaw dito," pabulong nitong kwento sa amin. "Tapos inililibot ng tela ang sarili nito sa nahuli hanggang kapusin ang tao sa loob niyon at tuluyang mawala nang walang kahit na maliit na bakas ng pagkawala nito."

Hindi umimik si Art at nakatayo lang doon habang nakikinig sa mga litanya ni Hilda. "When I was young I got lost in the forest. I fell into the quicksand and half of my body sank— I couldn't get out. I saw a vine hanging from the branch but to reach it I have to come closer and I'm sure I will sink before I can grab the vine to lift me up and the sand will reach my neck. I also see that there is no chance that I can use the vine to lift me since the quicksand reach on my neck and then I see a snake. It was hanging on a tree branch and was trying to bite me. I grabbed the snake and it bit me. it was poisonous enough to kill me in two minutes," ani ni Art. Nakatingin lang si Hilda sa lalaki. "

“Hey, damsel in distress . . .” Kasabay ng pag-iitsa ng thong ay napatingala siya sa uluhan sa pamilyar na lagom ng boses ni Noonie. Hubad-baro itong nagtutuyo ng buhok gamit ang isang tuwalyita. Nakasabit ang maong jeans na suot sa matikas na V-line. Kahit masakit ang mata ay nagawa niyang hagurin ng tingin ang abdominal muscles ng lalaki. May balahibo itong tulay mula sa pusod papasok sa nakatago sa pantalon. May mumunting balahibo rin sa dibdib.

************************************ DEADLY SIN ************************************ (Dric's POV) In- explain na pala ni Shann ang nangyare. Nalaman ko na binalaan pala niya ang nurse na kung hindi niya susundin ang utos ni Shann yung bumili ng SAMPONG hotdog at bagoong ay kaya niya daw pafired niya yung nurse. Pftt she's acting weird habang kinukwento niya yun. Naiinis tas biglang tumatawa.

Tumango ako. "Good. Let's go" Huminga ako ng malalim bago ako sumabay ng lakad kay Sheehan. As we entered the house, the people immediately turn their heads on us. Mabilis na nagbago ang atmospera ng paligid. The peaceful and lively atmosphere suddenly become heavy. A lots of whispers scattered around. Some we're gasping like a ghost from the past suddenly appeared. "It's Sheehan's wife right?" "His long lost wife?"

Though I couldn’t see much now that she blocked the lens, I knew they were beginning to transition. Staring at the black screen left me too stunned to speak as Caite took her phone back from me. “The person I stumbled upon was already dead,” she explained quietly. “There was no pulse or response, but there was a groaning sound coming from their mouth. He’s one of them.” “So that’s what it takes to become one of those creeps? Die first, then transition later.” "Creeps?" Vino asked incredulously. "Isn't there still enough evidence that they are zombies?"