Novel & Cerita The Glass Is Half Full

Ito mismo ang nagsalin ng wine sa mga wine glasss nila. She immediately contained her emotions as she watched him fill her wine glass with the drink. Ayaw niyang ipahalata rito how relieved she was na ito mismo ang nagsabi na maari na siyang umuwi. When he's done filling their glasses, he lifted his gaze on the night sky. "It's a beautiful night isn't it?" he said admirably.

Sa ulohan namin ay isang floor to ceiling na glass window kung kaya’t tanaw mula doon ang magaganda at makukulay na city lights. “Anong nasa isip mo?” tanong niya sa akin. “Madami…” “Gaya ng?” “Gaya ng… kung paano ba magwo-work ang relasyon na ‘to?” tanong ko sa kanya ngunit natawa siya. “What we have is… unbreakable, Grapes, I promise you that.” saad niya na humaplos sa pisngi ko pababa sa aking leeg, inilapit niya ang mukha niya.

sagot ko nang hindi lumilingon. Sa totoo lang, hindi ko alam kung bakit bigla akong naging ganito. Baka nga dahil napagod ako. Gab didn't say anything. Instead, he reached for the glass in my hand, filled it with water, and handed it back to me. "Drink. You need to stay hydrated. We have a long night ahead.”

Maingat na sinalinan ang wine glass. Saka niya iminulat ang kanyang mga mata na parang malulunod ka sa nararamdaman niyang pagkamunhi sa mundong to. “Tomorrow, we will be having a full moon. Give me the cards.” Agad kong lapag ng briefcase sa mesa. Kinuha niya ang wine glass. Saka nga napakalayo ng paningin habang pinapaikot-ikot ang alak sa baso.

Nalaglag ang panga ko. Balak pa yata akong lasingin ng mga ito ha. “Ilang segundo?” “30 seconds.” Napamura ako at tawa naman sila ng tawa. Luge! That pushed me to really do the dare. Ayokong magpaka-wasted! “Sige, g. Tangina niyo!” tawa ko. Nanguha muna ako ng isang shot glass sa aming mesa at straight na nilagok iyon. Muling naghiyawan ang mga kasama ko.

May half-empty glass ng whiskey sa tabi ng keyboard. Ang ganda pa rin niya kahit pagod. Pero ngayong mas tinitigan ko siya nang malapitan, nakita ko ang bigat sa ilalim ng mga mata niya, ang pangingitim sa ilalim ng cheekbones, ang hindi pantay na paghinga. “Hey,” bulong ko. “Matulog ka muna. Hindi mo kailangang tapusin lahat ‘to ngayong gabi.”

It's such a perfect view. Divine took a sip of her wine glass as she looked at her best friend. Nakatulala ito sa kalangitan habang tahimik na hawak ang glass na hindi pa nababawasan. She realized that something bad had happened, so she decided to speak to lighten the mood.

Maingat na sinalinan ang wine glass. Saka niya iminulat ang kanyang mga mata na parang malulunod ka sa nararamdaman niyang pagkamunhi sa mundong to. “Tomorrow, we will be having a full moon. Give me the cards.” Agad kong lapag ng briefcase sa mesa. Kinuha niya ang wine glass. Saka nga napakalayo ng paningin habang pinapaikot-ikot ang alak sa baso.

“Did you go to the gym?” “Yeah.” sagot niya nang nakangiti. Binuksan niya ang pinto ng kuwarto niya, pero lumingon ulit siya sa akin. “Hey, your glass is full." and then he shut his door. My eyes widened when I saw the milk pouring all over on the table. Shit!

"Wala kang karapatan para galawin siya!" "We are not interested in touching small people. As long as you are obidient, lahat ng nasa paligid mo ay magiging ligtas." Nang matapos iyong sabihin ng lalaki ay inayos niya ang kulay gold niyang rimmed glass at tumalikod na para umalis. Parang multo ang taong iyon na pati ang presensya niya ay parang ilusyon lamang. Ngunit alam ni Hara sa kanyang sarili na totoo ang kanyang nakita.