The Dead Short Story Novels & Stories

Dali-dali akong lumapit sa nahuhuling babae at agad kong hinawakan sa bibig at dinala sa isang kwarto. Agad ko itong ginilitan sa leeg at sinaksak sa tagiliran. Mahinang itong napa d***g. Agad itong bumagsak sa sahig at namatay kumalat ang dugo nito sa tuyong sahig. Lumabas nako sa kwartong iyon at sinunod ang isa pang babae. Ito ang isang bumugbog kay Aurora.

Inis kong sabi. Parang alam ko na siguro ang ikinamatay nila. Sinubukan siguro nilang mang-rape nang lalaki kase hindi na nila kayang matiis ang init na nararamdaman nila pero ang hindi alam na isang sendekato pala yung lalaking hinalay nila kaya pinagbabaril silang tatlo hanggang namatay. DEAD END. Ganon nga siguro! Baka nga kahit multo na sila sinusubukan parin nilang mang rape--

Kaya naman ibinuka ko ang aking mga bisig at pumikit. "Sakupin mo akong buo, Death, kahit na buhay ko pa ang maging kapalit." Saad ko. Isinusuko ko na kay Death ang aking buong buhay. Kita ko namang tumango si Death. Ibinuka na rin ni Death ang kanyang bisig at bigla na alang siyang naging usok na sumakop sa aking katawan. Nakaramdam naman ako ng kakaibang sensasyon sa buong katawan ko. Para bang naglalaban ang init at lamig, hanggang sa parang nawawalan na ako ng mga pandama at pakiramdam... ...

sabi pa nito saka kami iniwan Pare-pareho kaming bagsak ang balikat. Ibig sabihin ba nun, hindi magsasalita si Ma'am Baltazar? Pagtatakpan niya kami? "Ahhh! I just want to die." Parang batang nagta-tantrums si Shantel. Naging mahaba ang maghapong iyon. Sa bawat pagbukas ng pinto ay ginugupo ng kaba ang d****b namin. Para ba kaming mga nasa death row na naghihintay sa aming execution.

Maging sa pananalita nito ay pulido, hindi ito nautal sa kaba. Muling naging malikot ang mga mata ng lalaki. Luminga-linga rin ito sa paligid na akala mo ay may hinahanap. "Sa lugar na ito, iilan lamang ang nakakapasok. Swertehan na rin kung may makalabas. May mga puting tela kasi na kumukuha sa mga naliliigaw dito," pabulong nitong kwento sa amin. "Tapos inililibot ng tela ang sarili nito sa nahuli hanggang kapusin ang tao sa loob niyon at tuluyang mawala nang walang kahit na maliit na bakas ng pagkawala nito."

Hindi umimik si Art at nakatayo lang doon habang nakikinig sa mga litanya ni Hilda. "When I was young I got lost in the forest. I fell into the quicksand and half of my body sank— I couldn't get out. I saw a vine hanging from the branch but to reach it I have to come closer and I'm sure I will sink before I can grab the vine to lift me up and the sand will reach my neck. I also see that there is no chance that I can use the vine to lift me since the quicksand reach on my neck and then I see a snake. It was hanging on a tree branch and was trying to bite me. I grabbed the snake and it bit me. it was poisonous enough to kill me in two minutes," ani ni Art. Nakatingin lang si Hilda sa lalaki. "

“Hey, damsel in distress . . .” Kasabay ng pag-iitsa ng thong ay napatingala siya sa uluhan sa pamilyar na lagom ng boses ni Noonie. Hubad-baro itong nagtutuyo ng buhok gamit ang isang tuwalyita. Nakasabit ang maong jeans na suot sa matikas na V-line. Kahit masakit ang mata ay nagawa niyang hagurin ng tingin ang abdominal muscles ng lalaki. May balahibo itong tulay mula sa pusod papasok sa nakatago sa pantalon. May mumunting balahibo rin sa dibdib.

********************************** DEADLY SIN ************************************ (Shann's POV) Arggg! Bat ba pumasok pa ako?! Wala akong matutunan nito eh! Sh*t heto na naman kasi yung pagkagutom ko. Halos iyuko ko na lang yung ulo ko para maiwasang makakita ng mabibiktima. Naghahanap ako ng kasex! Gets niyo na?! Nang tumunog na ang bell ay hudyat na sa aming mga estudyante na kanya kanyang lumabas sa classroom.

Tumango ako. "Good. Let's go" Huminga ako ng malalim bago ako sumabay ng lakad kay Sheehan. As we entered the house, the people immediately turn their heads on us. Mabilis na nagbago ang atmospera ng paligid. The peaceful and lively atmosphere suddenly become heavy. A lots of whispers scattered around. Some we're gasping like a ghost from the past suddenly appeared. "It's Sheehan's wife right?" "His long lost wife?"

Though I couldn’t see much now that she blocked the lens, I knew they were beginning to transition. Staring at the black screen left me too stunned to speak as Caite took her phone back from me. “The person I stumbled upon was already dead,” she explained quietly. “There was no pulse or response, but there was a groaning sound coming from their mouth. He’s one of them.” “So that’s what it takes to become one of those creeps? Die first, then transition later.” "Creeps?" Vino asked incredulously. "Isn't there still enough evidence that they are zombies?"