Novel & Cerita Thank You Ma'am Summary

"Broken si Ma'am!" Naiiling na nangiti ako bago nagpatuloy sa pagsasalita, "Nevertheless, I enjoyed it and expect your certificate after the foundation. Let's give you a round of applause for your awesome performances." Nagsipalakpakan sila at sumigaw-sigaw pa. "Congrats to you, all." Ngumiti ako at dinampot ulit ang bag ko. "Thank you, Ma'am!" "Thank you, Ma'am!"

sabi ni daddy at tumingin sa pintuan ng pumasok ang driver at isang bodyguard. "Salamat Mr. Villiary," formal na sabi ni ma'am at tumingin sa akin. "Magpakabait ka parati," nakangiting sabi niya at ginulo ang buhok ko. Tumingin naman siya kay mommy. "Thanks for trusting me to teach your daughter Mr & Mrs. Villiary," Pasalamat nito sa parents ko, tumango si mommy sa kanya habang nakangiti. 'Thank you ma'am for teaching me not only in our subject but also for teaching me some things that I don't know about.'

Agad natahimik si Amara sa sinabi ng best friend ng kanyang kuya, true enough, may point rin naman ito, and he was right, he should be thankful. But… “I am Amara Aragon, I don’t say thank you.” Mataray niyang sabi saka masungit na pinausog sa dulo ng sasakyan ang dalawang babae. “Hindi daw, eh kanina nag thank you ka doon sa matanda ah?” “Kanina iyon, malas mo lang pina alala mong dapat pala akong mag thank you sa iyo kung kelan expired na ang pagiging mabait ko.”

“Ma’am, w-wala po akong diploma at wala po akong COE na maipapakita.” Kinabakabahan ako at baka hindi na ako tanggapin. “It’s okay Ms. Merida, just bring yourself nalang po this Monday, exactly 10 a.m.. Salamat.” “Thank you po ma’am. Opo, hindi po ako malilate, pangako po.” Nang namatay ang tawag, agad akong tumili at nagtutumalon sa labis na kasiyahan. “Aaaaahhhhh!! Yeeeees! Thank you Lord!”

"Salamat po, keep the change!" Tuwang-tuwa ang driver at malaki ang sukling naiwan sa kaniya. "Thank you po, ma'am! Huwag na po kayo magtampo at tiyak na iniisip din kayo ng taong laman ng isipan niyo."

Huminga ako ng malalim at pinalis ang luha na nahulog sa magkabilang pisngi ko at nang muling may nalaglag na luha ay napatingin ako sa iniaabot ni Kio sa akin. Tissue. Ngumiti ako at kinuha 'yon. "Thank you." "Mukhang mahilig kayo sa mga bata, ma'am." "I just remember a memory of my mother helping a kid in the street. At mukhang mapapadalas na gawin ko ito. I feels good to help. Lalo na ang makita ang ngiti at marinig ang pasasalamat nila."

sabi ko. Tumango siya at pumunta sa kabilang table nang nakangiti. Lalo akong napangitin nang ma-realize na nagawa kong mag thank you. Like si Engr. Cindy Ella Sullivan nagta-thank you? I’m really starting to change na talaga and I love the feeling.

“I love it! Ang ganda. Thank you.” She saw relief in the attendant’s eyes. Hindi niya maiwasang matawa. Ngumiti rito sa kanya. “You’re welcome, ma’am. We’re so glad you liked it.” Alana smiled widely. “Thank you so much for this. Anyways, have Rhett–”

Kita sa kinatatayuan ko ngayon ang ngisi ni Grace at gusto kong sabunatan siya dahil dito. Nang makarating ako sa table niya ay mas lumawak ang ngising nakapaskil sa kaniyang labi at halos batukan ko na siya sa sobrang inis ko. Alam kong nang-iinis lang siya. "Here's your oder, Ma'am" pilit na ngiting saad ko. Take note the sarcasm at pinag-diinan ko talaga 'yong word na Ma'am. "Thank you, Miss." pakikisakay nito. Lalo naman akong nainis.

saad ko. Thank you, sir. Now, Let me call on the beautiful mother, Mrs. Vanessa. "Thank you everyone for coming. I wish that she would grow up like a good person, that she knows how to appreciate everything that she has, whether it's big or small. Most important is to have faith and fear of God, so that she might do good for the rest of her life. Thank you." wika nito. "Thank you, ma’am Vanessa," sabi nang assistant.