The Big Apple Novels & Stories

Chapter 236 – Clients Strategy “London, capital of England, also known as the Big Smoke. Ito rin ang financial capital ng bansa.” paliwanag ko kay James. “Dito rin naka-base ang mga malalaking kumpanya tulad ng G****e, Apple, Unilever, Astrazeneca at iba pa.” Nakipag-appointment na ako sa Global Marketing and Media Directors ng Unilever pagkatapos ng London Fashion Week. Wala lang, gusto ko lang silang makilala at kung suswertihin ay makasungkit ng project.”

Natapos na silang mag usap ni Apple. At yes, pumapayag siya sa alok ni Apple.Katuwaan lang naman at masisiyahan naman siya kasi bago sa kanya lahat at hindi pa niya talaga nararanasan.Ayaw naman ni Marie na maging ignorante siya sa mga moderno at liberated na mga bagay pagdating niya ng college. Baka e bully lang siya at pagtawanan. Magmumukha pa siyang katawa-tawa na parang makalumang tao na animo'y nanggaling sa ibang daymensyon o di kaya'y ibang planeta. Wala namang makakaalam. Dalawa lang sila ni Apple. Iyon ang pangako ni Apple sa kanya. Iyon daw ang kanilang Dirty Little Secret. Bago kay Marie lahat, excited xa at sa palagay niya challenging. Wala naman silang napag-uusapan tungkol sa

natawa cya sa mga kaibigan. Inikot ang paningin sa loob ng apartment ni Celine. Ang ganda ng lugar nito, spacious at mamahalin ang mga gamit. Nasa center pa ng city ng New York, walking distance lang sa lahat ng landmarks ng Big Apple. Mayayaman lang ang makaka aquire ng ganito apartment sa New York, hindi naman yun nakakapag tataka dahil mayaman naman talaga ang pamilya ni Celine.

Napatingin siya sa paligid at nakita si Apple. “Kanino galing ito?” halos pabulong na tanong niya na sinenyasan si Apple. Agad na lumapit sa kanya si Apple upang tingnan kung kanino galing ang mga rosas, ngunit bigo sila dahil walang nakalagay na pangalan, tanging ang mensahe lang sa maliit na card ang naroon.

Napahinto ako at lumakad ako papunta roon, nakita ko ang isang babaeng naka—suot ng mahabang shirt na hanggang sa kanyang hita at kumakanta—kanta. Nakahinga akong maluwag nang makita ko siya, ang baby girl ko, ang aking Apple. “Ha!” Napabuga ako nang malakas. Akala ko ay umalis na naman siyang hindi binibigay ang contact information and social media niya sa akin. Fuck! Kung hindi, paniguradong weeks na naman before kaming magkita. ~~°°°~~ APPLE POV

Tila sumasalamin ito sa bigat ng damdaming pilit niyang ikinukubli. Napahawak siya sa kanyang sintido, mariing pinikit ang mga mata. Bumalik sa alaala niya ang unang beses na nakita niya si Apple — masigla, masayahin, puno ng pangarap. Siya ang babae na bumuo ng panibagong mundo sa kanya pagkatapos ng isang masakit na kabiguan noon sa Paris. “Nathan, I’m not the same Apple anymore…”

Ramdam ko kasi na hindi siya nagsasabi ng totoo. Hanggang kailan ka magpapanggap, Apple? Hanggang kailan mo kakayaning magsinungaling sa akin? tanong ko sa aking isipan. "Oo nga pala, Apple. Naaalala mo pa ba ang lugar kung saan ka nagkamalay?" maya'y tanong ni Beckett. Nakita kong natigilan si Apple. "Umh... hindi ko maalala ang eksaktong lugar. Pero hindi iyon nalalayo sa Paso De Blast. Siguro mga tatlong bayan ang layo."

Sa gitna ng tawanan at palakpakan, isang pangalan ang tahimik na tumatatak sa isip ng lahat, Si Avery, ang totoong utak sa likod ng himalang tinatawag na Apple. Sunod-sunod ang sigawan mula sa audience, punô ng paghanga at pananabik. May mga estudyanteng halos hindi na maitago ang excitement, tila nakakita ng isang bagay na lampas pa sa imahinasyon nila. “Gusto ko ng ganitong Tamagotchi! Hindi ba parang may personal bodyguard ka na kapag may ganitong electronic pet?” sigaw ng isang lalaki, halatang namamangha.

Ramdam ko kasi na hindi siya nagsasabi ng totoo. Hanggang kailan ka magpapanggap, Apple? Hanggang kailan mo kakayaning magsinungaling sa akin? tanong ko sa aking isipan. "Oo nga pala, Apple. Naaalala mo pa ba ang lugar kung saan ka nagkamalay?" maya'y tanong ni Beckett. Nakita kong natigilan si Apple. "Umh... hindi ko maalala ang eksaktong lugar. Pero hindi iyon nalalayo sa Paso De Blast. Siguro mga tatlong bayan ang layo."

Napatingin siya sa akin na may tingin na punong-unawa, na hindi na kailangan ng salita. Itinaas niya ang baso, may bahagyang ngiti na may halong lungkot sa labi. “Kay Marian, na malapit nang pasikatin ang Big Apple. Nawa’y lumiwanag ang kwento mo doon, higit pa sa Times Square.” Bago pa man mawala ang init ng toast ni Sheena, sumingit si Sheila, ang aming drama queen at president ng chaos, na ipinapakita ang kanyang hilig sa theatrics.