Teaching Is A Noblest Profession Novels & Stories

Walang tao rito kundi ako kaya pinakawalan ko na ang kanina ko pang pinipigilang pag-iyak. Bigla kong naalala ang sinabi niya…. “I love teaching pero may mas importante akong dahilan.” Kaya pala, dahil dumating na yung hinihintay niya. Umuwi lang ito nang bansa, Nakalimutan na agad ni Gray lahat ng pangarap niya.

Hilig ko pa naman aang mag-absent. "I chose this class," his tone changed. "Because I know no one could handle you, and I know I can. I can change all of your mindset from stooping down to being proud. Please, don't let anyone to manipulate you and keeps you apart from who you are in the future. You might be a billionaire someday or more than that." Napangiti ako sa sinabi niya. Ibig sabihin ay talagang hinahangad din niya ang tagumpay ng mga estudyante niya. He is not just a teacher. He is a motivator.

sagot naman ni Axl. " Magkaparehas sila ng ugali ni Zhaine, aso't-pusa nga lang. Lalo kapag nag-aaway. Pero pag-iyon ang sumigaw.. Siguradong titiklop ka na,"kwento naman ni Roby. " Pero, kahit ganyan yang teacher n'yo. Mahal na Mahal namin 'yan. Siya lang kasi ang teacher na nakapagpabago sa amin. Lahat kami ay nagsusumikap ngayon upang maging isang professional para sa kanya," sabay ni Simeon.

Ngumiti si Madison sa mga mayayamang babae, at nagsabi: “Everyone has their own ambitions.” Tinanggap ng mga magulang si Madison nang may init at respeto—parang dati kay Kristine. “We feel at ease leaving our child with Teacher Ding.” “Character is what matters most.” “Teacher Ding looks like a proper, decent person.” Lahat ng ito ay papuri para kay Madison, lalo’t siya ang kumuha ng dating mga estudyante ni Kristine. Ramdam ni Madison ang kasiyahan sa kanyang puso.

Napaghalo pa niya ang kanyang dalawang passion sa trabaho niya ngayon, teaching and art. She really loves her job. Bagamat minsan ay hindi rin talaga maiiwasan na may mga araw na hinahakot niya ang stress. At hindi iyon dahil sa mga estudyante niya kundi dahil sa mga magulang ng mga estudyante niya. Minsan pa nga, sinasalo niya lahat ng galit na pagmumura ng nakakausap na mga magulang.

‘Yung iba daw kasing grade year ay mahihirap ng paamuin, hindi daw madala sa santong usapan, kaya naman ginagamitan nila ng santong paspasan. Teaching is a great professional work dahil ikaw ang sanhi bakit sila ngayon nagiging successful sa trabaho nila. Ang guro ang nagiging gabay nila upang makamit nila ang tagumpay na kanilang inaasam. Guro ang susi sa lahat ng tagumpay na natatanggap natin. Sila ang rason bakit ako nandito at ginagabayan ang bawat estudyante.

“Nagawan ko na 'yan ng paraan. Hindi ko hahayaang mawala sa’yo ang passion mo. I know you love teaching. You love your job. And you need a job.” Napayuko ako. Napaluha. Kahit gaano pa kaayos at katapat ang ginagawa mo, may mga taong pilit kang hihilahin pababa. Ang masakit, wala ka pa nga sa itaas, paakyat ka pa lang.

“She goes home at christmas and new years, you should meet her, she will love you,” Bahagya akong natawa. “I am sure she would not like a maid, Lorenzo,” I saw his eyebrows creasing. “You’re lowering yourself, Carmella. You’re a degree holder, it’s just unfortunate that we pay big rather than your supposed job,” Tama naman. I would never teach, bukod sa pagod na ako mag hapon, sobrang baba ng sahod ng mga teacher. “You like teaching?” “Yes, it was my passion before, but I guess it’s not really for me, kailangan ni mama ng pera para sa gamot niya, nag aaral pa mga kapatid ko,”

masayang bati niya, habang may nakapaskil na ngiti sa kanyang labi. She need to pretend that everything is okay. Ayaw ni Hadassa na maapektuhan no’n ang pagtuturo niya, isa pa ayaw niya ring idamay ang nga estudyante sa personal niyang buhay. “Good morning, teacher! We missed you!” sabay-sabay na bati ng mga ito. “Aba naman, at talagang na-miss ako ng mga batang ang gugwapo at ang gaganda!” papuri niya.

"Oh, you know how life goes. I loved business, but teaching...it called to me. Nag-aral ulit ako matapos nating grumadwyet. Tignan mo, mas expertise ko ang pagha-handle ng mga bata kaysa ang negosyo." "Well, masaya akong naging teacher ka ni Raven. Palagi niyang kinukwento kong gaano kasaya sa section niya. Pasensiya ka na kung minsan may saltik yan. Mana sa akin eh,"puno ng pagkasabik kong paliwanag. Matagal din kami hindi nagkita kaya nawawala ako sa sarili. Isa siya sa mga kaibigan ko na palaging pinagbibigyan ang mga kalokohan ko. Nakakamiss ang panahong iyon.