Tell The Truth の小説・ストーリー

Huminga siya nang malalim. "Just be truthful and I will help you, okay?" he said, lowering his tone. "Hindi mo kailangang mangamba, kaya kitang tulungan at protektahan if that's what you really need. Hindi ako masamang tao, you can trust me. But I really need you to tell the truth so I could understand the full situation."

Seryoso lamang siyang tumitig sa ‘kin. “Tell me the truth, Trisha..” Napakagat-labi ako. Akala ko pa naman wala na ang bagay na iyon sa isipan niya. “Is she telling the truth?” Napayuko ako. Hindi ko alam kung ano ang isasagot ko. Ayoko namang magsinungaling dahil hindi ko naman talaga iyon gawain, pero–

"Ash..." Tumango-tango ito at mapait na ngumiti. "What is the truth?" Punong-puno ang tono nito ng hinanakit. "It's hard to tell the truth because you love the person, or it's better not to tell the truth because that person actually never mattered?"

he looks at her seriously. She forced a smile on her lips and said: “Honey, I am telling you the truth. I will not betray you nor tell a lie!” “Talaga lang huh? Dati nawala ka ng walang paalam at biglang sumulpot sa buhay ko nang di ko inasahan. Pumasok tayo sa ganitong sitwasyon at naglihim sa pamilya ko dapat siguro maging honest tayo sa isat’-isa para walang conflict. Pikit-mata kong tinanggap ang mga pinag-gagawa mo kahit nagugulat ako kung papaano mo naisip ang mga ganoong plano,” seryosong sabi ni Brielle.

--- "Tell me the truth." Mahina ngunit matigas niyang sabi. --- Nanigas ang kanyang ina. --- "A-anong ibig mong sabihin?" --- Napatawa si Sophia. Ngunit puno iyon ng sakit. --- "Please don't lie to me." Unti-unti siyang napaluha. --- "Who is my real father?" --- Parang nawalan ng kulay ang buong mukha ng kanyang ina.

Gusto ko lang makita kung paano siya mag-isip — kung bibigay ba siya sa pressure, o magtatago sa textbook answers gaya ng iba. Pero hindi siya bumigay. She argued. She reasoned. She fought me with logic — and every word hit like precision fire. She didn’t just know the law. She understood survival. And when she said “Truth isn’t a weapon. It’s a shield.” it stuck. I’d built my empire on lies, leverage, and control. Truth was never an ally. Pero nung sinabi niya ‘yon, hindi tunog idealistic. Tunog lethal. Kasi naniwala siya. And belief like that — dangerous ‘yun.

seryosong wika ni Harry. "Hi-hindi ko ipapahiya ang sarili ko sa maraming tao kung nagsisinungaling ako. I am telling the truth Kuya at siguro naman, sa akin ka kakampi diba? Ang besides, kung ayaw mong maniwala sa akin, ayos lang! Hindi naman kita pipilitin eh." umiiyak kong sambit bago ako mabilis na naglakad palabas ng simbahan.

May isip pa rin naman ako tungkol sa paligid ko at hindi kailangan na ipagkait sa akin ang katotohanan. I deserve to know the truth, right? Kahit sino naman ay karapat-dapat na malaman ang buong katotohanan. Nakapangliliit sa sarili kapag nalaman mong wala kang alam, pero alam ng mga taong nakapaligid sa 'yo. "I'm sorry..." he whispered. "Ano pa ang hindi ko alam?" tanong ko. "I am not in the right position to tell you, Zrei," agad na sagot niya.

Kahit pa man parang wala siyang pakialam o para bang medyo brusko siya kung magkwento ay nararamdaman ko pa rin ang bahid ng katotohanan sa kaniyang mga ibinibigkas. Kaya naman pala. It's not always about, in what way you're gonna tell them or how are you going to tell them, it's about the honesty of your story. Dahil kahit ano pa mang iyak niya o sigla niya sa pagpapaliwanag, kundi hindi naman totoo, wala ring kabuluhan.

Depensa ko. Isang malaking kasinungalingan 'yon. Lagi ko siyang iniisip umaga at gabi, at palagi rin siyang dumadalaw sa panaginip ko. Kahit nag-de-day dreaming ako ay naroon siya. Oo na! Ako na ang dakilang in denial! "Weh? Totoo ba? Alam mo ba ang mga sinungaling nagkakapigsa sa puwet?" "Hindi ako nag sisinungaling. I-I'm t-telling the truth!"