The Last Day Novels & Stories

it's their last day in boracayu, the last day of their vacation. it's saturday, and tomorrow morning they'll be heading home already. "uuwi na tayo bukas, ang dali ng isang linggo, ang dami nating memories dito." ani pa ni amelia habang nakaupo silang lima sa dalampasigan malapit lang sa villa nila kaylee. inside that one week, they did a lot of things. party with each other sometimes pupunta sila sa parte ng isla na kung saan maraming torista and party with them. they had so much fun, specially kaylee and alexander who confesses their feelings with each other in the island as well.

I'll make sure hindi na makakaligtas ang Kateryna na 'yon. I'll make sure that day would be her last day. I can't wait!

matabang kong sagot kay Daddy. "Bukas, back to our typical days na tayo. Kaya ngayong last day na natin dito sa Lucena, kailangan i-enjoy na natin ang huling araw natin dito. Babalik na rin kasi sa ibang bansa ang Tita Jaimee nyo at ang mga anak niya kaya kailangan ibigay na lahat natin ang masasayang memories na babaonin nila pagbalik sa US." bilin sa akin ni Daddy na agad ko namang sinang-ayunan. "Opo, Daddy." hinaplos ni Daddy ang aking baba at saka ako nginitian.

Ang bilis ng mga pangyayari, kailan lamang ay nagdiwang pa kami ng 3rd year wedding anniversary namin, but then I realized that we haven’t really celebrated it dahil hindi naman siya dumating. I still remembered how excited I was that night when I called him after my whole day of preparation. “Love what time ka uuwi? I prepared dinner for us, medyo matagal na din tayong hindi nagdidinner together.” I smiled widely kahit alam kong hindi naman niya nakikita. Narinig ko pa ang mahina niyang buntong-hininga bago siya nagsalita. [Oo nga Love, it’s been a while. I also want to go home early kaya lang tambak pa itong papers sa harap ko na kailangan kong ireview dahil meron kaming board meeting tomo

Nang mabusog si Nanay, umalis din ito. GAYA kahapon, bago pa man magtanghalian, may dumating na naman na food delivery galing kay Darius. Nilabas ko ang aking celphone, para i-chat si Camila. "Last day namin ngayon sa ospital. Pakisabi sa bayaw mo, tigilan na niya ang pagpapa-deliver dito," bilin ko sa kaniya. Pero sakto na pag-send ko may isa na namang delivery ang dumating. Flowers and chocolates naman ngayon.

Pagbaba namin ay sinalubong siya ng isang lalaking sa tingin ko ay butler nila. "Good evening young master." bati nito at yumuko pa bilang tanda ng paggalang. "Good evening din Butler John. By the way, this is Arabelle Lastimosa, future wife ko." aba't ni hindi pa nga niya ako girl friend tapos asawa agad? So hindi niya ako nililigawan para maging girl friend kundi para maging asawa, ganon ba?

Hindi niya gusto ang huling sinabi ng binata. "No, hindi puwede! hindi siya papayag. Not after today, not tomorrow, not even forever Matt" labis ang hinagpis ni Ella. Sa ilalim ng kumot habang lumalamig na ang kape.Magkayakap na nilasap ng dalawa ang lungkot ng sandaling iyon. Then Ella again burst in tear. Walang ng hiya hiya. humulagpos ang damdamin ng dalaga. Bakit ganun? bakit kailangan ganun?"

Hinawakan ako ni Carlos sa bewang para hindi ako mabuwal sa paglalakad dahil hilong-hilo na talaga ako ngayon. Pagkababa namin ay humanap kami ng semento na bench para makaupo na kami. Nahihilo at the same time hinihingal ako dahil sa kakasigaw. Grabe pala ang last day ko dahil parang konti na lang last day na ng hininga ko.

sambit ng Lolo niya na tuluyan ng nawalan ng sigla ang boses. Mahigpit na kumuyom ang kamay niya at naramdaman niya ang nag-uumapaw niyang galit. He remember everything from that day, it's his last day seeing his parents smile, last day seeing his parents open their eyes, laugh with him and that was the day na huling beses niyang nayakap ang mga magulang niya. But that was also the day he felt the pain of losing someone you love. In this place, the place that serves as his play ground is the same place where his parents where murdered.

Ito ang last day niya sa trabaho kaya naman ay kumikilos siya ng todo kahit na sinisita siya ng mga kasamahan niya na sila na sa ibang gawain. "Ako na magpupunas dito, sa counter ka lang muna," ani ni Dianne sa kaniya. "Okay lang, kaunti lang naman ang lilinisan," sagot niya rito. "Last day mo na rito kaya chill ka lang," natatawang ani nito. "Isa pa't kaunti lang ang gagawin natin kaya 'wag mong akuin ang lahat dahil kaya mo, dapat hati pa rin sa gawain," dagdag pa nito. Hindi na siya nakapalag sa kaibigan at hinayaan na itong magpunas ng mga table. Sa counter lang siya tumambay at inayos ang mga nakalagay roon. Pinupunasan niya rin ang makitang may kaunting dumi dahil hindi talaga sila bus