The Escape Novels & Stories

sabi naman niyang pinigil na ang sariling mamilit. Hindi ko na siya pinansin at sinara na ang butas sa nanginginig na mga palad. Hiding there must be a safest thing, but he can't be trusted. I decide not to trust anybody the moment I plan the escape! Lumalapit ang mga grupo ng kalalakihan, at ang mga pagsabog ay lalo lamang lumalakas. Mga huni ng mga ibong nagkarerahan sa paglipad ang bumungad sa pagtingala ko. Kumakabog na naman ang dibdib ngunit walang pagdalawang isip na nagsimulang silipin ang kanilang mga hakbang.

puno ng takot na bulong din ni Bree. Kahit na binabalot siya ng takot at nanginginig siya ay kumawala siya ng yakap dito. Ininda niya ang nananakit na paa niya attumayo siya. She gritted her teeth as she dragged her aching foot trying to find a way so they can escape here. Kumapa pa siya sa dilim at ilang beses na muntik siyang madapa. Lumikha ng ingay ang bagay na nasipa niya kaya naalarma agad siya. Kapag narinig ng kung sino mang dumukot sa kanila ang ingay ay baka bigla silang pumasok dito.

saad niya sa kaibigan na napatingin sa kanya na kanina ay nakatingin sa phone nito na panay ang pag i scroll. "Sigurado ka na ba diyan, Leslie? Bakit aalis ka pa, pwede naman na dito ka na lang. Safe ka dito, baka kapag umalis ka pa rito ay makita ka nung fiancee mo na tinakasan mo." wika naman ni Grace sa kanya na binigyan niya ng tipid na ngiti.

“Don’t rush? So you can buy more time to plan your escape? Don’t you think I don’t know how your pretty mind works?” Her mouth gaped. “What do you mean escape? I don’t intend to escape, Beau. In fact, I’m trying to help you keep up with the years you weren’t with the kids. I’m not planning any escape.” “You better,” he said. “After you get discharge, the kids are going home to my place.” Talagang pinagdidiinan ng binata ang salitang ‘my place’. Na para bang sinasabi nitong wala siyang ibang choice at ang gusto nito ang masusunod.

At agad bumungad ang mahigit limampung missed calls mula kay Fiona. Napabuntong-hininga siya. Tatawag pa lang sana siya pabalik nang biglang may pumasok na mensahe. From Unknown Number. Nanlamig ang kamay niya nang mabasa iyon. You ran away again. Kasunod no’n ang isa pang message. This time, I’ll make sure you can’t escape from me anymore.

And it ends up on me being cornered by him. Binilisan ko ang lahat patungo sa pinto ng connecting room ko. Bago ko pinihit ang doorknob. “S-Sabi ko sa'yo, 'di ba? Bawat haplos ay bahagi ng therapy. Pero hindi ko na trabaho kung paano ka lalabasan.” Nauutal kong saad nang hindi tumitingin sa kan’ya. I need to escape from him. “Goodnight, Z. I-enjoy mo ang paninigas mo mag-isa. H-hindi ko na trabaho iyan.”

Ang takot, ang pangungulila, ang pagnanais na mahalin. "Silvan!" sigaw ni Vladimir sa naglalahong anino ng scientist. "May paraan pa, 'di ba?! May paraan para iligtas ang bata?!" "Isa lang ang pwedeng lumabas, Vladimir," sagot ni Silvan, ang boses ay tila galing na sa kabilang mundo. "The 'Escape Pod' protocol can only transfer one consciousness to a physical host in the real world. Isa sa inyong tatlo. Ang dalawa ay kailangang manatili para magsilbing buffer sa deletion process."

Scar senses the madness and frustration on Aliza voice. "YOUR LOVE IS FUCKING DISGUSTI.. " *SLAAAAPP! putok ang labi ni scar sa lakas ng impak na sampal sa kanya, kung sampal nga ba matatawag yon. "THEN I DON'T FUCKING CARE IF YOU DON'T FUCKING LOVE ME BACK CAUSE YOU CAN'T ESCAPE FROM ME, EVEN IN HELL I WILL STILL CHASE YOU! "Sighal niya dito. "YOUR WRONG I CAN ESCAPE THIS FUCKING HELL AND YOU! YOU WILL GO IN HELL ALONE! "Ganti ni Scar.

Hindi ko man maintindihan ang sinasabi, alam kong seryoso ang usapan. Perfect timing. Dahan-dahan akong lumabas ng kwarto, hawak ang heels ko, at bitbit ang purse na iniwang nakapatong sa console table. Paglabas ko sa elevator, saka ako huminga nang malalim. “Yes! Mission: Great Escape… success!” bulong ko habang ngiting-ngiti. Pero kasunod agad nito ang biglang kaba sa dibdib. “Shit… bakit ako tumatakas? Ako ba ‘tong si Jasmine Lim na kalmado kahit may baril sa ulo, pero ngayon ay tumatakbo dahil lang sa isang lalaki?”

Kundi dahil may pinapansin siya. — The formation. — Hindi diretso ang lapit ng mga tao. Hindi rin sila fully closed in. May puwang. Maliit. Pero intentional. — “They want movement,” bulong niya. Napatingin si Nathan. “What?” — “They’re leaving one path open.” — At doon— naintindihan ni Marco. “Controlled escape…” — Ngumiti nang bahagya ang lalaki. “Good.” —