Teaching Is A Noblest Profession Novels & Stories

bati sa akin ng mga katrabaho ko at ng ilang studyante na nakakasalubong ko sa hallway. Masaya ako sa trabaho ko. Noon pa man, wala na talaga akong ibang gustong trabaho kundi magturo. Dumaan na ako sa maraming problema and yet here I am, bumabalik pa rin sa unang naging trabaho ko. Teaching is a noble profession and it's satisfying na may buhay kang nababago dahil lang sa tinuruan mo sila sa bagay na dapat nilang matutunan.

Tuwang-tuwa naman ang lahat ng professionals teacher at lalong-lalo na ang mga batang naririto sa nasabing plano ni Sophia. "Ang galing naman ni Ma'am Sophia noh?! Mabait na, matulungin pa! Swerte ng CEO talaga. Maganda na may mabuting puso," pagpupuri ng co-teacher ko kay Sophia. Ngumiti si Sophia gaya nang nanalo sa lotto. Kahit sino naman na purihin ay tataba talaga ang puso. Kahit ako ay nagagalak kapag nakarinig rin ako ng ganyan.

Pumayag naman ito, dahil kung hindi ito pumayag; baka wala na siyang pagkakataon na makita ang kapatid nito. "Tama lang po ang itinawag ko sa iyo, Professor Xhun. Once a teacher is always a teacher. Naging guro po kita kaya bilang pagtanaw ng respeto ay tatawagin kitang Teacher. May problema po ba roon?"

May hawak itong clipboard, at nakasuot pa rin ng parehong formal attire, pero mas kalmado na ang kilos. “Mrs. Almonte. May I?” tanong nito. “Of course,” sagot niya, medyo nabigla. “I just finished my fourth interview with faculty. Marami akong narinig tungkol sa teaching methods mo. Gusto ko lang itanong... bakit ka pa rin nagtuturo?” Hindi niya agad nasagot. Huminga siya nang malalim. “Because kahit anong gulo ang dumaan, teaching has always been the one place I felt real. Hindi bilang asawa ng kung sino. Hindi bilang subject ng tsismis. Just me.”

“For good na din kasi, Ma’am. Siguro… hindi talaga para sa akin ang trabahong ito. But I really did enjoy teaching, kasi pangarap ko ‘yon eh.” Alam niyang mahirap ipaliwanag, pero hindi rin niya kayang itanggi ang katotohanang gusto niya ang pagtuturo. Isang bahagi ng puso niya ang masayang nagtuturo, nakikisalamuha sa mga estudyante, at nagbabahagi ng kanyang kaalaman. Pero sa ngayon, kailangan niyang harapin ang ibang bagay—mga bagay na hindi na niya maaaring ipagpaliban.

Kaya napatingin siya kay Anne: "Hindi mo naman ako niloloko, ‘di ba?" "Naisip mo pa talagang niloloko kita ngayon?!” seryosong tanong ni Anne. "Isa akong teacher! At hindi basta teacher , dati akong outstanding teacher sa pinakamahalagang experimental elementary school sa lungsod. Bilang teacher ng bayan, dapat akong maging mabuting halimbawa sa mga estudyante. Kung magsisinungaling ako, paano ko haharapin ang mga estudyante ko?"

sabi ko nung makabalik siya sa tabi ko. "I had a good teacher," sagot niya. "Sabi mo noon, ang tunay na halaga ng tao ay wala sa bank account, kundi sa kung paano siya nakikitungo sa mga taong walang maibibigay sa kanya." "Naalala mo pa pala 'yun," sabi ko, medyo nagulat. "Lahat ng sinabi mo, Celeste, naalala ko. Kahit 'yung mga panahong hindi ako nakikinig, nakatatak na pala 'yun dito," turo niya sa kanyang dibdib.

Tahimik munang humigop ang guro bago nagsalita. Narinig ni Natalie ang bawat salita ng guro na para bang unti-unting lumulubog ang mundo sa paligid niya. “Matagal na akong nagtuturo,” ulit nito, may kumpiyansa at tapat na paghanga sa tinig. “At sa lahat ng batang dumaan sa akin, si Nathan ang pinakamatalino. Siya ang tunay na henyo. Sa lahat ng nakaraang exams, palagi siyang nangunguna — sa klase, pati sa buong batch.”

Buti na lang andaming Kong palusot huhu. Kung Wala paktay na talaga. Ansarap tanggalan nang kilay minsan si Ms. Taas kilay always eh Lalo na pag galit sya hihi. Sya nga pala Ang prof ko this Year. Sya si Ms. Brenda Taas kilay always. Joke mwhehe. Seryoso nato ehem!!. Sya si Ms. Brenda Simpson. ANG PINAKA MATARAY NA PROF SA BALAT NG LUPA!!.

Ngunit nang tumigil ito at humarap sa amin ay tila nasabik ako sa kanyang ituturo. “Oh ano pang ginagawa ninyo riyan? Sumunod na kayo sa akin.” Ngumiti ito at pumamewang. “Didn’t I tell you that I am not a woman of textbook? I do want to teach my students through experience! Kaya lets go!” Talon pa nitong aya sa amin na buong sabik naming ikinatayong lahat. Mga oras ng buhay namin na inakala naming kasiya-siya. Ngunit ang matutunan pala ang bagay na ito ay isang pagdurusa.