The Back Door Novels & Stories

"HANSELL, TULONG! PLEASE, HANSELL! SI FRANCELL!" Sinubukan kong itulak ang gate. Nakatrendas ito pero hindi nakatagong mabuti. Mabilis kong itinulak ang bakal at patakbong pumasok sa malawak na bakuran at lawn ng estate. Umakyat ako sa malaking sementadong beranda. Marahas kong pinalo ang malaking wooden entrance door.

Si Tonyo ang tumatawag, kaya kinutuban kaagad ako. “Sandy, may kotse na pagala-gala sa labas ng mansion. Bumalik ka na rito. Lumabas ka kapag dumaan ako sa gate.” Kumuha ako ng bag at inilagay ko lahat ng dadalhin ko. Pagkatapos ay dumaan ako sa backdoor. Mas safe dito dahil baka may sniper na nakatago sa taas. “Tonyo, saan ka na?” “Malapit na.”

Kinuha ni Yohan ang maleta niya at magalang na binuksan ang back door ng sasakyan. Sa pagbukas ng pinto, agad niyang naamoy ang malamig na halimuyak ng cedarwood na may halong mahinang amoy ng sigarilyo. Bahagyang natigilan si Venice, madilim ang loob ng sasakyan at sa likod na upuan ay may lalaking nakaupo.

Gustong gusto niya sanang mapagisa muna sa beach. Pero maraming mga fan ang nananatili sa main entrance ng mansyon na pagmamayari ng Pamilya Carter. Siguradong mapapaligiran siya ng mga ito sa sandaling umalis siya nang ganoon ganoon nalang. Matapos makita ang kasalukuyan niyang sitwasyon, ang tanging paraan niyalang para makalabas ay ang paggamit sa backdoor ng mansyon. Naramdaman niya napara bang wala na siyang magawa pa rito. Bahay pa rin ito ng kaniyang ninong kaya bakit siya biglang lalabas gamit ang pintuan nito sa likod?

That would just be a great wasteful of time. Matapos kong lumabas sa dining room ay hindi ako sa taas nagtungo. Sa halip ay lumabas ako sa backdoor at naglakad lakad doon. Pagkarating ko pa lang sa bahay na ito ay aware naman na ako na may backdoor at backspace nga sa bahay na ito. Iyon kasi ang nakikita ko sa tuwing sumisilip ako sa malaking bintana ng kwarto. Matagal na rin akong nacu-curious na puntahan iyon— bagay na akala ko ay hindi ko na magagawa pero ngayon ay ginagawa ko na.

"Oo sayo na yan gamitin mo sa pag aaral mo ang pera... A-ahm my back door ba kayo dito na pwede ako lumabas?" "Meron po! pero bakit ayaw mo jan sa pinto namin?" wika nito habang sinisipat sipat ang relo na binigay nya. "Mas gusto ko sa back door para wala makakita sa akin..." Pag dadahilan nya. Ayaw nya sabihin na baka makita cya ni Fernando kapag doon cya dumaan sa front door.. Malay ba nya kung kakilala ito ni Fernando eh di patay cya? Sayang naman effort nya.

Kakausapin ko si Nathan para hindi niya ituloy ang binabalak niyang pagdedemanda. Naalala ko ang backdoor sa kitchen ng bahay niya. Sinubukan kong puntahan iyon at buksan, bumukas naman. Tahimik ang buong kabahayan nang makapasok ako. Mukhang wala talagang tao. Paalis na sana ako nang mahagip ng paningin ko ang pinto ng garage. Naisip kong silipin kung nandoon pa ang sasakyan nito o wala na.

Siguro'y nagtataka kung bakit ako papunta sa back door. "Sa'n ka, Miss? Bawal pumasok sa loob ng gusali." I laughed in disdain. "Bawal pero nandoon sa loob si Papa? What on earth are you thinking?" ani ko saka nagmadaling pumasok sa loob ng bukas na pinto ng back door. Dumiretso ako sa hagdanan. Umakyat ako sa second floor kung nasaan ang opisina ni Papa. Nakabukas na ang ilang improvised bulb sa paligid.

Nagiwas siya ng tingin dito. He keep silent for a while. "But, hindi tayo pwedeng dumaan infront, dahil baka matamaan ka nila if magpaputok sila, so we need to use the back door. " Ngunit bago pa sila makalabas sa kwarto nito ay malalakas na putukan na ang narinig nila mula sa labas. Tila ba may engkwentrong nangyayari.

Muli silang lumabas ng silid at bumaba sa hagdan patungo sa pangunahing, gitnang bahagi ng arena kung saan ginanap ang ilan sa mga laro. Mayroong dalawang, double-door, glass door sa bawat gilid at ang pangunahing salaming entrance door na umangat kung saan ang lahat ng mga manlalaro ay tinatanggap sa pagpasok nila sa loob ng arena. Ang isa sa mga double-door ay mukhang back door o back exit. Naglakad sila roon at itinulak ni Zayden ang pinto, nagtataka kung bakit hindi ito naka-lock, never has been even ever since all the players arrived here.