Temporary Tagalog Mga Nobela at Kwento

tinapik tapik ako ni inay sa balikat saka niya isinara ang pintuan. "Inay, paano mo nga pala nakuha itong bahay? I mean pwede ba talaga tayong tumira dito?" tanong ko dahil sa totoo lang, sawang sawa na akong mapalayas. Simula't sapol kasi ay NPA kami o no permanent address kaya hindi na bago sa amin ang mapaalis sa tinitirahang bahay.

Mahigit kalahating oras din namin iyon ginawa at na-enjoy ko naman ito kahit halos lumabas na ang dila ko sa kakasigaw. Marami pa kaming sinubukan kagaya ng paraw sailing. Base sa sinabi ng crew na nag-assist sa amin, ang Paraw ay isang salitang Cebuano para sa isang bangka na may dalawang mga outrigger, na tinatawag na "katig." Nagtatampok ito ng isang malaking crab-claw sail at isang mas maliit na tatsulok na foresail. Karaniwang ginagamit ng mga lokal ang mga bangka na ito para sa pangingisda at pagdadala ng mga kalakal, ngunit sa paglipas ng panahon, ginamit ito para sa paglalayag sa paligid ng isla para sa libangan.

"Okay sure. Ako nang bahala!" "Thanks bro!" "Basta ikaw!"

Sandali siya tumitigil sa labas ng isang convenient store upang i-text ang kanyang mga kaibigan. From: Katherine Nandito na'ko. Saan na kayo? From: Jane Nakasakay na kami ng taxi. Saan ka? From: Katherine Nasa iisang convenient store dito sa village namin. From: Jane Sige, papunta na kami diyan. Mga ilang minuto pang nanatili ang dalaga hanggang sa may humintong taxi sa bandang gilid ng store. May lumabas na isang babae, si Jane at sumunod na rin sina Elaine at Therese.

halos pasigaw na niyang sabi. Naramdaman kong nag-init na ang tainga ko pati ang mukha ko. Punyemas na baklang ito! Ang galing talagang manghuli! Ganoon ba talaga kahalata sa mukha ko kapag may tinatago? Bakit ba nahihirapan akong itago ang emosyon ko? “Wala nga! Huwag kang maingay diyan! Iyang bunganga mo talaga kahit kailan!”

Gayung mas maganda ang ganito, nagkakilala kayo, may nangyari sa kama, then the following day ay pareho na kayong estranghero. I was twenty years old nang pinilit ako ni Mommy na bumalik sa Pilipinas, partikular sa kanyang hometown ang Sta. Elena. I refused to go to college kaya ipinatapon niya ako sa Pilipinas. Wala akong nagawa kaya kahit napipilitan ay umuwi na lang ako. Seeing plenty of beautiful ladies on this island ay nag-enroll ako sa isang community college. Nagsawa na siguro ako sa mga blond na babae kaya nanibago ako sa nakikita sa lugar na ito.

sa endorserment. Talaga...louisse payag kana.. excited na tanong ni mama kat. Oo...nga di ba... Sige tawagan ko na Ang Delafuente group of company. Para makapag- book na Rin NG flight para sa susunod na linggo. Excited Kasi ako makauwi Ng Pilipinas. Sa wakas ay makikita ko Ang mga magulang at kapatid ko sa Sorsogon.

Excited akong nag-ayos ng sarili para mamaya kapag dumating siya ay hindi na niya ako hintayin ng matagal. Unti-unti naman ay nasanay na rin ako na maging isang Esposito. Nahahawa na rin ako sa kaka-Espanyol ni Alguien kadalasan at naging mas okay ang accent ko sa Tagalog, na sa palagay ko ay dahil laging kausap ko si Rogelio. Feeling ko pa nga ay mas maraming Tagalog words na akong alam ngayon.

manghang tanong nito sa kanya. "Bisaya po?" takang tanong niya sa matanda. "Oo, bisaya ang salita sa inyo sa bohol diba?" takang tanong nito sa dalaga. "O_opo! Bisaya po, pero dito na po kasi ako ipinanganak sa maynila kaya tagalog po talaga ang langguage na ginagamit ko!" palusot pa niya. Tatango-tango naman si Belen na animo'y naniniwala naman sa dalaga. Nakahinga ng maluwag si Sofia ng hindi na muli pang nag-usisa ang matanda tungkol sa pinanggalingan niya.

Hindi! .memorable ang nangyari noong gabing iyon at hindi siya maaaring magkaroon ng tsismis na natutulog siya sa mga estranghero. Alam niya bilang isang CEO ng nangungunang nangungunang kumpanya sa bansa at iba pang mga bansa masyadong mabilis kumalat ang mga ganitong tsismis, mayroon siyang reputasyon na hawak at negosyong palawakin.