The Glass Is Half Empty Mga Nobela at Kwento

Maingat na sinalinan ang wine glass. Saka niya iminulat ang kanyang mga mata na parang malulunod ka sa nararamdaman niyang pagkamunhi sa mundong to. “Tomorrow, we will be having a full moon. Give me the cards.” Agad kong lapag ng briefcase sa mesa. Kinuha niya ang wine glass. Saka nga napakalayo ng paningin habang pinapaikot-ikot ang alak sa baso.

ROUGE VALDERAMA’S POV The glass in my hand was already half-empty, but it still felt like nothing. Useless. Gaya ng mga bagay na ginagawa ko para lunurin at sirain ang sarili ko sa loob ng dalawang taon. I took another slow sip of whiskey, the burn sliding down my throat, mixing with the cigarette smoke curling around my fingers. The mansion was too quiet again...too clean, too big, too empty.

Sinalinan nito ng wine ang dalawang wine glass. "Gutom na ako. Tsk, ayos na ako sa tubig kaya huwag mo nna akong bigyan ng wine." sagot ko din dito. Natawa ito. Inilpag sa harapan ko ang wine glass na may laman nang wine bago ito nagsalita

mahina niyang bulong. Habang sinusuri ang mga bote ay may isang bagay na nakaagaw ng pansin niya. Isang bote ng wine ang nakapatong sa mismong bar counter. Katabi nito ang isang wine glass na kalahati pa ang laman. Mukhang may nauna sa kanya. Ngunit dahil walang tao sa paligid, ipinagkibit-balikat niya iyon, siguro ay may nakalimot lamang.

reklamo ko agad. "That glass is one-way, don't worry. You can see the outside, but they can only see their reflection," paliwanag niya, halatang nawawalan na naman ng pasensya sa tanong ko. "Now, move, before I lose my temper."

sagot ni Seb. "Half empty." sagot ko. "How heavy is this glass of water?" Tanong ng speaker sa aming lahat habang inaangat ang hawak-hawak niyang baso na may lamang kalahating tubig. May mga sumisigaw na 8 oz, 10 oz, 5oz at kung ano ano pang numero na maisip ng ibang estudyante. Isa si Sining sa nagtaas ng kamay at sumagot ng 12 oz na parang sigurado pa nga siya sa sagot niya dahil nagrequest pa siya na hawakan 'yong baso.

Panenermon ng isip niya. Ibinaling na lang ni Elvis ang atensyon sa paligid niya. Luminga-linga siya sa kabuuan ng glass house, at labis na namangha. Hindi naman kasi niya inakala na glass house pala ang labas na may kalakihan rin. Half glass house, at half wooden house, at labis talaga siyang napahanga sa laki nito.

Maingat na sinalinan ang wine glass. Saka niya iminulat ang kanyang mga mata na parang malulunod ka sa nararamdaman niyang pagkamunhi sa mundong to. “Tomorrow, we will be having a full moon. Give me the cards.” Agad kong lapag ng briefcase sa mesa. Kinuha niya ang wine glass. Saka nga napakalayo ng paningin habang pinapaikot-ikot ang alak sa baso.

Medyo nagtaka pa s'ya sa ginawa ko. "ғᴏʀ ᴇᴠᴇʀʏ ɢʟᴀss ɪ sᴀᴡ, ɪ sᴀᴡ ʜᴀʟғ ᴇᴍᴘᴛʏ ɴᴏᴡ ɪᴛ ᴏᴠᴇʀғʟᴏᴡs ʟɪᴋᴇ ᴀ ʀɪᴠᴇʀ ᴛʜʀᴏᴜɢʜ ᴍʏ sᴏᴜʟ"

The glass I am holding right now almost shattered on my hand. "'Te, kelan pa?" galak na tanong ni Martha. "Just now. We're a couple for today up to the lifetime." "Ay, ang taray!" "Korni," sambit ni Von at tumagay na rin ng alak. I straightly drink the liquor filled in my glass and dropped it too hard. "Someone's going to be mad," bulong ni Von at saka tinungga ang tagay. "Sino?" tanong ko nang hindi siya tinatapunan ng tingin.